KIR SOSYOLOJİSİ VE KIRSAL KALKINMA
Öz
Bu çalışmanın amacı kent dışı kırsal alanların gelişmişliğini; ekonomik, demografik, işgücü, çevre, cinsiyet ve sosyal yaşam, siyasal katılım vb. fenomenlerden hareketle çözümlemektir. Kırsal kalkınma olgusu günümüz itibariyle yerel gündemleri aşarak uluslararası bir boyut kazanmıştır. Bu noktada her ülke kendi kırsalını kalkındırma noktasında farklı uygulamalar yapmaktadır. Zira bu noktada kırsalın bulunduğu kültürel ve coğrafi konum önemli bir nitelik olarak karşımıza çıkar. Bu anlamda kırsal kalkınma olgusu özellikle gelişmişlik düzeyi ile ülke ekonomilerinde önemli bir yer tuttuğu gerçeği artık göz ardı edilmemektedir. Kırsal alanın her anlamda kalkınmışlığı ülkelerin sosyo-ekonomik kalkınmışlığının da önemli göstergelerinden biridir. Bu noktada özellikle sürdürülebilir kalkınma olgusuna dikkat çekilmesi önemlidir. Zira iktisadi anlamda sürdürülebilirlik yalnızca bugünü değil yarının da gelişmiş kalkınmışlığı, sosyo-ekonomik düzeyi için oldukça önemli bir olgudur. Bu çalışma sosyolojik platformun gerektirdiği kır ve cinsiyet, kır ve siyaset, kır ve eğitim ve kır ve sivil toplum gibi olgularda da kırsal alanların kalkınma ve gelişmişlik düzeyini sosyolojik platformda sorgulamıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksu, C. (2011). Sürdürülebilir Kalkınma ve Çevre, Güney Ege Kalkınma Ajansı.Arslan, K. (2005). Bölgesel Kalkınma Farklılıklarının Giderilmesinde Etkin Bir Araç: Bölgesel Planlama ve Bölgesel Kalkınma Ajansları, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:4 Sayı:7, s.275-294.
- Bakker, J.I &Winson, A. (1993). Rural Sociology, Edited By Peter S. Li & B. Sing Bolaria, Toronto, Copp Clark Pitman Ltd.Demirel, N. (2013). Tarih Kuram Sivil Toplum, Ankara, Orient yayıncılık.
- Güngöroğlu, C. (2010). Fonksiyonel Ormancılık İçin Peyzaj Yaklaşımı, Bilimsel ve Politik Boyut, Orman Amenajmanının Dünü, Bugünü ve Geleceği Çalıştayı Sonuç Bildirgesi ve Tebliğler, 19-22 Nisan 2010, Antalya, S.148-163.
- Güven, H. S. (1992). Türkiye’de Kırsal Yerleşme Düzeninin Tarımsal Kooperatifçiliğin Gelişmesi Üzerindeki Etkileri, Amme İdaresi Dergisi, C: 25, S: 1.Freshwater, David , (2000). Three Papers on Rural Development, Newyork, Basic Books.
- JICA, Effective Approaches for Rural Development, http://jicari.jica.go.jp/IFIC_and_JBICIStudies/english/publications/reports/study/topical/spd/pdf/chapter4.pdf (Erişim Tarihi: 14.01.2014).Jongsan, C. (2013). Korea’s Cooperation in Agriculture and Rural Development in Cambodia–Comparison with approaches of the Japan International Cooperation, Agency (JICA), Korean J. Intl. Agri, 25(3): 231~239(2013) 231.
- Keleş, R. (1974). Şehirleşmede Denge Sorunu, İstanbul. Mimarlık Dergisi, Yıl:4, Sayı:37.
- Li, Z. &Liu, X. (2009). Effects of Rural infrastructure, Development on Agricultural Producton Technical Efficiency: Evidence from the Data of Sceond National Agricultural Census of China, AECIA, China, pp. 16-22.
- Masca, M. (2009). Sürdürülebilir Kalkınma: Kalkınma ve Doğa arasında Denge Arayışları, Uluslararası Davraz Kongresi, Küresel Diyalog.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nuri Demirel
*
0000-0001-6194-2710
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
13 Aralık 2018
Kabul Tarihi
29 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 2 Sayı: 2