Osmanlı İmparatorluğu'nda kadılar, kaza merkezi olan şehir etrafında, şehir nâhiyesi sınırları içindeki köylerin hukuki işlerinden de sorumlu idiler. Bunun için bir nâib atarlardı ve bu kişilerce defterler tutulurdu. Bu defterlere, kaziyyeler ve terekeler, yani hukuki işler ve ölenlerin bıraktıkları malların vârisler arasında bölüşülmesi sıra ile kaydolunduğu gibi, yalnız terekeler için başka defterler de vardı. Bu çeşit nâhiye defterleri, köyün sosyal ve ekonomik yaşamını incelemek bakımından en zengin ve güvenilir kaynaklardır. Belgeler'in bu sayısında, 1002/1594 yılından öncesine ait nâhiye defterlerinden seçtiğimiz belgeleri yayınlamaktayız.
In the Ottoman Empire, qadis were responsible not only for administering justice in the urban center of a kaza, but also for overseeing the legal affairs of the villages located within the boundaries of the city’s nahiye. For this purpose, they appointed a nā’ib (deputy), who kept official registers. These registers recorded kaziyyāt (legal cases) and terekes (estate inventories documenting the distribution of the property left by deceased individuals among their heirs). In addition to such combined registers, separate volumes devoted solely to terekes also existed.
This type of nahiye register constitutes one of the richest and most reliable sources for the study of the social and economic life of rural communities. In this issue of Belgeler, we publish a selection of documents drawn from nahiye registers dated prior to 1002/1594.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Genel Türk Tarihi (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 25 Aralık 1993 |
| IZ | https://izlik.org/JA88AX25EC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 1993 Cilt: 15 Sayı: 19 |
Dergimizin geçmiş sayılarına ilişkin arşivine ulaşmak için lütfen tıklayınız.
Dergimize makale başvuruları Yayın Takip Sistemi üzerinden gerçekleştirilmektedir.