el-Kîlânî’nin “Emîratü’l-Cebel” Romanındaki Coğrafi Mekân

Bu çalışmada, el-Kîlânî’nin “Emîratü’l-Cebel” romanındaki coğrafi mekânlar ele alınmıştır. Kendisi doktorluk mesleğinin yanı sıra hikâye ve roman yazmakla da meşgul olmuş Mısırlı büyük bir yazar ve romancıdır. Ortaya çıkardığı ürünlerin çokluğu ve çeşitliliği bakımından dönem yazarlarının başında yer alır. İnceleyeceğimiz bu roman, babasının seçtiği adamla evlenmeyi reddederek sevgilisiyle birlikte kaçan aşiret şeyhinin kızını anlatmaktadır. Romandaki coğrafi mekânlar, hikâyenin geçtiği mevcut mekânları kapsamaktadır. Açık mekân, dar sınırlarla çevrelenmeyen geniş bir alanı ifade ederken kapalı mekânlar, mekânsal sınırlar içeren ve kapsamı açık olana göre daha dar olan mekânları ifade etmektektedir. Hayali mekânlar, zihinsel yapının düşünsel eyleminin ürünüdür. Buna karşın gerçek mekânlar, hakikatte var olan boyutları temsil etmektedir. Kutsal mekânlar, karakterin kendini psikolojik ve ruhsal olarak güvende hissettiği mekânlarken nostaljik mekânlar karakterin hafızasında dönmeyi arzuladığı mekânlara işaret etmektedir. Fıtrî/Doğal mekânlar insanın varlığını gösteren ve tabiatı her şeyin kökeni olarak kabul eden mekânlardır. Kirlenmiş mekânlar, günahların işlendiği temiz mekânları temsil etmektedir. Bu mekânların tümü sonuç kısmında ele alınan bulgularda da görüleceği üzere uygulamalı örneklerle açıklığa kavuşturulmuştur.