The Governance of Free Roaming Animals in Turkey: Biopolitical Interventions and Spaces of Exception in the Context of Critical Animal Studies
Öz
This article rethinks Michel Foucault’s analyses of biopolitics and governmentality through the lens of animal bodies, examining how modern power regulates life from an interspecies perspective. The central argument of the study is that animal populations are also constructed as measurable, classifiable, and intervenable “populations” within the framework of modern biopolitical rationality. In this context, speciesism is addressed not as a merely normative moral evaluation, but as a governmental mechanism of differentiation that hierarchically classifies life and situates certain bodies within categories of risk.
Foucault’s analysis of power, extending from sovereignty to discipline and security mechanisms, demonstrates that modern states do not simply repress life but regulate and optimize it. However, this politics of “making live” simultaneously enables the categorization of certain forms of life as less worthy of protection. It is argued that the logic of “division” identified in Foucault’s analysis of racism can be reproduced at the interspecies level in the form of speciesism.
In the context of Turkey, policies for capturing and sheltering stray dogs are examined through the lenses of risk discourse, capacity limitations, and oversight issues. It is shown that the category of the “dangerous dog” is not a biological given, but rather constructed within a security-oriented rationality. Consequently, the article argues that speciesism is not an external anomaly of biopolitics, but a constitutive element of its interspecies functioning.
Feminist care ethics offers an alternative perspective at this point, inviting us to reconceptualize vulnerability and interdependence not as risks to be managed but as starting points for ethical responsibility. However, the primary focus of this study is not feminist theory, but the biopolitical positioning of animal bodies. Biopolitical interventions directed at women are addressed only in a limited manner insofar as they render visible the shared governmental logic that intersects with speciesism.
This article aims to contribute to the literature by systematically addressing the interspecies dimension of biopolitics within a coherent theoretical framework. While acknowledging that the issue of animals constitutes a dynamic ethical problem field—one that, as emphasized in feminist ethics and bioethics, interrogates discrimination, inequality, and power relations—it argues that this issue cannot be reduced to a matter of ethical sensitivity alone. Rather, it provides a central analytical ground for understanding how modern governmental rationality classifies life and constructs hierarchies of value. Accordingly, the study employs a Foucauldian governmentality perspective to analyze legal regulations, administrative documents, and discursive frameworks through a qualitative and theoretical reinterpretation.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
This study is a theoretical analysis and does not involve any direct experimental intervention, surveys, or field studies on human or animal subjects; therefore, ethical committee approval is not required.
Teşekkür
I would like to express my gratitude to my colleagues/professors for their insightful comments during the preparation of this study. I also wish to thank my family for their unwavering support throughout the writing process. Finally, I acknowledge all sentient beings whose lives and struggles are at the heart of this research.
Türkiye’de Sokak Hayvanlarının Yönetimi: Eleştirel Hayvan Çalışmaları Bağlamında Biyopolitik Müdahaleler ve İstisna Mekânları
Öz
Bu makale Michel Foucault'nun biyopolitika ve yönetimsellik analizlerini hayvan bedenleri üzerinden yeniden düşünerek, modern iktidarın yaşamı düzenleme biçimlerini türler arası bir perspektiften incelemektedir. Ayrıca çalışmanın temel argümanı, hayvan popülasyonlarının da modern biyopolitik rasyonalite çerçevesinde ölçülebilir, sınıflandırılabilir ve müdahaleye açık 'nüfus' kategorileri olarak kurgulandığı üzerinedir. Bu bağlamda türcülük, normatif bir ahlaki değerlendirmeden ziyade; aynı zamanda yaşamı hiyerarşik biçimde sınıflandıran ve belirli bedenleri risk kategorisine yerleştiren bir yönetimsel ayrım mekanizması olarak ele alınmaktadır.
Foucault’nun egemenlikten disipline ve güvenlik mekanizmalarına uzanan iktidar çözümlemesi, modern devletin yaşamı doğrudan bastırmak yerine düzenlediğini ve optimize ettiğini göstermektedir. Ancak bu “yaşatma” siyaseti, aynı anda bazı yaşamların korunmaya daha az değer atfedilen kategorilere yerleştirilmesini mümkün kılar. Irkçılık analizinde ortaya konan “kesme” mantığının türler arası düzlemde türcülük biçiminde yeniden üretilebildiği savunulmaktadır.
Türkiye bağlamında sokakta yaşayan köpeklere yönelik toplama ve barınak politikaları, risk söylemi, kapasite yetersizliği ve denetim sorunları üzerinden somutlaştırılmıştır. “Tehlikeli köpek” kategorisinin biyolojik bir gerçeklikten ziyade güvenlik mantığı içinde üretildiği gösterilmiştir. Sonuç olarak makale, türcülüğün biyopolitikanın dışsal bir anomalisi değil, onun türler arası işleyişinin kurucu bir unsuru olduğunu ileri sürmektedir.
Feminist bakım etiği ise bu noktada alternatif bir perspektif sunmakta; kırılganlık ve karşılıklı bağımlılığı yönetilecek riskler değil, etik sorumluluğun başlangıç noktası olarak düşünmeye davet etmektedir. Ancak çalışmanın odağı feminist kuram değil, hayvan bedenlerinin biyopolitik konumudur. Kadınlara yönelik biyopolitik müdahaleler, yalnızca türcülükle kesişen yönetimsellik mantığını görünür kılmak amacıyla sınırlı biçimde ele alınmıştır.
Bu makale, biyopolitikanın türler arası boyutunu sistematik bir kuramsal çerçeve içinde ele alarak literatüre katkı sunmayı amaçlamaktadır. Ayrıca hayvan meselesinin, feminist etik ve biyoetik tartışmalarda vurgulandığı üzere ayrımcılık, eşitsizlik ve iktidar ilişkilerini sorgulayan dinamik bir etik problem alanı olduğu kabul edilmekle birlikte, yalnızca etik bir duyarlılık çerçevesine indirgenemeyeceği; modern yönetim aklının yaşamı nasıl sınıflandırdığını ve hangi ölçütlerle değer hiyerarşileri kurduğunu anlamak açısından merkezi bir analiz zemini sunduğu ileri sürülmektedir. Bu doğrultuda, Foucaultcu yönetimsellik perspektifi temel alınarak yasal düzenlemeler, idari belgeler ve söylemsel çerçeveler nitel ve kuramsal bir yeniden okuma yöntemiyle analiz edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Bu çalışmayı destekleyen kurum olmamıştır.
Etik Beyan
Bu çalışma teorik bir inceleme olup, insanlar veya hayvanlar üzerinde doğrudan deneysel bir müdahale, anket veya saha çalışması içermediği için etik kurul onayı gerektirmemektedir.
Teşekkür
Bu makalenin yazım sürecinde sabırları ve destekleriyle yanımda olan aileme ve çalışma arkadaşlarıma teşekkür ederim. Ayrıca, bu çalışmanın temel öznesi olan ve bizlere "bakım etiği"nin teoriden öte bir yaşam biçimi olduğunu hatırlatan tüm can dostlarımıza (hayvanlara) minnettarım.
