A STUDY ON SHORT HISTORICAL PROCESS OF PROFESSIONAL TURKISH WOMEN SEAFARERS

Öz

Since the last twenty years, Turkish women have begun to struggle for their existence in maritime profession which was seen as one of the last bastions of male dominance. The purpose of the study is to reveal the process from the admission of Turkish women to the maritime education and training MET institutions to the professional careers they have reached today with obtained data. Therefore, data related to the Turkish women admission processes as a student to the MET institutions stated in the Guides of The Student Selection and Placement System were gathered and analyzed. Later, universities providing MET in graduate and undergraduate level in Turkey were contacted to collect profile data of women alumni and students from their archives. To examine the data obtained, interviews were made with representatives of universities and the first women seafarers. As a result, it has been found that, ratio of woman seafarer candidates in MET institutions is 5% of total student quota these institutions. Besides, although the quotas in MET institutions have been increased, this ratio has been retained by the time of progress. On the other hand, while this ratio was being retained in MET institute, very few woman seafarers who works on board ship, have been able to reach the senior level of maritime profession

Anahtar Kelimeler

• Maritime,seafarers,woman seafarers,maritime education,ship organization structure,competency

PROFESYONEL TÜRK KADIN DENİZCİLERİNİN KISA TARİHSEL SÜRECİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Erkek hâkimiyetinin son kalelerinden biri olarak görülen denizcilik mesleği, son yirmi yıldır Türk kadınlarının var olma mücadelesini vermeye başladığı bir meslek haline gelmiştir. Araştırmanın amacı; Türk kadınlarının denizcilik eğitim kurumlarına kabul edilmelerinden, günümüzde ulaştıkları mesleki kariyerlerine kadar olan süreci verileriyle ortaya koymaktır. Bunun amaçla, Türk kadınlarının denizcilik eğitim kurumlarına öğrenci olarak kabul edilme süreçleri ile ilgili Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sistemi Rehberlerinde belirtilen veriler toplanmış ve analiz edilmiştir. Daha sonra Türkiye’de lisans ve ön lisans düzeyinde denizcilik eğitimi veren üniversitelerin arşivlerindeki kadın mezunlarına ve öğrencilerine ait profil verilerini toplanmak için iletişime geçilmiştir. Elde edilen verileri sorgulamak amacıyla üniversite temsilcileri ve ilk kadın denizcilerle ile görüşmeler yapılmıştır. Sonuç olarak, kadın denizci adaylarının denizcilik eğitim kurumlarındaki oranı, bu kurumların toplam öğrenci kontenjanının %5’i olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca eğitim kurumlarındaki kontenjanların arttırılmış olmasına rağmen bu oran korunmuştur. Öte yandan, eğitim kurumlarındaki bu oran korunurken, gemilerde çalışan kadın denizcilerin çok azı denizcilik mesleğinin üst düzey yeterliklerine ulaşabilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Denizcilik,gemiadamı,denizci kadın,denizcilik eğitimi,gemi örgüt yapısı,yeterlik

Kaynakça

1. Bal, Elif ve Özcan Arslan (2011) “The Role of Women Seafarers in Turkish Maritime Industry”, European Conference on Shipping, Intermodalism and Ports (ECONSHIP) 2011’de sunulmuş tebliğ, 22-24 Haziran 2011, Kos, Yunanistan.
2. BIMCO-ISF (1995) Manpower Update: Main Report, The World-Wide Demand and Supply for Seafarers, Londra: Warwick Üniversitesi İstihdam Araştırmaları Enstitüsü.
3. Brickman, Jane Pacht (2008) “Maritime Education and Training of Women: Their Impact on the Program at the United States Merchant Marine Academy”, International Maritime Lecturers Association 16th Conference on MET’te sunulmuş tebliğ, 17 Ekim 2008, İzmir, Türkiye, s.283-292.
4. Belcher, Philip, Helen Sampson, Michelle Thomas, Jamie Veiga ve Minghua Zhao (2003) Woman Seafarers: Global Employment Policies and Practices, Cenevre: ILO.
5. Chauvel, Alain-Michel (1997) Managing Safety and Quality in Shipping, Londra: The Nautical Institute.
6. Deniz Harp Okulu (Tarihsiz) Tarihçe, www.dho.edu.tr/sayfalar/00_Anasayfa/01_Sabitler/ tarihce/tarihce.html, Erişim tarihi: 22 Mart 2014.
7. Dragomir, Cristina ve Surugiu Felicia (2013) “Seafarer Women - Perception of the Seafaring Career”, 2nd International Conference on Economics, Political and Law Science’da (EPLS ’13) sunulmuş tebliğ, 1-3 Haziran 2013, Braşov, Romanya.
8. E-denizcilik.org İnternet Sitesi (tarihsiz) www.e-denizcilik.org, Erişim tarihi: 22 Mart 2014. European Transport Workers’ Federation (ETF) (2011) How to Enhance Training and Recruitment in the Shipping Industry in Europe, Final Report, www.itfglobal.org/files/ extranet/75/33460/Brochure%20recrut.%20Marit_EN.pdf, Erişim tarihi: 16 Mart 2014.

