Hobbes's Understanding of Political Order and Its Impact on International Relations

Abstract

Thomas Hobbes profoundly influenced the discipline of International Relations with his social contract theory on the origin of political order. He offered a radical alternative to the medieval view that political order arose naturally. According to Hobbes, the political order is not a part of nature or bestowed on human beings by God. Political order is established by the emergence of an order-establishing authority. In this context, the state is not a natural entity but an artificial man. Against the scholastic interpretation of political order based on Aristotle's teleological conception of the universe, Hobbes put forward his theory of political order based on the emerging modern science and geometric method. Hobbes described the situation in which people lived before the state with the concept of the state of nature. He said that the state of nature, which he interpreted as the war of all against all, ended with creating an order-establishing authority through the social contract. Hobbes' treatment of the state of nature as an anarchy and his observations on this anarchic environment have been adapted to and deeply influenced International Relations. Accordingly, this study attempts to show Hobbes' understanding of the unnatural political order and how it affects International Relations.

Keywords

• Hobbesian political order
• anarchy
• state of nature
• International Relations.

Hobbes’un Siyasal Düzen Anlayışı ve Uluslararası İlişkiler Üzerindeki Etkisi

Öz

Thomas Hobbes, siyasal düzenin kökeni hakkında geliştirdiği toplum sözleşmesi teorisi ile Uluslararası İlişkiler disiplinini derinden etkilemiştir. Ortaçağ’a hâkim olan siyasal düzenin kendiliğinden ortaya çıktığını savunan bakış açısına radikal bir alternatif sunmuştur. Hobbes’a göre, siyasal düzen doğanın bir parçası değildir veya Tanrı tarafından insanlara bahşedilmemiştir. Siyasal düzen, düzen kurucu bir otoritenin ortaya çıkmasıyla kurulmaktadır. Bu bağlamda devlet, doğal bir varlık değildir; yapay bir insandır. Hobbes, Aristo’nun teleolojik evren anlayışı üzerine inşa edilmiş skolastik siyasal düzen yorumuna karşı yeni ortaya çıkan modern bilim ve geometrik yöntem üzerine kurulu kendi siyasal düzen teorisini ortaya atmıştır. Hobbes, devlet olmadan önce insanların yaşadığı durumu doğa hali kavramı ile betimlemiştir. Herkesin herkese karşı savaşı olarak anlamlandırdığı doğa halinin, toplum sözleşmesi sayesinde bir düzen kurucu bir otoritenin yaratılması ile son erdiğini söylemiştir. Hobbes’un doğa halini bir anarşi olarak ele alması ve bu anarşik ortama ilişkin tespitleri Uluslararası İlişkilere uyarlanmıştır ve derinden etkilemiştir. Bu doğrultuda, çalışmada Hobbes’un doğal olmayan siyasal düzen anlayışı ve bunun Uluslararası İlişkileri nasıl etkilediği gösterilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Hobbesçu siyasal düzen
• anarşi
• doğa hali
• Uluslararası İlişkiler.

Kaynakça

1. Açık Ders (2025). 5. Hafta, Sosyal sözleşme teorileri 1: Thomas Hobbes, https://acikders.tuba.gov.tr/pluginfile.php/1356/course/section/635/5.Hafta%20-%20Sosyal%20Sözleşme%20Teorileri%20I%3B%20Thomas%20Hobbes.pdf, Erişim Tarihi: 05.02.2025.
2. Ağaoğulları, M. A. (2009). Kent devletinden imparatorluğa. 6. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi.
3. Ahrendorf, P. J. (2000). The fear of death and the longing for immortality: Hobbes and Thucydides on human nature and the problem of anarchy. The American Political Science Review, 94 (3), 579-593.
4. Apperly, A. (1999). Hobbes on democracy, Politics, 19 (3), 165-171.
5. Arnhart, L. (2005). Siyasi düşünce tarihi: Plato'dan Rawls'a. 2. Baskı, (Çev. A. K. Bayram). Ankara: Adres Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 2003)
6. Arslanel, M. N. ve Eryücel, E. (2011). Modern devlet anlayışının felsefi temelleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (2), 1-20
7. Boucher, D. (1998). Political theories of international relations: From Thucydides to present. New York: Oxford University.
8. Bull, H. (1981). Hobbes and the international anarchy. Social Research, 48 (4), 717-738.

