Empirical Analysis of Emigration to Europe from Türkiye: Evidence from the Gravity Model Including the Covid-19 Effect for the Period 2015-2021

Öz

Bu çalışma ile uluslararası göç, gelir, nüfus ve mesafe değişkenleri arasındaki ilişki, Covid-19 pandemi sınırlamalarını içeren çekim modeli kapsamında ele alınmaktadır. Covid-19 etkisinin modelde yeri alması, bilimsel literatür için bir yeniliği ve bu çalışmanın ilgili alana katkısını oluşturmaktadır. Türkiye’den, Türk göçmenlerin en çok tercih ettiği 10 Avrupa ülkesine göç hareketleri 2015-2021 dönemi için statik panel veri analizi ile araştırılmaktadır. GLS regresyon analizinden elde ettiğimiz sonuçlar belirtiyor ki; göç veren ülkedeki gelir düzeyi ve Covid-19 sınırlamaları göçü azaltırken, göç alan ülkedeki gelir düzeyi göçü artırmaktadır. Ayrıca, insanlar daha kalabalık bölgelere göç etme eğilimindedir. Varış bölgesindeki nüfus, göç hareketlerinin pozitif bir fonksiyonudur. Son olarak, mesafe faktörü ve göç veren ülkedeki nüfus, göç üzerinde anlamlı bir etki göstermemektedir. Salgın etkisini içeren çekim modelindeki açıklayıcı değişkenler, göç hareketlerindeki değişimin yaklaşık olarak %79’unu açıklamaktadır. Elde ettiğimiz sonuçlar doğrultusunda, oluşturulan göç politikalarının olası beyin göçünü dikkate alması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası göç
• çekim modeli
• Türkiye
• Avrupa’ya göç

Türkiye’den Avrupa’ya Göçün Ampirik Analizi: 2015-2021 Dönemi İçin Covid-19 Etkisini İçeren Çekim Modelinden Kanıtlar

Abstract

With this study, we deal with the relationship between international migration and income, population and distance indicators within the scope of the gravity model, including the Covid-19 restrictions. The inclusion of the Covid-19 effect in a model is a novelty for sciencific literature and represents the main contribution of this study for related field. We seek Turkish emigration to 10 European countries which Turkish emigrants most prefer by using static panel data analysis for the period of 2015-2021. Our findings from the GLS regression analysis indicate that the income level in the recipient country increases the migration, while the income level of the origin country and the Covid-19 restrictions decrease it. Moreover, the migrants tend to move to the crowded places. Increasing the population in destination countries is a positive function of the migration. Finally, the distance between regions and population of the origin country are insignificant for the migration. Explanatory variables of the gravity model including outbreak effect explains approximately 79% of the change in the migration movements. In the direction of our results, the policies being created by taking possible brain drain into consideration are recommended.

Keywords

• International migration
• gravity model
• Türkiye
• emigration to Europe

Kaynakça

1. Acar, E. Ö. (2017). An outline of skilled emigration from Turkiye to OECD countries: A panel data analysis. International Journal of Economics and Innovation, 3(1), 1-16.
2. Agbola, F. & Acupan, A. (2010). An empirical analysis of ınternational labour migration in the Philippines. Economic Systems, 34(4), 386–396.
3. Aksoy, Z. (2012). Uluslararası göç ve kültürlerarası iletişim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(20), 292-303.
4. Arbaa, O. & Varon, E. (2019). Turkish currency crisis – Spillover effects on European banks. Borsa Istanbul Review, 19(4), 372-378.
5. Aydın, F. (2014). Uluslararası işgücü anlaşmaları. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Yayın No: 07, Ankara.
6. Baltagi, B. H. (2005). Econometric analysis of panel data. 3rd Ed., Chichester: John Wiley & Sons Ltd.
7. Baylan, M. (2017). İşsizlik, gelir dağılımı ve Türkiye’den göç. I. Uluslararası Kahramanmaraş Yönetim, Ekonomi ve Siyaset Kongresi, 12-13-14 Ekim 2017, Özet Bildiri Kitapçığı, 932-944, Kahramanmaraş, Türkiye.
8. Bean, F. D. & Brown, S. K. (2015). Demographic analyses of migration. Brettel, C. B. ve Hollifield, J. F. (Ed.). Migration Theory: Talking Across Disciplines, 3. Ed., Routledge, New York, pp. 356.