9. Guo, Jiunn-Liang ve Gin-Shuh Liang (2012) “Sailing into Rough Seas: Taiwan’s Women Seafarers’ Career Development Struggle”, Women’s Studies International Forum, 35(2012), s.194-202.
10. Gürdeniz, M.R. Halit (1999) Denizcilik Mesleği ve Değerleri Yönetim ve Liderlik ile Temel Denizcilik Özet Notları ve Bayrağımız, 6. Baskı, İstanbul: İTÜ Denizcilik Fakültesi.
11. International Labor Organization (ILO) (2006) The Maritime Labour Convention, www.ilo. org/global/standards/maritime-labour-convention/text/WCMS_090250/lang--en/ index. htm, Erişim tarihi: 10 Ocak 2014.
12. Karakaya, M. Mutlu (2011) Cumhuriyet Döneminde Ticari Denizcilik Eğitiminin Tarihsel Gelişimi (1928-1981) Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Atatürk İlke ve İnkılâp Tarihi Enstitüsü.
13. Kitada, Momoko (2013) “Code of Behaviour at Sea: Women Seafarers’ Shipboard Identity Management”, WMU Journal of Maritime Affairs, 12(2), s.213-227.
14. Mack, Kathy S. (2010) “The Impacts of Globalization on Norwegian Seafarers’ Shipboard Organizational Lives”, Journal of Management History, 16(2), s.253-269.
15. Magramo, M. ve G. Eler (2012) “Women Seafarers: Solution to Shortage of Competent Officers?”, International Journal on Marine Navigation and Safety of Sea Transportation, 6(3), s.397-400.
16. Nas, Selçuk (2005) “Denizcilik Mesleği, Örf ve Adetleri - Değerleri - Davranış Kuralları - Hareket Tarzı - Etik Kodları”, Denizcilik Dergisi, 4(21), s..
17. Nas, Selçuk (2006) Gemi Operasyonlarının Yönetiminde Kaptanın Bireysel Karar Verme Süreci Analizi ve Bütünleşik Bir Model Uygulaması, basılmamış doktora tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi SBE.
18. Nas, Selçuk ve Burcu Çelik (2012) “The Academician Profiles of Maritime Higher Education Institutions in Turkey”, Journal of Marine Technology and Environment, 2(2012), s. 105- 114.
19. Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (1991-1997) ÖSYS Kılavuzları, www.osym.gov.tr.
20. Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (1998-2013) Yükseköğretim Programlarının Koşul ve Açıklamaları, www.osym.gov.tr/belge/1-4128/ogrenci-secme-ve-yerlestirme-sistemi- osys.html, Erişim tarihi: 14 Mart 2014.
21. Popescu, Corina ve Anastasia Elena Varsami (2010) “The Place of Women in a Men’s World from a Maritime University Perspective”, 7th WSEAS International Conference on Engineering Education’da sunulmuş tebliğ, Korfu, Yunanistan.
22. T.C.Ulaştırma Bakanlığı (2005) İstanbul Milletvekili Onur Öymen’in Soru Önergesine Verilen 15 Şubat 2005 Tarihli Yanıt, www2.tbmm.gov.tr/d22/7/7-4686c.pdf, Erişim tarihi: 31 Mart 2014.
23. Walker, Caroline, Alan Gleaves ve David Peart (2003) “Problems in the Construcion of Gender and Professional Identities for Women in a United Kingdom Merchant Navy Training School”, Resarch in Post-Compulsory Education, 8(3), s.285-304.
24. Yalçın, Esin (2013) “An Analysis on Career Planning Criteria and Current Situation of Women Seafarers, Turkey”, 21st International Maritime Lecturers Association Conference’da sunulmuş tebliğ, 9-12 Ekim 2013, Fisheries and Marine Institute of Memorial University of Newfoundland, Labrador, Kanada.