Dramatik Metinde Kurgulanmış Gerçekliğin Varoluşuna İki Örnek Oyun: Civan Canova - Sokağa Çıkama Yasağı ve Memet Baydur - Cumhuriyet Kızı

Aristoteles Poetika’da dram sanatının “mimesis”e dayandığını söyler ve bu sanat Antik Yunan’dan bugüne değin biçimsel ya da özsel farklılıklar olsa da temelde gündelik gerçekliği temsil etmeye çalışır. Dramatik metin bu gerçekliğin teatral araçlarla kurgulanmasından oluşur. Fakat bazen yazarlar ele aldıkları gündelik gerçekliğe de kurgu olarak yaklaşırlar ve bu oyunlar farkında olarak ya da olmayarak resmi söylemi yeniden üreten, kurgulanmış gerçekliğin ardını irdelemeyen oyunlara kıyasla içerik ve biçim anlamında daha nitelikli, daha teatral, daha derinlikli olurlar. Bu çalışma Civan Canova’nın Sokağa Çıkma Yasağı ve Memet Baydur’un Cumhuriyet Kızı adlı oyununda metne dahil edilen ya da dışarıda bırakılan, unutulan ya da hatırlanan, bastırılan ya da özgür bırakılan mevcut gerçeklikler üzerinden 12 Eylül darbesinin “kurguladığı gerçeklikleri” görünür kılmaya çalışacak, iktidarın gözünden kaçmak için yeni bir anlatı formu geliştiren veya “disiplinci iktidarın” kışkırttığı yaratıcılıklarla gerçeği üretmeye zorlanan yazarın bu varoluş biçimini başka bir deyişle “kurgunun kurgusu” formunu nasıl kullandığını anlatacaktır. Bu bağlamda bugün birçok açıdan 12 Eylül dönemiyle benzerlik gösteren hatta devamı niteliğinde olan güncel toplumsal gerçekliklerin de yazarını aradığına dikkat çekilecektir.