Araştırma Makalesi

Japonya Siyasal Sisteminin Modern Otoriter Eğilimler ve Demokratik Gerileme Ekseninde Analizi

Cilt: 8 Sayı: 1 27 Haziran 2024
PDF İndir
EN TR

Japonya Siyasal Sisteminin Modern Otoriter Eğilimler ve Demokratik Gerileme Ekseninde Analizi

Öz

Demokrasinin 21. yüzyıl ile beraber bir kriz içerisinde olduğu ve siyasal seçimlerden ibaret bir anlayışa indirgendiği iddialarıyla sıklıkla karşılaşılmaktadır. Özünde otoriter olan ancak şekilsel anlamda demokratik görünüme sahip siyasal sistemlerin olağanlaşması da bahsi geçen savı desteklemektedir. Söz konusu gelişmeler hem yeni demokrasilerde hem de olgun demokrasilerde gözlemlenmektedir. Bu bağlamda modern otoriter dalganın sirayet ettiği Asya coğrafyasında yer alan Japonya, siyasal sistemin yapısal dinamikleri ve işleyişi ile dikkat çekmektedir. Liberal Demokrat Parti’nin (LDP) uzun süreli siyasal hegemonyası, parti iç dinamiklerinin kalıtsal niteliği, seçim sisteminin sebep olduğu asimetrik temsil ile yolsuzluk iddiaları Japonya’yı önemli bir çalışma konusu haline getirmektedir. Modern otoriter eğilimler çerçevesinde Japonya siyasal sistemini ele alan bu çalışma, sistemin aksaklıklarını öne çıkararak Japonya’nın modern otoriter eğilimlerden bağışık olup olmadığına yönelik genel hatları ile bir değerlendirme yapılmasını amaçlamaktadır. Demokratik gerilemeye ait dinamiklerin bir kısmının sisteme eklemlenmeye başladığı ancak modern otoriter eğilimler öncesinde de sorun teşkil eden yapıların var olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Demokrasi , Modern Otoriter Eğilimler , Demokratik Gerileme , Japonya , Liberal Demokrat Parti

Kaynakça

  1. Bermeo, N. (2016). On democratic backsliding. Journal of Democracy, 27(1), 5-19.
  2. Browne, E. & Kim, S.W. (2003). Factional rivals and electoral competition in a dominant party: inside Japan’s Liberal Democratic Party, 1958-1990. European Journal of Political Research, 42(1), 107- 134.
  3. Carothers, T. (2002). The end of the transition paradigm. Journal of Democracy, 13(1), 5-21.
  4. Collier, D. & Levitsky, S. (1997). Democracy with adjectives: conceptual innovation in comparative research. World Politics, 49(3), 430-451.
  5. Dahl, R. A. (1982). Dilemmas of pluralist democracy. New Haven, Yale University Press.
  6. Diamond, L. (2002). Elections without democracy: Thinking about hybrid regimes. Journal of Democracy, 13(2), 21-35.
  7. Engman, A. (2023). Consolidation of power in Japan: the LDP and Shinzo Abe. UI Brief No 3 Erişim adresi https://www.ui.se/butiken/uis-publikationer/ui-brief/2023/consolidation-of-power-in-japan-the-ldp-and-shinzo-abe/ (Erişim tarihi: 20.01.2024).
  8. Funabashi, Y. (2017). Japan, where populism fails. Erişim adresi https://www.nytimes.com/2017/02/08/opinion/japan-where-populism-fails.html (Erişim tarihi: 20.01.2024).
  9. Fukuyama, F. (2016). Tarihin sonu ve son insan. (Çev. Z. Dicleli). İstanbul: Profil Yayınları.
  10. Glosserman, B. (2023). A plea and a promise for 2023: no more ‘pacifism’. Erişim adresi https://www.japantimes.co.jp/opinion/2023/01/03/commentary/japan-commentary/japanese-pacifism/ (Erişim tarihi: 25.01.2024).

Kaynak Göster

APA
Karadağ, A., & Ceyhan, N. (2024). Japonya Siyasal Sisteminin Modern Otoriter Eğilimler ve Demokratik Gerileme Ekseninde Analizi. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 183-198. https://doi.org/10.33399/biibfad.1434337