Bingöl Tuzlası Gölü (Sivas, Türkiye) ve çevresinin tuzcul florası

Öz

Bu çalışmada Bingöl Tuzlası Gölü ve çevresinin tuzcul florası araştırılmıştır. Araştırma alanından, 2023-2024 yılları arasında toplanan 1127 örnekten, 54’ü tuzcul bitkidir. Araştırma sonucunda teşhis edilen tuzcul bitkilerden, 8 familya, 18 cinse ilişkin 24 takson kaydedilmiştir. Tanımlanan tuzcul bitki taksonların hepsi Spermatophyta bölümüne aittir. Angiospermae alt bölümüne ait taksonların 24’ü de Dicotyledoneae sınıfında yer almaktadır. İçerdikleri takson sayısına göre en zengin ilk beş familya: Amaranthaceae 8, Asteraceae 6, Plantaginaceae 3, Plumbaginaceae 3, Fabaceae 1, Brassicaceae 1, Liliaceae 1, ve Tamaricaceae 1 takson. İçerdikleri takson sayısına göre en zengin ilk 5 cins: Amaranthaceae 6, Asteraceae 5, Plumbaginaceae 2, Plantaginaceae 1, Fabaceae 1, Brassicaceae 1, Asparagaceae 1, ve Tamaricaceae 1 takson. Tespit edilen taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı şöyledir: İran-Turan elementleri 4 (%16.66), Avrupa-Sibirya elementleri 3 (%12,50), Akdeniz elementi 1 (%4,17), coğrafi bölgesi bilinmeyenler ve birden fazla bölgeyi tercih edenler ise 16 (%66,67)’dir. Taksonların 11’i B6 karesi için yeni kayıttır.

Anahtar Kelimeler

• Tuzcul Bitki
• Flora
• Tuzlu Göl
• Sivas

Saltwater flora of Bingöl Salt Lake (Sivas, Turkey) and Its surroundings

Öz

In this study, the saline flora of Bingol Salt Lake and its surroundings was investigated. Of the 1127 samples collected from the research area between 2023-2024, 54 are saline plants. As a result of the research, 24 taxa belonging to 8 families and 18 genera were recorded. All identified taxa belong to the Spermatophyta division. 24 of the taxa belonging to the Angiospermae subsection are in the Dicotyledoneae class. The first five richest families according to the number of taxa they contain are: Amaranthaceae 8, Asteraceae 6, Plantaginaceae 3, Plumbaginaceae 3, Fabaceae 1, Brassicaceae 1, Liliaceae 1 and Tamaricaceae 1 taxon. The top 5 richest genera according to the number of taxa they contain Amaranthaceae 6, Asteraceae 5, Plumbaginaceae 2, Plantaginaceae 1, Fabaceae 1, Brassicaceae 1, Asparagaceae 1 and Tamaricaceae 1 taxon. The distribution of the detected taxa according to phytogeographic regions is as follows: Irano-Turanian elements 4 (16.66%), Euro-Siberian elements 3 (12.50%), Mediterranean element 1 (4.17%), those whose geographical region is unknown and those that prefer more than one region is 16(66.67%). 11 of the taxa are new records for square B6.

Anahtar Kelimeler

• Saline Plant
• Flora
• Salty Lake
• Sivas

Kaynakça

1. Adıgüzel, N., Byfield, A., Duman, H., Vural, M., (eds) 2005. “Tuz Gölü ve Stepleri” Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı. Özhatay N., Byfield A., Atay S., WWF Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) Yayını, İstanbul, pp. 289-292.
2. Anonim (2024a). Sivas Merkez Bingöl Köyü Tanıtım Rehberi”, https://www.sivashaberler.com/sivas-merkez-bingol-koyu/. Downloaded: 28/04/2024
3. Anonim (2024b). Sivasta Bingöl Gölü. https://www.bingolkenthaber.com/haber/sivasta-bingol-golu-995 Downloaded: 28/04/2024
4. Baysal Furtana, G (2010). Tuz Gölü Çevresindeki Bazı Endemik Halofit Bitkilerin Ekofizyolojisi, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bil. Ens., Ankara.
5. Chapman VJ (1960). Salt marshes and salt deserts of the world. Leonard Hill (Books) Ltd, Londra, Interscience Publishers, Inc, New York.
6. Davis PH (ed.) (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Island, 1 (1965); 2 (1967); 3 (1970); 4 (1972); 5 (1975); 6 (1978); 7 (1982); 8 (1984); 9 (1985), Edinburg Univ. Press, Edinburg.
7. Davis PH (1974). Turkey: Present State of Floristic Knowledge: in La Flore du Bassin Mediterranéen Essai de Systematique Synthetique, 235, 93-113.
8. Davis PH, Mill, RR, Tan K (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 10, (Supplement 1), Edinburgh: Edinburgh University Press.

9. Dítě D, Šuvada R, Tóth T, Dítě Z (2023). Inventory of the halophytes in inland central Europe.-Preslia 95: 215–240, https://doi.org/10.23855/preslia.2023.215
10. Ekim T (1997). Ülkemizdeki Floristik Çalışmaların Kronolojisi ve Son Gelişmeler, Taksonomi Yaz Okulu Ders Notları, 51-72, Antalya.
11. Güner A, Özhatay N, Ekim T, Baser KHC (2000). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 11, Edinburg Unv. Press, Edinburg.
12. Güner A, Aslan S, Ekim T, Vural M, Babaç MT, (editörler) (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayınları, İstanbul, 1290.
13. Heywood VH, Tutin GT (1964-1981). Flora Europaea I-V Cambridge Univ. Press, London.
14. Koyro HW, Geissler N, Hussin S (2009). Uç noktalarda hayatta kalma: halofitlerin yaşam stratejileri. - İçinde: Ashraf M., Ozturk M, Athar HR (eds), Salinity and water stress. Improving crop efficiency, p. 167-177, Springer Science + Business Media B.V., Dordrecht.
15. Ortaç İ (2021). Hatay (Türkiye) ilinin bazı doğal ve kültürel sit alanları florası üzerine bir çalışma. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 22 (1): 9-18.
16. Szabolcs I (1974). Avrupa'da tuzdan etkilenen topraklar. Martinus Nijhoff, Lahey, Hollanda.