AN EVALUATİON OF THE REGULATİON ON DEFERRED WEEKLY REST İN TOURİSM SECTOR ACCOMMODATİON WORKPLACES UNDER TURKİSH LAW: A CONSTİTUTİONAL AND INTERNATİONAL NORMS PERSPECTİVE

Öz

In recent years, Turkish labour law has exhibited a new trend towards increasing flexibility in the regulation of working time, particularly in the tourism sector. The latest example of this development is the amendment introduced to Article 46 of the Labour Act No. 4857 by Law No. 7553, published in the Official Gazette on 14 July 2025. According to this amendment, workers employed in accommodation establishments holding a tourism operation licence issued by the Ministry of Culture and Tourism may take their weekly rest within “four days following the day on which they become entitled to it,” upon the employee’s written request or consent. Thus, the seven-day period generally applicable for the use of weekly rest has been extended up to ten days for accommodation facilities in the tourism sector. This study evaluates the constitutionality of the amendment in light of the relevant Conventions of the International Labour Organization (ILO), European Union legislation, and the case law of the Court of Justice of the European Union (CJEU). The study concludes that this restriction infringes upon the essence and purpose of the constitutional right to rest, including its specific manifestation in the right to weekly rest, and that it is incompatible with the letter and spirit of the Constitution, the principle of the social state, as well as the principles of proportionality and equality.

Anahtar Kelimeler

• Right to Rest
• Right to Weekly Rest
• Tourism Sector
• Weekly Rest in the Tourism Sector
• Deferred Weekly Rest

TÜRK HUKUKUNDA TURİZM SEKTÖRÜNDE KONAKLAMA İŞYERLERİNDE ERTELEMELİ HAFTA TATİLİ DÜZENLEMESİNİN ANAYASA VE ULUSLARARASI NORMLAR IŞIĞINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Son yıllarda Türk iş hukuku mevzuatında özellikle turizm sektörü bakımından çalışma sürelerinin düzenlenmesinde esnekliği artırmaya yönelik düzenlemelerin öne çıktığı yeni bir eğilim gözlemlenmektedir. Bu düzenlemelerin en son halkası, 14 Temmuz 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 7553 sayılı Kanun ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesine getirilen değişikliktir. Buna göre, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından turizm işletmesi belgesi konaklama tesislerinde çalışan işçilerin, hafta tatilleri işçinin yazılı talebi veya onayı ile “hak kazandığı günü takip eden dört gün içinde” kullanabilecektir. Böylece hafta tatilinin kullanımı bakımından geçerli olan yedi günlük süre, turizm sektöründe yer alan konaklama tesisleri açısından on güne kadar çıkarılmıştır. Bu çalışmada söz konusu düzenleme, konuya ilişkin Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Sözleşmeleri, Avrupa Birliği mevzuatı ve Avrupa Birliği Adalet Divanı (ABAD) kararları ışığında Anayasaya uygunluk bakımından değerlendirilmiştir. Çalışmada söz konusu sınırlamanın, Anayasal dinlenme hakkının ve bu hakkın somut görünümlerinden biri olan hafta tatili hakkının özüne/amacına dokunur nitelikte olduğu, Anayasanın sözüne ve ruhuna, sosyal devlet ilkesine, ölçülülük ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Dinlenme Hakkı
• Hafta Tatili Hakkı
• Turizm Sektörü
• Turizm Sektöründe Hafta Tatili
• Ertelemeli (Kaydırmalı) Hafta Tatili

Destekleyen Kurum

Bu makalenin hazırlanması sürecinde herhangi bir kişi veya kurumdan destek alınmamıştır.

Kaynakça

1. Akın, Levent & Aykaç, Hande Bahar, İş Hukuku Bireysel İş İlişkileri, Yetkin Kitabevi, Ankara 2025. Anghel, Razvan, “Implications of CJEU Jurisprudence on The Delimitation of Working Time By Rest Time In The Collaborative Economy”, LESIJ No.XXVI, S.2, 2019, s. 7-25.
2. Aykaç, Hande Bahar, “Çağrıya Hazır Halde Nöbette Beklemek ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin İcap Nöbeti İçtihadına İlişkin Bir Değerlendirme”, Sicil iş Hukuku Dergisi, S. 49, Haziran 2023, s.98-119. Baghırov, Ali, “Turizm Sektörü ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: OECD’ye Dahil 7 Batı Avrupa Ülkeleri Üzerinden Panel Veri Analizi”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, C.15, N.2, 2023, s.140-177.
3. Bell, Mark, “Responding to the ‘Rapidification’ of Working Life: the Right to Disconnect”, Studies: An Irish Quarterly Review, 2021, vol. 110, no. 440, s. 425-436. Burger, Pauline, “Weekly 24-Hour Rest Period to Be Provided within Each Seven-Day Period”, International Labor Rights Case Law, vol. 4, no. 2-3, 2018, s.242-245.
4. Cengiz, İştar, Türk İş Hukukunda Dinlenme Hakkı, 3rd International Congress on Political, Economic and Social Studies (ICPESS), 09-11 Nov. 2017, Bildiriler Kitabı, C.1, 2017, s.51-61.
5. Çelik, Nuri/ Caniklioğlu, Nurşen/ Canbolat, Talat/ Özkaraca Ercüment, İş Hukuku Dersleri, Beta Yayınevi, İstanbul 2025.
6. Güzel, Ali, İş Hukukunda Yeniden Yapılan Süreci ve İşin Düzenlenmesi Konusunda Esneklik, Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan, Ankara 2000, s. 203-221. Kandemir, Murat, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Açısından Tele Çalışma, İstanbul 2011.
7. Mollamahmutoğlu, Hamdi/ Astarlı, Muhittin/ Baysal, Ulaş, İş Hukuku, Turhan Kitabevi, Ankara 2022.
8. Mollamahmutoğlu, Hamdi/ Astarlı, Muhittin, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun İşin Düzenlenmesine İlişkin Hükümlerinin İncelenmesi, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C.1, Beta Yayınevi, İstanbul, s.595-622.

9. Piso, Annemarie, “Controlling the clock: Working hours in the UK hotel sector”, Research in Hospitality Management 2022, 12(1), s.1–11.
10. Senyen/Kaplan, Emine Tuncay, Bireysel İş Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2023
11. Staps, Till, “Should Workers Want to Work on Sundays, The E-Journal of International and Comparative Labour Studies”, Vol.14, No.1, 2025, s. 70-100.
12. Süzek, Süzek, “Bireysel İş Hukukunun Bugünü ve Geleceği”, Sicil İş Hukuku Dergisi, S.14, 2009, s. 5-28.
13. Süzek, Sarper, İş Güvenliği Hukuku, Savaş Yayınları, Ankara 1985. Süzek, Sarper/Başterzi, Süleyman, İş Hukuku, Beta Yayınevi, İstanbul 2024.
14. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı, Turizm Sektöründe Çalışma Sürelerinin İyileştirilmesi Programlı Teftişi Sonuç Raporu, Ankara, Aralık 2011. Tucker, Philip/ Folkard, Simon. Working Time, Health and Safety: a Research Synthesis Paper, Conditions of Work and Employment Series No. 31, ILO Geneva 2012.
15. Wirtz, Anna/ Nachreiner, Friedhelm/ Rolfes, Katharina, “Working on Sundays–Effects on Safety, Health, and Work-Life Balance.” Chronobiology International 28 (4), 2011, s.361–370.
16. Yıldız, Gaye Burcu, “İş Hukukunun Etkinliği ve Amacı Üzerine Yeniden Düşünmek”, çalışma ve Toplum Dergisi, 2018/2, s.733-748.