9. Çapar, S. ve Yıldırım, Ş. (2012). Hobbes ve Locke'un devlet düşüncesine katkıları. Türk İdare Dergisi, (474), 77-102.
10. Carr, E. H. (2015). Yirmi yıl krizi: 1919-1939. (Çev. C. Cemgil). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 1981)
11. Chou, C. (2013). A pseudo dichotomy: Hobbism and Kantianism in political philosophy. Political Studies, 61 (4), 799-815.
12. Coplestone, F. (1998). Felsefe tarihi: Hobbes, Locke. (Çev. A. Yardımlı). İstanbul: İdea Yayınevi. (Orijinal yayın tarihi, 1959)
13. Daban, C. (2025). Siyasal fikirler ışığında Uluslararası İlişkileri etkileyen düşünürler: Niccolò Machiavelli örneği. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (34), 75-89.
14. Donnely, J. (2004). Realism and international relations. Cambridge: Cambridge University Press.
15. Donnely, J. (2013). Realizm. Burchill, S. vd. (Ed). Uluslararası İlişkiler Teorileri içinde (49-80), 2. Baskı, (Çev. A. Aslan ve M. A. Ağcan). İstanbul: Küre Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 2009)
16. Durkheim, E. (2012). Hobbes üzerine, Marcel Mauss'un ders notlarından düzenlenmiştir. 1. Baskı, (Çev. M. Odabaş). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım. (Orijinal yayın tarihi, 2011)
17. Elmalı, O. ve Dönmez, N. (2023). Thomas Hobbes’un siyaset kuramı. İstanbul: Arı Sanat Kitabevi.
18. Ersoy, E. (2014). Realizm. Gözen, R. (Ed). Uluslararası ilişkiler teorileri içinde (159-187), İstanbul: İletişim Yayınları. Furtun, A. (2005). Thomas Hobbes ve doğa kanunları. 1. Baskı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
19. Gallarotti, G. M. (2008). More revisions in realism: Hobbesian anarchy, the tale of the fool and international relations theory. International Studies, 45 (167), 167-192.
20. Göze, A. (2013). Siyasal düşünceler ve yönetimler. 14. Baskı, İstanbul: Beta.
21. Güriz, A. (1955). Hobbes, şahsiyeti ve fikirleri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12 (1-2), 298-315.
22. Hempsher-Monk, I. (2004). Modern siyasal düşünce tarihi: Hobbes'tan Marx'a büyük siyasal düşünürler. 1. Baskı, (Çev. N. Arat vd.). İstanbul: Say Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 1992)
23. Hobbes, T. (1928). Elements of law, natural and politic. Cambridge: Cambridge University Press.
24. Hobbes, T. (2007). Leviathan veya bir din ve dünya devletinin içeriği, biçimi ve kudreti. 12. Baskı, (Çev. S. Lim). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 1977)
25. Hobbes, T. (2014). Elementa philosophica de cive (yurttaşlık felsefesinin temelleri). çev. Cihan Deniz Zarakolu, İstanbul: Belge Yayınları.
26. Hobbes, T. (2020). Behemoth ya da İngiltere iç savaşının içyüzü. (Çev. A. Yılmaz). İstanbul: Vakıfbank Kültür Yayınları.
27. Kardeş, M. E. (2021). Çağımız ve Thomas Hobbes. İstanbul: VakıfBank Kültür Yayınları.
28. Knutsen, T. L. (2015). Uluslararası ilişkiler teorisi tarihi. (Çev. M. Özay). İstanbul: Açılım Kitap.
29. Krasnoff, L. (2012). Voluntarism and conventionalism in Hobbes and Kant. Hobbes Studies, 25, s. 43-65.
30. Kratochwil, F. (1995). Rules, norms and decisions: On the conditions of practical and legal reasoning in international relations and domestic affairs, New Yok: Cambridge University Press.
31. Lamprecht, S. P. (1940). Hobbes and Hobbism. The American Political Science Review, 34 (1), 31-53.
32. Martinich, A.P. (2013). Thomas Hobbes. (Çev. A. Terzi). Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 1999)
