28. Yasama Döneminde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde Temsil Edilen Siyasi Partilerin Parti Programlarında Kent Kavramı

Öz

Siyasi partiler, ülkelerinin farklı sorun alanlarına yönelik parti ideolojileri ve iktidar olduklarında izleyecekleri adımlara yönelik birtakım politikalar önermektedir. Söz konusu politika önerilerinin belgeye dökülmüş şeklini parti programları ve seçim beyannameleri oluşturmaktadır. Türkiye nüfusunun yaklaşık %83’ü kentsel alanlarda yaşamaktadır. İktidar yarışındaki siyasi partilerin kentlere yönelik bakış açılarını bu kapsamda değerlendirmek oldukça önemlidir. Siyasi partiler, iktidar olduklarında hangi kentsel sorunlara öncelik vereceklerini, hangi kentsel modelleri hayata geçireceklerini ve bunları nasıl gerçekleştireceklerini parti programlarında seçmenlerine sunmaktadır. Bu çalışmanın amacı; Türkiye’nin 28. Yasama Döneminde mecliste temsil hakkına sahip siyasi partilerin parti programlarını, kent teması üzerinden incelemektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda mecliste temsil hakkına sahip 13 siyasi partinin parti programında kent ile ilgili ifadeler, MAXQDA Analytics Pro (24.5.1) programı kullanılarak analiz edilmiştir. Siyasi parti programlarında kente yönelik yapılan kodlamalar neticesinde 7 tema ve bu temaların altında 52 kod yazar tarafından oluşturulmuştur. Yapılan kodlamalar sonucunda analiz yöntemleri olarak MAXQDA Analytics Pro (24.5.1) programı arayüzünde yer alan Kod Matris Tarayıcısı, Tema Bazlı Frekans Göstergeleri, Kod- Alt Kod- Bölümler Modeli ile İki Vaka Modeli kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kent
• kentleşme politikası
• siyasi parti
• parti programı
• MAXQDA

In the 28th Legislative Period, the Concept of City in the Party Programs of Political Parties Represented in the Turkish Grand National Assembly

Öz

Political parties propose a set of policies for different problem areas of their countries in line with their party ideologies and the steps they will follow when they come to power. The documented form of these policy proposals are party programs and election manifestos. Approximately 83% of Turkey's population lives in urban areas. It is important to evaluate the urban perspectives of political parties in the race for power in this context. Political parties present to their voters in their party programs which urban problems they will prioritize when they come to power, which urban models they will implement and how they will realize them. The aim of this study is to examine the party programs of the political parties that have the right to represent Turkey in the 28th Legislative Period through the theme of the city. Document analysis method, one of the qualitative research methods, was used in the study. In this context, the expressions related to the city in the party programs of 13 political parties with the right to representation in the parliament were analyzed using MAXQDA Analytics Pro (24.5.1). As a result of the coding made for the city in political party programs, 7 themes and 52 codes under these themes were created by the author. As a result of the coding, the Code Matrix Browser, Theme-Based Frequency Indicators, Code-Sub-Code-Sections Model and Two Case Model in the MAXQDA Analytics Pro (24.5.1) program interface were used as analysis methods.

Anahtar Kelimeler

• Urban
• urbanization policy
• political party
• party program
• MAXQDA

Kaynakça

1. AYDOĞAN, M. (2018). Geçmişten Günümüze Parti ve Örgütlenme. Galeati Yayıncılık, Ankara.
2. BALTACI, A. (2019). “Nitel Araştırma Süreci: Nitel Bir Araştırma Nasıl Yapılır?”. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5:2- 368-388.
3. CASTELLS, M. (1979). The Urban Question, London: Edward Arnold.
4. ÇAM, E. (1999). Siyaset Bilimine Giriş. Der Yayınları, İstanbul.
5. ÇELEBİ ZENGİN, E. (2018). “Kent ve Kentlileşme Sarmalında Türkiye”. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20:1- 84-103.
6. DAVER, B. (1986). “Anayasa Mahkemesi Kararları Açısından Siyasi Partiler: Birkaç Örnek Olay”, Anayasa Yargısı, 2- 93-140.
7. KELEŞ, R. (2013). Kentleşme Politikası, 13. Baskı, İmge Kitabevi, Ankara.
8. SAK, R., SAK ŞAHİN, İ. T., ÖNEREN ŞENDİL, Ç., ve NAS, E. (2021). “Bir Araştırma Yöntemi Olarak Doküman Analizi”. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4:1- 227-250.

9. SÖĞÜTLÜ, M. Y. (2006). Siyasi Parti Özgürlüğü, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuk Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
10. TBMM. (2024). https://www.tbmm.gov.tr/sandalyedagilimi , Erişim Tarihi: 27.09.2024.
11. TDK. (2024). https://sozluk.gov.tr/ , Erişim Tarihi: 04.10.2024.
12. TÜİK Haber Bülteni (2023). Kent-Kır Nüfus İstatistikleri, 11 Mayıs 2023, sayı 49755, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Kent-Kir-Nufus-Istatistikleri-2022-49755&dil=1 (04.10.2024).
13. TEZİÇ, E. (1998). Anayasa Hukuku, Beta Basım Yayın, İstanbul.
14. WIRTH, L. (1938). “Urbanism As A Way Of Life”, The American Journal Of Sosciology, C.XLIV, No:1.
15. YARGITAY. (2024). Siyasi Parti Genel Bilgileri, https://www.yargitaycb.gov.tr/icerik/1093/siyasi-parti-genel-bilgileri , Erişim Tarihi: 28.09.2024.
16. YAVAŞ, H. (2011). “Türkiye’de Siyasi Partilerin Küresel Çevre Sorunlarına Yaklaşımı, Yönetim Bilimleri Dergisi”, 9:1- 199-214.
17. 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu. (1983). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.2820.pdf , Erişim Tarihi: 05.10.2024.