This article provides a scholarly analysis of the Sufi worldview in the works of Khoja Ahmad Yasawi and Jalal al-Din Rumi. The study highlights the role of both thinkers in shaping Sufi philosophy within Islamic civilization. Khoja Ahmad Yasawi’s Diwani Hikmat is shown to have influenced the spread of Sufi thought in the Turkic milieu, while Rumi’s Mathnawi and Diwan-i Kabir elevated Sufi teachings to a new level. The worldviews of both figures are characterized by the ideas of love between man and the Creator, spiritual purification, and the attainment of perfection. The authors argue that Sufi doctrine strengthens social harmony and unity, and that individual spiritual growth is directly linked to social stability. Yasawi’s teaching is examined as a civilizational model grounded in language, culture, and geography, whereas Rumi’s philosophy emphasizes the metaphysics of love and the method of spiritual guidance. The comparative analysis reveals the interrelation of their Sufi perspectives, underscoring their shared acceptance of the prophetic path as a model of spiritual perfection. The works of Yasawi and Rumi are also considered in connection with literature, music, culture, and the history of social thought. The influence of Turkic tradition on the Anatolian school of Sufism is discussed, along with the impact of Sufi practices on social relations. The article concludes that the Sufi heritage of Yasawi and Rumi has served as a significant spiritual reference point across the entire Muslim world.
Khoja Ahmad Yasawi Rumi Sufism worldview love spiritual development culture.
В данной статье проводится научный анализ суфийского мировоззрения в творчестве Ахмеда Ясави и Джалал ад-Дина Руми. В исследовании подчеркивается роль обоих мыслителей в формировании философии суфизма в исламской цивилизации. «Диуани хикмет» Ахмеда Ясави оказал значительное влияние на распространение суфийской мысли в тюркской среде, в то время как «Маснави» и «Диван-и Кабир» Руми возвели учение суфизма на новый уровень. Мировоззрение обоих мыслителей характеризуется идеями любви между человеком и Творцом, духовного очищения и стремления к совершенству. Авторы отмечают, что суфийская доктрина укрепляет общественное согласие и единство, а духовное развитие личности тесно связано с социальной стабильностью. Учение Ясави рассматривается как цивилизационная модель, основанная на языке, культуре и географии. Философия Руми, в свою очередь, акцентирует метафизику любви и метод духовного наставничества. Сравнительный анализ выявляет взаимосвязь их суфийских воззрений и подчеркивает их общее понимание пророческого пути как образца духовного совершенства. Творчество Ясави и Руми анализируется также в контексте литературы, музыки, культуры и истории общественной мысли. Отдельное внимание уделяется влиянию тюркской традиции на анатолийскую школу суфизма и воздействию суфийских практик на социальные отношения. В заключение делается вывод, что суфийское наследие Ясави и Руми стало важным духовным ориентиром для всего мусульманского мира.
Ахмед Ясави Руми суфизм мировоззрение любовь духовное развитие культура.
Бұл мақалада Қожа Ахмет Ясауи мен Мәулана Жәләл әд-Дин Руми шығармашылығындағы сопылық дүниетаным ғылыми тұрғыда талданады. Зерттеуде екі ойшылдың еңбектерінің ислам өркениетінде сопылық философияны қалыптастырудағы орны айқындалады. Қожа Ахмет Ясауидің «Диуани хикметі» түркілік ортада сопылық ойдың таралуына ықпал еткені көрсетіледі. Мәулананың «Мәснәуи» және «Диуани Кәбир» еңбектері арқылы сопылық ілім жаңа деңгейге көтерілгені дәлелденеді. Екі тұлғаның дүниетанымы адам мен Жаратушы арасындағы махаббат, рухани тазару және кемелдікке жету идеяларымен сипатталады. Авторлар қоғамдағы татулық пен бірліктің сопылық ілім арқылы нығаятынын негіздейді. Жеке тұлғаның рухани дамуы әлеуметтік тұрақтылықпен сабақтас екендігі айтылады. Ясауи ілімі тіл, мәдениет және география ұстанымдарына негізделген өркениеттік бағдар ретінде қарастырылады. Мәулананың философиясында махаббат метафизикасы және рухани жетекшілік әдісі ерекше орын алады. Мақалада екі ойшылдың сопылық көзқарастарының өзара сабақтастығы салыстырмалы талдау негізінде ашылады. Сонымен бірге, олардың пайғамбарлық жолды рухани кемелдік үлгісі ретінде қабылдағаны атап өтіледі. Ахмет Ясауи мен Мәулананың еңбектері әдебиет, музыка, мәдениет және әлеуметтік ой тарихымен байланыста қарастырылған. Түркілік дәстүрдің Анадолы сопылық мектебіне ықпалы сарапталады. Мақалада сопылық тәжірибелердің әлеуметтік қарым-қатынастарға тигізген ықпалы да көрсетіледі. Қорытындысында Ясауи мен Мәулананың сопылық мұралары бүкіл мұсылмандық кеңістікте маңызды рухани бағдар болғаны түйінделеді.
Қожа Ахмет Ясауи Мәулана сопылық дүниетаным махаббат рухани даму мәдениет.
Bu makalede Ahmed Yesevî ile Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’nin eserlerindeki tasavvufî dünya görüşü bilimsel açıdan incelenmektedir. Araştırmada her iki düşünürün İslâm medeniyetinde tasavvuf felsefesinin oluşumundaki rolleri ortaya konulmaktadır. Ahmed Yesevî’nin Divân-ı Hikmet adlı eseri, Türk dünyasında tasavvufî düşüncenin yayılmasına etkili olduğu gösterilmektedir. Mevlânâ’nın Mesnevî ve Dîvân-ı Kebîr eserleri ise tasavvuf öğretisini yeni bir aşamaya yükseltmiştir. Her iki şahsiyetin dünya görüşü, insan ile Yaradan arasındaki aşk, ruhsal arınma ve kemale ulaşma fikirleriyle nitelendirilmektedir. Yazarlar, toplumsal barış ve birliğin tasavvufî öğreti sayesinde güçlendiğini, bireyin manevi gelişiminin ise toplumsal istikrarla doğrudan bağlantılı olduğunu vurgulamaktadır. Yesevî öğretisi dil, kültür ve coğrafya ilkelerine dayalı medeniyet projesi olarak değerlendirilirken, Mevlânâ’nın felsefesinde aşkın metafiziği ve manevi rehberlik yöntemi ön plana çıkmaktadır. Karşılaştırmalı analiz iki düşünürün tasavvufî bakış açıları arasındaki irtibatı ortaya koymakta ve her ikisinin de peygamberlik yolunu ruhsal olgunluğun modeli olarak kabul ettiği belirtilmektedir. Yesevî ile Mevlânâ’nın eserleri edebiyat, musiki, kültür ve toplumsal düşünce tarihi bağlamında ele alınmaktadır. Türk geleneğinin Anadolu tasavvuf mektebine etkisi ve tasavvufî pratiklerin sosyal ilişkilere yansıması incelenmektedir. Sonuç olarak, Yesevî ile Mevlânâ’nın tasavvuf mirasının bütün İslâm coğrafyasında önemli bir manevi referans noktası olduğu ortaya konulmaktadır.
Ahmed Yesevî Mevlânâ tasavvuf dünya görüşü aşk manevi gelişim kültür.
| Birincil Dil | Kazakça |
|---|---|
| Konular | Klasik Türk Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 28 Ocak 2026 |
| Kabul Tarihi | 12 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 18 Mart 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA72NK56GL |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 125 |