THE CLASSIFICATION OF RECREATION-ANIMATION SERVICES AND ITS EVALUATION OF IMPORTANCE IN HOTEL MANAGEMENT

Öz

Evaluation of recreation and animation services RAS in hotel business is gaining importance in parallel with increasing popularity of entertainment services. Today, new descriptions and classifications are made regarding recreation and there are some various recreation activities that people attend with different expectations. RAS are one of the most important determinants for maintaining operational activities and recreation services are aiming to ensure the increasing hotels’ profitability and its effects on hotel managements. Those effects may mostly become compulsory in decision making about prospective operations. The main purposes of this study are, clarifying the steps of “who is operating activities”, “explaining the diversification of services” and “determining the effectiveness of RAS services on guest satisfaction”. Reseach questionnaires has delivered to Antalya, Marmaris, Bodrum, Kuşadası and Çeşme, where have hundreds of hotel properties and according to findings, such as -majority of hotel guests are satisfied to RAS, a great number of avtivities are grounded to land/water sports and most of the RAS team members are got inservice training may be presenting. In addition, while half of the RAS teams are working as employee in hotel business, other part of percentage is outsourced. Altough, entertainment services are direct effects on preferences, there aren’t significant effects on stay overnight

Anahtar Kelimeler

• Tourism,recreation,animation,management

REKREASYON-ANİMASYON HİZMETLERİNİN SINIFLANDIRILMASI VE OTEL İŞLETMELERİNDEKİ ÖNEMİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Turizm endüstrisinde hizmet veren otel işletmelerinin organizasyonel yapıları içinde rekreasyon ve animasyon hizmetlerinin değerlendirilmesi, eğlence hizmetlerine gösterilen ilginin artması ile birlikte daha da önem kazanmaktadır. Günümüz modern dünyasında rekreasyona ilişkin yeni tanımlar ve sınıflandırmalar yapılmaktadır ve bireylerin farklı beklentilerle katıldığı rekreatif etkinlikler çok çeşitlendirilmektedir.Türkiye’de sahil turizmi kapsamında talep gören otel işletmelerinin operasyonel faaliyetlerini sürdürmede ve karlılığın artırılmasının sağlanmasında ana belirleyicilerden biri olan rekreasyon ve animasyon hizmelerinin yönetimsel açıdan ele alınması ileriye dönük organizasyonel kararları almada otel yönetimleri için bir zorunluluk haline gelmektedir. Bu nedenle otel işletmelerinde gerçekleştirilen aktivitelerin hangileri olduğu, bu etkinliklerinkim tarafından gerçekleştirildiği ve misafir memnuniyetinin bundan nasıl etkilendiği gibi konulara açıklık getirmek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Antalya, Marmaris, Bodrum, Kuşadası ve Çeşme’de faaliyet gösteren otel işletmelerinden toplanan anketlerin analiz edilmesiyle ulaşılan sonuçlara göremisafirlerin büyük çoğunluğunun rekreasyon-animasyon etkinliklerinden memnun oldukları, etkinliklerin sıklıkla kara/su sporu aktivitelerine dayandığı ve operasyon ekibinin büyük oranda hizmetiçi eğitim aldığı söylenebilir. Araştırma sonuçlarına göre, rekreasyon ve animasyon ekiplerinin yarısının otel personeli olduğu, diğer yarısının dışarıdan ekip getirilmesi yöntemiyle faaliyet gösterdikleri ortaya konmaktadır. Ayrıca, eğlence hizmetlerinin misafirlerin işletmeyi yeniden tercih etmelerinde etkisinin olmasına rağmen geceleme sayısını artırmada etkisinin olmadığı araştırma sonuncunda erişilen bilgiler arasında yer almaktadır

