MAİ ZİADAH AND HER LİTERATURE “1886-1941”

Bu makale için 30 Aralık 2024 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/babertidergisi/article/1517840

Öz

Mai Ziadah was a writer who did not live haphazardly but drew a plan for herself and successfully implemented the plan. For this reason, her name is mentioned among the most important writers of her generation. Proving herself in a short time, Mey Ziyâde's name suddenly shined and came soon to the fore on the newspapers. She preferred to take an active role on the stage instead of staying at home unlike other girls of her generation. She set up a hall to be the meeting place of the great writers of her time and devoted her life to literature. She never got married but loved a man whose love would inspire the girls of her time. She tried to liberate women from all restrictions on the condition that they retain their Arab identity. The brilliant writer had enriched the literature school by authoring many works covering various subjects. She had a special style that was different from other writers of her time and made her name immortal. Not only did she write in Arabic, she also wrote articles in many different languages. Although he did not live for a long time and died early, Mey Ziyâde; He has written many works on many subjects in Arabic and foreign languages - French and English. When we look at what he wrote, it is seen that he included the biographies of some influential figures in the society, as well as his literary works and poems, and he translated some works in foreign languages into Arabic.

Anahtar Kelimeler

• writer
• Mai Ziadah
• Salon
• Books
• Womens

Mey Ziyâde ve Edebiyatı “1886-1941”

Bu makale için 30 Aralık 2024 tarihinde bir düzeltme yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/babertidergisi/article/1517840

Öz

Mey Ziyâde, gelişigüzel yaşamayıp, kendisi için bir plan çizen ve çizdiği bu planı başarılı bir şekilde uygulayan bir yazardır. Bunun için adı kuşağının en önemli yazarlarının arasında anılmaktadır. Kısa sürede kendini kanıtlayan Mey Ziyâde’nin bir anda adı parlamış ve çok geçmeden gazetelerin gündemine oturmuştur. O; neslinin diğer kızları gibi evinde oturmayı değil sahnede aktif rol almayı tercih etmiştir. Zamanının büyük yazarlarının buluşma yeri olan bir salon kurmuş ve hayatını edebiyata adamıştır. Hiç evlenmemiştir ancak sevgilerinin, kendi döneminin genç kızlarına ilham olacağı bir kişiyi sevmiştir. Kadınları, Arap kimliklerini muhafaza etmeleri kaydıyla tüm kısıtlamalardan kurtarmaya çalışmıştır. Parlak yazar, çeşitli konuları kapsayan birçok eser telif ederek edebiyat okulunu zenginleştirmişti. O, zamanın diğer yazarlarından farklı ve adını ölümsüz kılan özel bir üsluba sahiptir. Çok uzun süre yaşamamış, hayata erken veda etmiş olmasına rağmen Mey Ziyâde; Arapça ve –Fransızca ve İngilizce olmak üzere- yabancı dillerde birçok konuda birçok eser telif etmiştir. Yazdıklarına bakıldığında, edebî eserlerinin ve şiirlerinin yanı sıra toplumda etkili olan bazı şahsiyetlerin biyografilerine yer verdiği ve yabancı dillerdeki bazı eserleri de Arapça’ ya çevirdiği görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yazar
• Mey Ziyâde
• Salon
• Eserler
• Kadınlar.

Kaynakça

1. Akkâd, Abbâs Mahmûd. Ricâlun ʿaraftuhum. el-Kâhire: Müʾessesetu’l-hindâvî, 2014.
2. Alî, Mahmûd Muhammed. Mey Ziyâde ferâşetu’l-edebi ve râʾidetu’l-ḥareketu’n-neseviyye. Esyûṭ: basım yeri bilinmiyor, 2022.
3. Berhemî, Neclâ. “Ṣûratu Mey Ziyâde ʿinde Cibrân Ḫalîl Cibrân “eş-Şuʿletu’z-zerḳâi enmûẓecen” (2021).
4. Cubrân Mesʿûd. er-Râid. Beyrût: dâru’l-ʿulûmi li’l-melâyîn, 1992.
5. Fâhûrî, Hannâ. Târîḫu’l-edebi’l-ʿÂrabî. Lübnân: el-Matbaatu’l-bûlîsiyye, 1953.
6. Hüseyin Esved, Ahmed Şavak. “Cibrân Halîl Cibrân’da Mektup Edebiyatı: Mey Ziyâde İle Mektuplaşmaları Örneği”. Journal Of Arabic Studies (2021), 240.
7. Kezberî, Selmâ el-Ceffaru. Mey Ziyâde ev meʾsâtu’n-nubûġ. Beyrût: Müessesetu nûfe, 1987.
8. Kureyyim, Semîha. “Mey Ziyâde kâtibetu’l-ʿArabiyyeti fî ḳarni’l-ʿişrîn”. Kâhire: Dâru’l-Mısriyyeti’l-Lubnâniyye, 1999.

9. Kureyyim, Semîḥa. Mey Ziyâde kâtibetu’l-ʿArabiyyeti fî ḳarni’l-ʿişrîn, : Dâru’l-Mısriyyeti’l-Lubnâniyye,1999. el-Ḳâhire, 1999.
10. Mansûr, Enîs. Fî ṣâlûni’lʿ-Aḳḳâd kânet lenâ eyyâmen. el-Kahire: Dâru’ş-şuruk, 1983.
11. Reyânî, Emîn. Ḳıṣṣatî meʿa Mey. Beyrût: el-Müʾessesetu’l-ʿArabiyyeti li’d-dirâsâti ve’n-neşr, 1980.
12. Reyḥânî, Emîn. Ḳıṣṣatî meʿa Mey. Beyrût: el-Müʾessesetu’l-ʿArabiyyeti li’d-dirâsâti ve’n-neşr, 1980.
13. Süheyl Muhammed Ḫaṣavine, Muhammed Alî İbniyân. “͑Uşşâḳun ḥavle Mey Ziyâde – el-ʿAḳḳâdu enmûẓecen” (2017), 215.
14. Ziyâde, Mey. Âişe Teymûr. el-Ḳahire: müʾessesetu’l-hindâvî, 2011.
15. Ziyâde, Mey. Bâhḥiŝetu’l-Bâdiye. el-Kâhire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2013.
16. Ziyâde, Mey. Beyne’l-Meddi ve’l-Cezir. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2013.
17. Ziyâde, Mey. el-Musâvâ. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2013.
18. Ziyâde, Mey. eṣ-Ṣaḥâif. Beyrût: Müʾessesetu nûfel, 1975.
19. Ziyâde, Mey. Ġâyetu’l-Ḥaya. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2013.
20. Ziyâde, Mey. İbtisâmât ve Dumûʿ. el-Kâhire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2011.
21. Ziyâde, Mey. Rucuʿu’l-Mûce. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2011.
22. Ziyâde, Mey. Sâniḥu Fetâ. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2011.
23. Ziyâde, Mey. Verdetu’l-Yâzîcî. Kâhire: Müessesetu’l-hindâvî, 2010.
24. Ziyâde, Mey. Yâsemînetu’n-nahḍa ve’l-ḥurriyye. Dimeşk: Elheyʾetu’lʿâmmetu’s-Sûriyye li’l-kitâb, 2012.
25. Ziyâde, Mey. Ẓulumât ve Eşiʿʿa. el-Kahire: Müʾessesetu’l-Hindâvî, 2011.