BİREYSEL EMEKLİLİK ARACILIĞI VE VERGİ KANUNLARI KARŞISINDAKİ DURUMU

Bireysel emeklilik sigortası yaşlılık riskini bertaraf etmek üzere bireysel emeklilik şirketlerince emeklilere sağlanan özel bir himayedir. Bireysel emeklilik şirketleri bu sigorta türünün tanıtımı, pazarlanması yahut satışı konusundaki ihtiyacını, uzman meslek erbaplarını istihdam etmek suretiyle giderir. Burada belirtilen uzman meslek erbabı, Emeklilik Gözetim Merkezi Anonim Şirketi’nce yetkilendirilmiş bireysel emeklilik aracılarıdır. Bireysel emeklilik aracılığı mesleğinin kendine özgü bir yapısı bulunmaktadır ve diğer aracılık mesleklerinden ayrılmaktadır. Yeterliliği sınanmış gerçek kişilerce yürütülen meslek kolu, kurumsal bir çatı altında, emeklilik şirketleri ile çağrı merkezleri, acente ve bankalarda icra edilebilir. Bu çalışmayla bir işverene tabi ve ona bağlı olarak çalışan bireysel emeklilik aracılarının vergi kanunları karşısındaki durumlarına açıklık getirilmiştir.  Gerçek kişi bireysel emeklilik aracılarının elde ettikleri ücretler Gelir Vergisi Kanunu’nun genel hükümlerine göre vergilendirilir. Ayrıca aracılık hizmetini şirketle acentelik sözleşmesi akdetmek suretiyle ifa eden acente yahut bankaların aracılıktan elde ettikleri gelirlerin vergi kanunları karşısındaki durumu ele alınmıştır. Bireysel emeklilik aracılarının istihdam edildiği kurumlar, hangi ticaret unvanı altında kurulduklarına bağlı olarak ya Gelir Vergisi Kanunu ya da Kurumlar Vergisi Kanunu’nun genel hükümlerine tabidirler. Bu çalışmada, ilgili kanun hükümleri lafzi yöntemle yorumlanmış ve sistematik literatür tarama yöntemi kullanılmıştır.