The abstraction of status in the experience of time and space: The movie In time

Öz

This study examines the relationship between the time-space experience and social status through the movie In Time, directed by Andrew Niccol and critically examines the basic dynamics of the time-space compression that urban people experience in their daily lives. In the movie, time is transformed from a mere biological phenomenon into a currency and becomes the main element that determines the place of individuals in the social hierarchy. The study analyzes how urban space is shaped within this time-based economy, the restrictions on individuals’ spatial mobility, and the abstraction of social layers through cinematographic signs. The study aims to reveal the critique of the modern capitalist system using time as a tool of power and cinematographic representations of spatial segregation through the relationship between body and space. Due to the scope of the study, firstly the theoretical issues of time-space experience, body-space relationship and time-space compression are discussed theoretically. Then, through the cinematographic space, the theoretical framework is opened to a visually perceptible description. Finally, the life motion and daily rhythm of urban individuals are examined through these evaluations, and the fundamental dynamics of time-space compression are analyzed in the context of social role, space, and status.

Anahtar Kelimeler

• Abstraction
• Time-Space Experience
• Urban Space organisation
• Cinematographic Signs

Statünün zaman mekân deneyimince soyutlanması: Zamana karşı filmi

Öz

Bu çalışma, Andrew Niccol’un yönettiği Zamana Karşı filmi üzerinden zaman-mekân deneyimi ile toplumsal statü arasındaki ilişkiyi incelemekte ve kentli insanın gündelik yaşamında deneyimlediği zaman-mekân sıkışmasının temel dinamiklerini irdelemektedir. Filmde zaman, salt biyolojik bir olgu olmaktan çıkıp bir para birimine dönüşmekte ve bireylerin toplumsal hiyerarşideki yerini belirleyen ana unsur haline gelmektedir. Çalışmada film üzerinden, kentsel mekânın bu zamana dayalı ekonomi çerçevesinde nasıl şekillendiği, bireylerin mekânsal hareketliliğinin nasıl kısıtlandığı ve toplumsal katmanların sinematografik göstergeler aracılığıyla nasıl soyutlandığı analiz edilmektedir. Çalışma, zamanın bir iktidar aracı olarak kullanılması ve mekânsal ayrışmanın sinematografik temsilleri aracılığıyla modern kapitalist sistemin eleştirisini, beden ve mekân arasındaki ilişki üzerinden ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmanın kapsamı dolayısıyla öncelikle zaman mekân deneyimi, beden mekân ilişkisi ve zaman mekân sıkışması konuları teorik olarak ele alınmaktadır. Ardından sinematografik mekân üzerinden teorik çerçeve görsel düzeyde algılanabilir bir tariflemeye açılmaktadır. Son olarak kentli insanın yaşam devinimi ve gündelik ritmi bu değerlendirmelerle irdelenerek zaman mekân sıkışmasının temel dinamikleri, toplumsal rol, mekân ve statü bağlamında incelenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Soyutlama
• Zaman-Mekan Deneyimi
• Kentsel Mekan Organizasyonu
• Sinematografik Göstergeler

Kaynakça

1. Augé, M. (1995). Non-places: Introduction to an anthropology of supermodernity. Verso.
2. Baudrillard, J. (1998). The consumer society: Myths and structures. Sage Publications.
3. Bauman, Z. (2000). Liquid modernity. Polity Press.
4. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (pp. 241–258). Greenwood.
5. Bourdieu, P. (1998). Practical reason: On the theory of action. Stanford University Press.
6. Castells, M. (1996). The rise of the network society. Blackwell.
7. Foucault, M. (1977). Discipline and punish: The birth of the prison. Pantheon Books.
8. Foucault, M. (1986). Of other spaces: Utopias and heterotopias. Diacritics, 16(1), 22–27.

9. Harvey, D. (1989). The condition of postmodernity: An enquiry into the origins of cultural change. Blackwell.
10. Harvey, D. (1990). Between space and time: Reflections on the geographical imagination. Annals of the Association of American Geographers, 80(3), 418–434.
11. Harvey, D. (2005). A brief history of neoliberalism. Oxford University Press.
12. Harvey, D. (2008). The right to the city. New Left Review, 53, 23–40.
13. İlkdoğan, H. (2019). Distopya ve neoklasik mimari ilişkisini “Yedinci Hayat” movieinden okumak. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 8(54), 181–187.
14. Jameson, F. (1991). Postmodernism, or, the cultural logic of late capitalism. Duke University Press.
15. Köseoğlu, Ş. (2025). Geçmişi Yeniden İnşa Etmek: Tarih, Sinema ve Mimarlık Bağlamında Kleo Dizisinin Mekânsal Analizi. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 15(2), 394-409.
16. Lefebvre, H. (2014). Critique of everyday life (J. Moore, Trans.; 3rd ed.). Verso. (Original work published 1947)
17. Lefebvre, H. (1991). The production of space. Blackwell.
18. Massey, D. (1994). Space, place, and gender. University of Minnesota Press.
19. Niccol, A. (Director). (2011). In Time [Film]. 20th Century Fox.
20. Rosa, H. (2013). Social acceleration: A new theory of modernity. Columbia University Press.
21. Sennett, R. (2008). The culture of the new capitalism. Yale University Press.
22. Soja, E. W. (1996). Thirdspace: Journeys to Los Angeles and other real-and-imagined places. Blackwell Publishers.
23. Thompson, E. P. (1967). Time, work-discipline, and industrial capitalism. Past & Present, 38(1), 56–97.
24. Virilio, P. (1997). Open sky. Verso.