Erzurum ili fiğ (Vicia sp.) ekim alanlarında görülen yabancı otlar, yoğunlukları ve rastlama sıklıkları

Öz

Erzurum ilinin AĢkale, Merkez, Pasinler ve Ġspir-Pazaryolu ilçelerinde fiğ ekim alanlarındaki yabancı otları, yoğunluklarını, rastlama sıklıklarını belirlemek amacı ile 2009 ve 2010 yıllarında yürütülen çalıĢmada 1 tohumsuz, 14 tek çenekli (Monocotyledoneae) sınıfından ve 74 çift çenekli (Dicotyledoneae) sınıfından olmak üzere 31 familyaya ait 76 cinse giren 89 farklı yabancı ot türü belirlenmiĢtir. Bu yabancı otların yoğunluklarının 1 ile 392 bitki/m2 arasında değiĢtiği ve ortalama yoğunluğun ise 57.64 bitki/m2 olduğu belirlenmiĢtir. Chenopodium album L. AĢkale (14.52 adet/m2), Merkez (11.87 adet/m2) ve Ġspir-Pazaryolu (6.09 adet/m2) ilçelerinde, Amaranthus retroflexus L. ise Pasinler (12.07 adet/m2) ilçesinde en yoğun türlerdir. Rastlama sıklığında ise C. album Merkez (%83.33) ve AĢkale (%85.19) ilçelerinde, Convolvulus arvensis L. ise Pasinler (%85.19) ve Ġspir-Pazaryolu (%77.14) ilçelerinde en yaygın türler olarak tespit edilmiĢtir.

Anahtar Kelimeler

• Fiğ (Vicia sp.)
• yabancı ot
• yoğunluk
• rastlama sıklığı
• Türkiye

Species, density and frequency of vetch (Vicia sp.) weeds in Erzurum, Turkey

Abstract

This study was carried out in order to determine the species, density and frequency of weeds of vetch in Aşkale, Center, Pasinler and İspir-Pazaryolu districts in Erzurum between the years 2009 and 2010 in vetch fields. According to the results, 89 different weed species belonging to 76 genus and 31 families (1 cryptogamae, 14 monocotyledoneaus and 74 dicotyledoneaus) were identified. The densities of these weeds varied between 1-392 square meter and the average weeds per square meter was detected as 57.64 plant/m2.

The most wide spread species were Chenopodium album L. in Erzurum Aşkale (14.52 plant/m2), Central (11.87 plant/m2) and İspir-Pazaryolu (6.09 plant/m2) districts; Amaranthus retroflexus L. in Pasinler (12.07 plant/m2) districts of Erzurum. The frequency of weeds species were C. album in Central (83.33%) and Aşkale (%85.19); Convolvulus. arvensis L. in Pasinler (85.19%) and İspir-Pazaryolu (77.14%) districts of Erzurum.

Keywords

• Vetch (Vicia sp.)
• weed
• density
• frequency
• Erzurum
• Turkey

Kaynakça

1. Açıkgöz E. 2001. Yem Bitkileri. Uludağ Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Böl., Bursa, 584 s.
2. Anonim 2012. http://www.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul (Erişim tarihi: 15.05.2012).
3. Avcıoğlu R. Hatipoğlu R. ve Karadağ Y. 2009. Yem Bitkileri (Baklagil Yembitkileri) Cilt II. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, İzmir, 545 s.
4. Bora T. ve Karaca I. 1970. Kültür Bitkilerinde Hastalığın ve Zararın Ölçülmesi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Yardımcı Ders Kitabı, Yayın No: 167, Bornova, 43 s.
5. Çalı S. Erdiller G. Ekim T. 1993. Orta Anadolu Bölgesi yonca ekim alanlarındaki yabancı otlar ve virus hastalıkları ile ilişkileri. Türkiye I. Herboloji Kong., 3-5 Şubat 1993, Adana, 352-354.
6. Çoruh İ. 2010. Erzurum yöresinde bazı korunga ekim alanlarında bulunan yabancı otlar, yoğunlukları ve rastlama sıklıkları. Anadolu Tarım Bilim. Derg., 25 (2): 89-93.
7. Çoruh İ. ve Zengin H. 2009. Erzurum yöresinde yonca ekim alanlarında bulunan yabancı otlar, yoğunlukları ve rastlama sıklıkları. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Derg., 40 (1): 49-53.
8. Davis P.H. 1965-1988. Flora of Turkey and the East Aegean Island. At the University Press. Edinburg, Vol. 1-10.

9. Elçi Ş. 2005. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, Ankara, 486 s.
10. Kupicha F.K. 1981. Vicieae. In:N. Maxed (Eds.). An ecogeographical study of Vicia subgenus Vicia, Systematic and Ecogeographic Studies on Crop Genepools. 8.
11. Mckee R. 1952. The vetchs. Forages. In: HD. Huges, ME Heaths, DS Metcalfe (Ed), The Lowa State College pres, Ames, Lowa, 234-241.
12. Özer Z. 1993. Niçin yabancı ot bilimi (Herboloji)? Türkiye I. Herboloji Kong.. 3-5 Şubat. 1993, Adana, 1-7.
13. Parker C. and Fryer J. 1975. Weed control problems causing major reduction in world food supplies. FAO Plant Protec. Bull. 23 (3/4): 83-95.
14. Serin Y. ve Tan M. 2008. Baklagil Yem Bitkileri. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Yay., No:190, Erzurum, 178 s.
15. Tepe I. 1988. Van ve yöresinde yem bitkilerinde sorun oluşturan yabancı otlar ve bunların dağılışı. V. Türkiye Fitopatoloji Kong., TUBİTAK 18-21 Ekim 1988, Antalya, 87.
16. Uluğ E. Kadıoğlu İ. ve Üremiş İ.1993. Türkiye‟nin Yabancı Otları ve Bazı Özellikleri. T.C. Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı, Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Yayın No: 78, Adana, 513 s.
17. Uygur F.N. 1985. Untersuchungen zu Art und Bedeutung der Berücksictigung von Cynodon dactylon (L.) Pers. und Sorghum halepense (L.) PLITS. Verlag: Josef Margraf. Stuttgart, 3 (5).