9. Bindak, R. (2015). İller arası göç tahmini için bir çekim (cazibe) modeli önerisi. Social Sciences Research Journal, 4(2), 111-120. 111-120.
10. Clark, X., Hatton, T., & Williamson, J. (2007). Explaining U.S. immigration, 1971-1998. The Review of Economics and Statistics, 89(2), 359-373.
11. Çelik, O. (2022). Avrupa’ya yönelen göçün refah arayışı ve genişletilmiş çekim modeli kapsamında değerlendirilmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
12. Çetin, C. (2019). Gravity approach applied to Central Asian migration flow. The Journal of Migration Studies, 5(2), 190-214.
13. Dedeoğlu, D. & Genç, D. (2017). Turkish migration to Europe: A modified gravity model analysis. IZA Journal of Development and Migration, 7(17), 1-19.
14. Demirkaya, S. (2020). Yurt dışında bulunan Türk vatandaşlarının sosyal güvenlik hakları. Türk Metal Sendikası Araştırma ve Eğitim Merkezi Yayınları – 51, Ankara.
15. Dışişleri Bakanlığı (2021), www.mfa.gov.tr. [Erişim Tarihi: 3 Ekim 2021].
16. Dinçer, G. & Muratoğlu, Y. (2014). Türkiye’den OECD ülkelerine gerçekleşen göçün çekim modeli ile analizi. MPRA Paper, Munich Personal RePEc Archive, 1-14.
17. Durmaz, A. (2021). Misafir İşçilikten Beyin Göçüne: Türkiye-Almanya Arasındaki 60 Yıllık Göç Hikâyesi. https://www.ilkeanaliz.net/2021/05/24/misafir-iscilikten-beyin-gocune-turkiye-almanya-arasindaki-60-yillik-goc-hikayesi/ [ Erişim Tarihi: 3 Ekim 2021].
18. Fitzgerald, J., Leblang, D., & Teets, J. (2014). Defying the law of gravity: The political economy of international migration. World Politics, 66(3), 406-445.
19. Greenwood, M. J. (2005). Modeling migration. Encyclopedia of Social Measurement, 725-734.
20. Gül, H. & Yerdelen Tatoğlu, F. (2019). Turizm talebinin panel çekim modeli ile analizi. Turizm Akademik Dergisi, 6(1), 49-60.
21. Güllüpınar, F. 2012. Göç olgusunun ekonomi-politiği ve göç kuramları üzerine bir değerlendirme, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 2(4), ss. 53-85.
22. Günay, E. & Çelik, O. (2021). Yakın tarihte Afrika ve Asya’dan Türkiye’ye göçün çekim modeli ile analizi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(5), 505-524.
23. Hatton, T. & Williamson, J. (2003). Demographic and economic pressure on emigration out of Africa. Scand. J. of Economics, 105(3), 465-486.
24. International Organization of Migration (IOM) (2022). World Migration Report. https://publications.iom.int/books/world-migration-report-2022 [Erişim Tarihi: 22 Ağustos 2022].
25. İçduygu, A., Erder, S., & Gençkaya, Ö. F. (2014). Türkiye’nin Uluslararası Göç Politikaları, 1923-2023: Ulus-Devlet Oluşumundan Ulus-Ötesi Dönüşümlere, MiReKoç Proje Raporları 1/2014 TÜBİTAK 1001_106K291, Eylül 2009, İstanbul Koç Üniversitesi Göç Araştırmaları Merkezi.
26. Karemera, D., et al. (2000). A gravity model analysis of international migration to North America. Applied Economics, 32(13), 1745-1755.
27. Koç, S. & Solmaz, A. E. (2019). Türkiye’de uluslararası göç akımları: Çekim modeli analizi. Journal of Life Economics, 6(4), 401-412.
28. Lee, E. S. (1969). A theory of migration. J. A. Jackson (Ed.), Great Britain, Cambridge University Press, 283-297.
29. Linnemann, H. (1966). An econometric study of international trade flows. Holland Publishing, Amsterdam.
30. Massey, D. S. & Espinosa, K. E. (1997). What's driving Mexico-U.S. migration? A theoretical, empirical and policy analysis. American Journal of Sociology, 102(4), 939-999.
