İş-Yaşam Dengesini Etkileyen Risk Faktörleri

İnsanlar bir iş-yaşam dengesi oluşturmak için çabalarken, bazı kişisel ve çevresel unsurlardan etkilenmektedir. Burada gerçekleştirilen çalışmada hedeflenen, yoğun çalışma saatlerinin olduğu bankacılık kesiminde çalışmakta olan bireyler açısından, iş-yaşam dengesine etki eden etkenlerin lojistik regresyon metodu ile analiz edilmesidir. İş-yaşam üzerine dengenin sağlanması amaçlı, iş-aile ile aile-iş çatışmaları olmak üzere 2 boyut açısından değerlendirme yapılmıştır. İş-aile çatışması üzerinde cinsiyet, çocuk sayısı, medeni durum, evde yardımcı olması, aile desteği görme ve yönetici desteği görme anlamlı etkili çıkmıştır ve bu çatışma türü üzerinde en yüksek risk yönetici desteği, çocuk sayısı ve evde yardımcı olması durumudur. Aile-iş çatışması üzerinde ise, medeni durum, yaş, bakmakla sorumlu bulunulan kişi, çocuk sayısı, evde yardımcı olması, aile desteği görme ve yönetici desteği görme anlamlı etkili çıkmıştır. Aile-iş çatışması üzerinde en yüksek riskli faktörler yönetici desteği, aile desteği görme, ve medeni durum değişkenleri olarak belirlenmiştir. Sonuçlardan görüleceği üzere, yönetici desteği ve aile desteği her iki çatışmanın azalmasında ve iş-yaşam dengesinin sağlanmasında en etkili faktörlerdir.