33. Özlük, E. (2014). Uluslararası ilişkilerde devlet: tanım, teori ve devlet istisnacılığı. Konya: Çizgi Kitabevi.
34. Pektaş, U. (2022). Uluslararası ilişkilerde inşacılık: kökeni, temel kavramları ve tartışmaları. Ankara: Siyasal Kitabevi.
35. Pektaş, U. (2024). Uluslararası ilişkiler teorilerinde siyasal düzenin doğallığı: Leo Straussçu bir analiz. İmgelem, 15, 477-508.
36. Prokhovnik, R. (2005). Hobbes’s artifice as social construction. Hobbes Studies, 18, s. 74-94.
37. Rasmussen, C. ve Brown, M. (2005). The body politic as spatial metaphor. Citizenship Studies, 9 (5), 469-484.
38. Roskin, M. G. (2021). Çağdaş devlet sistemleri: Siyaset, coğrafya, kültür. 10. Baskı, (Çev. B. Seçilmişoğlu). Ankara: Adres Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 2007)
39. Rumelili, B. (2020). Integrating anxiety into international relations theory: Hobbes, exisentialism, and ontological security. International Theory, 12, 257-272.
40. Salihpaşaoğlu, Y. (2013). Mutlak monarşiye laik savunma: Tevratın canavarı Leviathan. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 62 (3), 819-823.
41. Sander, O. (2007). İlk çağlardan 1918'e siyasi tarih. 16. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi.
42. Şenel, A. (2013). Siyasi düşünceler tarihi, tarih öncesinde İlkçağda Ortaçağda ve Yeniçağda toplum ve siyasal düşünüş. 4. Baskı, Ankara: Bilim Sanat Yayınları.
43. Skinner, Q. (2004). Vision of politics: volume 3, Hobbes and civil science. Cambridge: Cambridge University Press.
44. Skinner, Q. (2005). Hobbes on representation. European Journal of Philosophy, 13 (2), 155-184.
45. Skinner, Q. (2018). Hobbes ve cumhuriyetçi özgürlük. (Çev. A. E. Zeybekoğlu). Ankara: Dost Kitabevi. (Orijinal yayın tarihi, 2008)
46. Skirbekk, G. ve Gilje, N. (2017). Antik Yunan’dan modern döneme felsefe tarihi. (Çev. E. Akbaş ve Ş. Mutlu). İstanbul: Kesit Yayınları. (Orijinal yayın tarihi, 2001)
47. Stanlick, N. A. (2006). A Hobbesian view of international sovereignty. Journal of Social Philosophy, 37 (4), 552-565.
48. Strauss, L. (1965). Natural right and history. 5th edition, Chicago: University of Chicago Press.
49. Tannenbaum, D. G. ve Schultz, D. (2013). Siyasi düşünce tarihi: Filozoflar ve fikirleri. 8. Baskı, (Çev. F. Demirci). Ankara: Adres Yayınları.
50. Trainor, B. T. (1977). Hobbes on political allegiance and obligation. Politics, 12 (1), 89-97.
51. Williams, H. vd. (2007). Uluslararası ilişkiler ve siyaset teorisi üzerine bir derleme. (Çev. A. Günalp vd.). Ankara: Poenix.
52. Williams, M. C. (1996). Hobbes and international relations: A reconsideration. International Organization, 50 (2), 213-236.
53. Wind, M. (1997). Nicholas G. Onuf: The rules of anarchy. Neuman, I. B. & Weaver, O. (Ed). The Future of International Relations: Masters in Making in (254-289), London: Routledge.
54. Yurdusev, A. N. (2006). Thomas Hobbes and international relations: From realism to rationalism. Australian Journal of International Affairs, 60 (2), 305-321.
55. Yurdusev, A. N. (2011). Uluslararası ilişkiler öncesi. Dağı, İ. D. vd. (Ed). Devlet, Sistem ve Kimlik: Uluslararası İlişkilerde Temel Yaklaşımlar içinde (15-55). 13. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları.
56. Zabcı, F. (2013). Thomas Hobbes: Devlet ya da 'ölümlü Tanrı'ya övgü. Ağaoğulları, M. A. (Ed). Sokrates'ten Jakobenlere Batı'da Siyasal Düşünceler içinde (427-455), 4. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları.
57. Zelyüt, S. (2012). Dört adalı: Hobbes, Locke, Berkeley, Hume. 3. Baskı, Ankara: Doğu Batı.