Anahtar Kelimeler

• Turizm,rekreasyon,animasyon,yönetim-organizasyon

Kaynakça

1. Bentley, Tim, Stephen Page, Denny Meyer, Chalmers David and Ian Laird (2001). How Safe is Adventure Tourism in New Zeland? An Exploratory Analysis. Applied Ergonomics, 32, p. 327-338.
2. Buck, Ralph (2007). International Handbook of Research in Arts Education. Besler Liora. (Ed.). Champaing: Springer.
3. Can, Remzi, Mustafa Türkyılmaz ve Abdülkerim Karadeniz (2010). Ergenlik Dönemi Öğrencilerinin Okuma Alışkanlıkları. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 11 (3), s. 1-21.
4. Costa, George and Elini Glinia (2004). Sport Tourism in Greece. Journal of Sport and Tourism, 9 (3), p. 283-286.
5. Dinç, Yakup (1999). Sayfiye Otel İşletmelerinde Boş Zaman ve Rekreasyon Faaliyetlerinin Hizmet Satışlarını Arttırmaya Yönelik Etkisi (Örnek Bir Çalışma). Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi SBE.
6. Gibson, Julie and Ian Wood (2000). Vocational A Level Leisure and Recreation. Longman. England: Pearson Education Limited.
7. Gül, Tolga, Ercan Karaçar, Üzeyir Kement, Mehmet Paslı, Mert Yayla, Özgür, Erol Ersan ve Gönül Göker (2014). Rekreasyon Olgusuna Genel Bakış. A. Yaylı (Ed.). Rekreasyona Giriş içinde. Ankara: Detay Yayıncılık.
8. Gürses, İbrahim ve Mehmet Akif Kılavuz (2011). Erikson’un Psiko-Sosyal Gelişim Dönemleri Teorisi Açısından Kuşaklararası Din Eğitimi ve İletişiminin Önemi. Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, 20 (2), s. 153-166.

9. Hacıoğlu, Necdet, Ayhan Gökdeniz ve Yakup Dinç (2003). Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi Örnek Animasyon Uygulamaları. A. Gökdeniz (Ed.). Boş Zaman ve Rekreasyon Kavramlarının Analizi içinde. Ankara: Detay Yayıncılık.
10. Hazar, Atila (1999). Turizm İşletmelerinde Animasyon. Ankara: Detay Yayıncılık
11. Kağıtçıbaşı, Çiğdem (2005). Yeni İnsan ve İnsanlar. 10. Baskı. İstanbul: Evrim Yayınevi.
12. Karaküçük, Suat (1997). Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme Kavram-Kapsam ve Bir Araştırma. Ankara: Seren Ofset.
13. Karaküçük, Suat (1999). Rekreasyon ve Boş Zamanları Değerlendirme. 3.Baskı. Ankara: Gazi Kitabevi.
14. Karaküçük, Suat(Ed.) (2016). Rekreasyon Bilimi. Ankara: Gazi Kitabevi
15. Kostak, Didem (2007). Turizm Hareketleri, Türkiye Örneği Üzerinden Sağlık Turizmi, Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi SBE.
16. Kozak, Nazmi, Meryem Akoğlan Kozak ve Metin Kozak (2014). Genel Turizm İlkeler ve Kavramlar. 15. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık.
17. Köfteoğlu, Fehmi (1996). Tatile Katılıyorum. Türsab Dergisi, Sayı: 155, Aralık, İstanbul.
18. Mikulic, Josipve and Darko Prebezac (2011). Evaluating Hotel Animation Programs at Mediterranean Sun and Sea Resorts: An İmpact-Asymmetry Analysis. Tourism Management. 32(3), p. 688-696.
19. Mil, Burak (2012). Alan Algısının Turistlerin Yemek Deneyimi Memnuniyetine Etkileri. Doktora Tezi. Adnan Menderes Üniversitesi SBE.
20. Müftügil, S (1989). Dinlence ve Turizm İlişkisi. Şükrü. Yarcan, (drl.). Seyahat Yönetimi, Boğaziçi Üniversitesi Yayını, İstanbul.
21. Pompl, Wilhelm (1983). The Concept of Animation: Aspects of Tourism Services. Tourism Management. 4(1), p. 3-11.
22. Sağcan, Mustafa (1986). Rekreasyon ve Turizm, İzmir: Cumhuriyet Basımevi.
23. Sevil, Tuğba, Kerem Yıldırım Şimşek, Hakan Katırcı, V. Onur Çelik ve M Ali Çeliksoy (2012).
24. Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi. S. Kocaekşi (Ed.). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
25. Tekin, Vasfi Nadir (2007). Bilimsel Pazarlama Araştırmaları: SPSS Uygulamalı. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.
26. Toskay, Tunca (1983). Turizm Olayına Genel Yaklaşım. İstanbul: Der yayınları.
27. Tribe, John (1995). The Economics of Leisure and Tourism: Environments, Markets and İmpacts. Butteworth- Heinmemann Ltd, Oxford.
28. Yüksel, Atila ve Fisun Yüksel (2004). Turizmde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 1.Baskı, Ankara: Turhan Kitabevi.
29. Wan, C. S. (2002). The Web Sites of International Tourist Hotels and Tour Whole Salers in Taiwan. Tourism Management. 23(2), p. 41-44.
30. William, Stephen (2003). Tourism and Recreation. Edinburgh: Pearson Education Limited.
31. Yılmaz, Şükrü (2007). Rekreasyon Faaliyetlerinin Yönetim ve Organizasyonu: Antalya Bölgesindeki Beş
32. Yıldızlı Otel İşletmelerine Yönelik Bir Uygulama, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı.