Libya Crisis: Strategic-Dialogue Model

Öz

Muammar Gaddafi, who came to power in a military coup in 1969, ruled Libya for 42 years until he was killed in the Civil War in 2011. Libya, which had its share of the Arab Spring, was dragged into internal turmoil after Gaddafi and the country was divided and ruled by different groups. The aim of this study is to deal with the intrastate conflict in Libya in general terms within the framework of the Strategic-Dialogue model, which is one of the conflict analysis models. One of the important conclusions of the study is that the solution to the problems in the country passes through a single, internationally recognized, legitimate government.

Anahtar Kelimeler

• Conflict
• Haftar
• Civil War
• Libya
• Strategic-Dialogue

Libya Krizi: Stratejik-Diyalog Modeli

Öz

1969 yılında askeri darbeyle başa geçen Muammer Kaddafi, 2011 yılında çıkan İç Savaş’ta öldürülünceye kadar 42 yıl Libya’da hüküm sürmüştür. Arap Baharı’ndan nasibini alan Libya da Kaddafi sonrasında iç karışıklığa sürüklenmiş ve ülke farklı gruplarca parçalanarak yönetilmiştir. Bu çalışmanın amacı çatışma analizi modellerinden biri olan Stratejik-Diyalog modeli çerçevesinde Libya’daki devlet içi çatışmayı genel hatlarıyla ele almaktır. Çalışmanın vardığı önemli sonuçlardan biri de ülkedeki sorunların çözümünün uluslararası alanda tanınan tek bir meşru hükümetten geçtiği kanısıdır.

Anahtar Kelimeler

• Çatışma
• Hafter
• İç savaş
• Libya
• Stratejik-Diyalog

Kaynakça

1. Aghayev, E., (2013), Analysis and background of the “Arab Spring” in Libya, European Researcher, 39(1-2), 193-198.
2. Alkanat, A. (2020). Avrupa Birliği’nin Libya Politikası, SETA Perspektif, 261.
3. AP News. (2019). Trump Calls Libyan Commander Pushing to Seize Tripoli.
4. Bağcı, H., (2014), ―Önsöz Yerine: Çatışma Analizi‖, (der) Akyeşilmen, Nezir, Barışı konuşmak. Teori ve Pratikte Çatışma Yönetimi. Ankara, ODTÜ Yayıncılık, s. 5.
5. Caner, C., & Şengül, B. (2018, Haziran). Devrimler, Kaos ve İstikrar Arayışları içinde Libya: Tarihsel ve Yapısal Bir Analiz. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 2(6).
6. Davidson, J. VE Wood, C. (2004), ―A Conflict Resolution Model. ‖ Theory İnto Practice, 43(1), s. 6.
7. Demir, M. (2020). Libya’da 2011 Sonrası Siyasal Süreçlerde Dış Aktörlerin Rolü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
8. Doğmuş, L. (2016). Libya: Darbenin Pençesinden Silahlı Devrime 17 Şubat Devrimi'nin Tarihi. İstanbul: Ekin.

9. Duman, Ö. (2022). Uluslararası Hukuk Açısından Libya'daki İstikrar Arayışları ve Demokrasi Deneyimi. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 12 (2), 21-43.
10. Düzsöz, E. (2021). Kaos İçerisinde Düzen Arayışı: Kaddafi Dönemi ve Sonrası Libya. Barış Araştırmaları ve Çatışma Çözümleri Dergisi, 9 (2), 295-330.
11. Güneş, A. (2022). Arap Baharı Sonrası Dönemde Libya’da Yaşananlar ve TürkiyeLibya İlişkilerinin Analizi. Milli Savunma Üniversitesi Yayınları, Uluslararası İlişkilerde Güncel Sorunlar.
12. Güneş, B. (2018). Libya İç Savaşı Ve Kriz Yönetimi. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 7 (2), 263-291.
13. Işık, M. (2020). Libya’da Kabileler ve Güçler. Stratejik Düşünce Enstitüsü. https://www.sde.org.tr/mithat-isik/genel/libyada-kabileler-ve-gucler-kose-yazisi-17994
14. Karaaslan, H. (2023). Uluslararası Bir Sorun Olarak Libya Krizi: Libya’daki Kırılgan Güvenlik Ortamı Üzerine İç ve Dış Etkenler Bağlamında Bir Değerlendirme. Akademik İzdüşüm Dergisi, 8 (1), 225-259.
15. Karakaya, İ. & Çelik, M. T. (2021). Ortadoğu’da Arap Baharı Süreci ve Libya İç Savaşı. Akademik İzdüşüm Dergisi, 6 (1), 175-192.
16. Mustafalı, S. (2020). Stratejik- Diyalog Modeli Kapsamında Dağlık Karabağ Sorununa Çözüm Önerisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Sand, S. (2011, Ekim 28). Kurşuna Dizip Toprağa Gömmüşler. Deutsche Welle. Retrieved from https://p.dw.com/p/12ifR
18. Şentuna, T. (2019). Libya Askeri Müdahalesinin Uluslararası Hukuka Uygunluğu ve Koruma Sorumluluğu Kavramı Çerçevesinde Meşruiyeti. The Turkish Yearbook of International Relations, 50, 215-239.
19. Taşçı, U. N. (2021). Batı’nın Başarısız Libya İmtihanı: Seküler Bir Askeri Diktatörü Proxy’den Surrogate’ye Evriltmek. Tezkire Dergisi, 75-76.
20. Uzunöner, M. E. & Çıkrıkçı, T. (2023). Türkiye, ABD Ve Rusya’nın Libya İç Savaşına Yönelik Politikalarının Karşılaştırmalı Analizi. Düşünce Dünyasında Türkiz, 14 (64), 11-56. DOI: 10.59281/turkiz.1205348
21. Yılmaz, K. (2022). Çatışma çözümleri perspektifinden devlet-içi çatışmaların incelenmesi: Çatışma Çarkı modeli üzerinden Suriye iç savaşının analizi. Türkiye Politik Çalışmalar Dergisi, 2(2), 19-45.