31. Massey, D. S., et al. (1993). Theories of international migration: A review and appraisal. Population and Development Review, 19(3), 431-466.
32. Molho, I. (2013). Theories of migration: A review. Scottish Journal of Political Economy, 60(5), 526-556.
33. Muratoğlu, G. & Muratoğlu, Y. (2016). Immigration to the OECD countries from Turkiye in 1960-2010 period: A Gravity model approach. Bulletin of Economic Theory and Analysis, 1(1), 51-69.
34. Organisation for Economics Co-operation and Development (OECD). (2023). Consumer Price Index, https://www.oecd.org/sdd/prices-ppp/consumer-prices-oecd-01-2023.pdf [Erişim Tarihi: 17 Ocak 2023].
35. Pazarcık, S. F. (2010). Beyin göçü olgusu ve Amerika Birleşik Devletleri üniversitelerinde çalışan Türk sosyal bilimciler üzerine bir araştırma (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
36. Ravenstein, E. G. (1885). Laws of migration. Journal of The Statistical Society, 48(2), 167-235.
37. Research and Expertise on The World Economy (CEPII) (2021), Databases and Models, http://www.cepii.fr/CEPII/en/bdd_modele/bdd_modele.asp [Erişim Tarihi: 25 Haziran 2021].
38. Simon, L. (2018). A study of reviews to understand the reasons of migration in neighbouring countries of India. International Journal of Multidisciplinary Research and Modern Education (IJMRME), 4(2), 80-85.
39. Stouffer, S. A. (1940). Intervening opportunities: A theory relating mobility and distance. American Sociological Review, 5(6), 845-867.
40. Şahin Kütük, B. (2015). Türkiye’den Batı Avrupa’ya işçi göçünün sosyolojik çalışmalara etkisi, Sosyoloji Konferansları Dergisi, 52(2015-2), 609-654.
41. Tekeli, İ. (1975). Göç ve ötesi. Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İlhan Tekeli Toplu Eserler-3, İstanbul, 41s.
42. The United Nations Refugee Agency (UNHCR). (2021), Refugee Data Finder” https://www.unhcr.org/refugee-statistics/download/ [Erişim Tarihi: 25 Haziran 2021].
43. Tinbergen, J. (1962). shaping the world economy; suggestions for an international economic policy. books (Jan Tinbergen). Twentieth Century Fund, New York.
44. Turkish Statistical Intitute (TURKSTAT). (2023). Consumer Price Index - December, 2022, https://data.tuik.gov.tr/[ Erişim Tarihi: 17 Ocak 2023).
45. Türkiye İş Kurumu. (2011). İstihdamda 3İ. Temmuz- Ağustos- Eylül, (3), 4-7.
46. United Nations Refugee Agency (UNHCR). (2023). Refugee Data Finder, https://www.unhcr.org/refugee-statistics/download/?url=2bxU2f [Erişim Tarihi: 15 Ocak 2023].
47. Wolpert, J. (1965). Behavioral aspects of the decision to migrate. Papers in Regional Science, 15(1), 159-169.
48. World Bank. (2021). Data Bank - World Development Indicators, https://databank.worldbank.org/source/world-development-indicators [Erişim Tarihi: 25 Haziran 2021].
49. Yavuz, S. (2013). Göç, entegrasyon ve din: Avrupa’da yaşayan türkler bağlamında bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(26), 610-623.
50. Yerdelen Tatoğlu, F. (2018). Panel zaman serileri analizi stata uygulamalı, 2. Ed., İstanbul: Beta Yayınları.
51. Zelinsky, W. (1971). The hypothesis of the mobility transition. Geographical Review, 61(2), 219- 249.
52. Zülfikar Savcı, B. Ş. (2016). Türkiye'den Avrupa ülkelerine göçün belirleyicileri: Çekim modeli yaklaşımı (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara.