Cognitive Profile of Inpatients

Öz

Objective: Cognitive deterioration has negative effects on the duration of a patient's hospital stay. Pre-recognition of patients' cogitive characterictics affects treatment success. We want to put forward the cognitive profiles of inpatients. Material and Methods: One hundred-six hospitalized patients over 50 years of age were assessed between 01-15 February 2009. Patients, not coooperative because of loss of consciousness and those who stayed in hospital because of primary cognitive disorder, have been excluded from study. At first evaluation, patients having cognitive deterioration hav2e been re-evalued at a dementia clinic and the patients'cognitive profile identified. Groups with or without cognitive deterioration were compared for demographic properties. Results: Fifty-seven (%53.7) of 106 patients took 24, under 24 score from MMSE. 30 patients (28.3%) of 106 had mild cognitive deficiency. 8 patients (7.5%) had primary dementia syndrome. When groups with and without cognitive deterioration were examined, there was no difference in gender and family history (p=0.48, p=0.58). The mean age of the group with cognitive deterioration was higher, but lower educational level (p=0.008, p=0.006). MMSE scores were orderly 18.7±2.3, 25.5±2.2 (p<0.001). Interestingly, complaints of forgetfulness were higher than normal in the patients (33%, 67%). 71% of patients believed that forgetfullness is not a disease and could not be treated. Conclusion: Cognitive failure are seen more frequently in inpatients. Relatives, responsible for the patient and medical staff are not aware of failure. Turkish Başlık: Yatarak Tedavi Gören Hastalarda Bilişsel Profil Anahtar Kelimeler: Yatan hasta, bilişsel yetmezlik, sıklık Amaç: Bilişsel bozulma hastaların hastanede yatış sürelerini olumsuz etkilemektedir. Hastaların bilişsel özelliklerinin önceden tanınması, tedavi başarısını etkiler. Biz hastanemizde yatan hastaların kognitif profillerini ortaya koymak istedik. Gereç ve Yöntemler: 1-15 Şubat 2009 tarihleri arasında hastanemizde yatan 50 yaş ve üzeri 106 hasta bilişsel açıdan değerlendirildi. Koopere olamayacak kadar bilinç kaybı olanlar ve primer kognitif bozukluk nedeniyle hastanede yatan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. İlk değerlendirmede bilişsel yıkım tespit edilen hastalar demans polikliniğinde tekrar değerlendirilerek hastaların kognitif profilleri saptandı. Kognitif yıkım olan ve olmayan gruplar demografik özellikleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Yüz altı hastanın 57'si (%53.7) MMSE'den 24 ve altı puan aldı. 106 hastanın 30'unda (%28.3) kognitif bozukluk olduğu saptandı. Bunların 22'si (%20.8) hafif kognitif bozukluk, 8'i (%7.5) ise primer demans sendromu idi. Kognitif yıkım olan ve olmayan gruplar incelendiğinde; cinsiyet ve soygeçmiş açısından fark saptanmadı (p=0.48 ve p=0.58). Kognitif yıkım olan grubun yaş ortalaması daha yüksek ve eğitim düzeyi daha düşüktü (p=0.008 ve p=0.006). Grupların MMSE puanları sırasıyla 18.7±2.3 ve 25.5±2.2 idi (p<0.001). İlginç olarak unutkanlık yakınması, demans bulunmayan grupta daha fazlaydı (%33 ve %67). Ankete katılan hastaların %71'i unutkanlığın hastalık olmadığına ve tedavi edilemeyeceğine inanıyordu. Sonuç: Yatarak tedavi gören hastalarda kognitif yetmezlik daha sık görülmektedir. Hastanın bakımından sorumlu yakınları ve sağlık personeli bu yetmezliğin farkında değildir.

Anahtar Kelimeler

• Inpatient, cognitive failure, frequency

Yatarak Tedavi Gören Hastalarda Bilişsel Profil

Öz

Amaç: Bilişsel bozulma hastaların hastanede yatış sürelerini olumsuz etkilemektedir. Hastaların bilişsel özelliklerinin önceden tanınması, tedavi ba- şarısını etkiler. Biz hastanemizde yatan hastaların kognitif profillerini ortaya koymak istedik. Gereç ve Yöntemler: 1-15 Şubat 2009 tarihleri arasında hastanemizde yatan 50 yaş ve üzeri 106 hasta bilişsel açıdan değerlendirildi. Koopere olamayacak kadar bilinç kaybı olanlar ve primer kognitif bozukluk nedeniyle hastanede yatan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. İlk değerlendirmede bilişsel yıkım tespit edilen hastalar demans polikliniğinde tekrar değerlendirilerek hastaların kognitif profilleri saptandı. Kognitif yıkım olan ve olmayan gruplar demografik özellikleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Yüz altı hastanın 57’si (%53.7) MMSE’den 24 ve altı puan aldı. 106 hastanın 30’unda (%28.3) kognitif bozukluk olduğu saptandı. Bunların 22’si (%20.8) hafif kognitif bozukluk, 8’i (%7.5) ise primer demans sendromu idi. Kognitif yıkım olan ve olmayan gruplar incelendiğinde; cinsiyet ve soygeçmiş açısından fark saptanmadı (p=0.48 ve p=0.58). Kognitif yıkım olan grubun yaş ortalaması daha yüksek ve eğitim düzeyi daha düşüktü (p=0.008 ve p=0.006). Grupların MMSE puanları sırasıyla 18.7±2.3 ve 25.5±2.2 idi (p < 0.001). İlginç olarak unutkanlık yakınması, demans bulunmayan grupta daha fazlaydı (%33 ve %67). Ankete katılan hastaların %71’i unutkanlığın hastalık olmadığına ve tedavi edilemeyeceğine inanıyordu. Sonuç: Yatarak tedavi gören hastalarda kognitif yetmezlik daha sık görülmektedir. Hastanın bakımından sorumlu yakınları ve sağlık personeli bu yetmezliğin farkında değildir.

Anahtar Kelimeler

• Yatan hasta, bilişsel yetmezlik, sıklık

Kaynakça

1. Gürvit İH, Baran B. Demanslar ve Kognitif Bozukluklarda Ölçekler. Nöropsikiyatri Arşivi 2007;44:58-65.
2. Gelder M, Gath D, Mayou R, Cowen P (1996) Oxford Textbook of Psychiatry. 3. baskı, Oxford University Press, s.510.
3. Kaplan Hİ, Sadock BJ(1998) Synopsis of Psychiatry- Behavioral Science & Clinical Psychiatry. 8. baskı, Mass Publishing, s.328.
4. Guijarro R, Roman C, Huelgas G, Villalobos A, Martin M, Guil M, et al. Impact of dementia on hospitalization. Neuroepidemiology 2010;35:101-8. [CrossRef]
5. Lyketsos CG, Sheppard JM, Rabins PV. Dementia in elderly persons in a general hospital. Am J Psychiatry 2000;157:704-7. [CrossRef]
6. Maslow K, Mezey, M. Recognition of dementia in hospitilized older adults. Am J Nurs 2008;108:40-9. [CrossRef]
7. Ganzer CA. Assessing Alzheimer’s disease and dementia: best practices nursing care. Geriatr Nurs 2007;28:358-65. [CrossRef]
8. Folstein MF, Folstein S, Mc Hugh PR. “Mini Mental State” A prac- tical method for grading the cognitive state of patients for the clinician. J Psychiatr Res 1975;12:189-98. [CrossRef]

9. Gönen S, Küçükgüçlü Ö, Yener G. Hastanede Yatan Yaşlı Bi- reylerde Demansla İlişkili Olabilecek İşlevsel-Bilişsel Bozukluk Sıklığının İncelenmesi. J Neurol Sci Turk 2010;27;446-56.
10. Petersen RC, Roberts RO, Knopman DS, Boeve BF, Geda YE, Ivnik RJ, et al. Mild cognitive impairment: ten years later. Arch Neurol 2009;66:1447-55. [CrossRef]
11. Petersen RC, Smith GE, Waring SC, Ivnik RJ, Tangalos EG, Kok- men E. Mild cognitive impairment: clinical characterization and outcome. Arch Neurol 1999;56:303-8. [CrossRef]
12. Douzenis A, Michopoulos I, Gournellis R, Christodoulou C, Kalka- voura C, Michalopoulou PG, et al. Cognitive decline and dementia in elderly medical inpatients remain underestimated and under- diagnosed in a recently established university general hospital in Greece. Arch Gerontol Geriatr 2010;50:147-50. [CrossRef]
13. Naylor MD, Stephens C, Bowles KH, Bixby MB. Cognitive- ly impaired older adults: from hospital to home. Am J Nurs 2005;105:52-61. [CrossRef]
14. Arslantaş D, Özbabalık D, Metintaş S, Özkan S, Kalyoncu C, Öz- demir G, et al. Prevalence of dementia and associated risk fac- tors in Middle Anatolia, Turkey. J Clin Neurosci 2009;16:1455-9. [CrossRef]
15. Ferri CP, Prince M, Brayne C, Brodaty H, Fratiglioni L, Ganguli M, et al. Global prevalence of dementia: a Delphi consensus study. Lancet 2005;366:2112-7. [CrossRef]
16. Gurvit H, Emre M, Tinaz S, Bilgic B, Hanagasi H, Sahin H, et al. The prevalence of dementia in an urban Turkish population. Am J Alzheimers Dis Other Demen 2008;23:67-76. [CrossRef]
17. Lobo A, Launer LJ, Fratiglioni L, Andersen K, Di Carlo A, Breteler MM, et al. Prevalence of dementia and major subtypes in Europe: A collaborative study of population-based cohorts. Neurologic Diseases in the Elderly Research Group. Neurology 2000;54(11 Suppl 5):S4-9.
18. Bulut S, Ekici İ, Polat A, Berilgen MS, Gönen M, E Dağ E, et al. Türk Psikiyatri Dizini Demans Dergisi 2002;2:105-10.
19. Keskinoglu P, Giray H, Picakciefe M, Bilgic N, Ucku R. The preva- lence and risk factors of dementia in the elderly population in a low socio-economic region of Izmir, Turkey. Arch Gerontol Geriatr 2006;43:93-100. [CrossRef]
20. Scazufca M, Menezes PR, Vallada HP, Crepaldi AL, Pastor-Valero M, Coutinho LM, et al. High prevalence of dementia among older adults from poor socioeconomic backgrounds in Sao Paulo, Bra- zil. Int Psychogeriatr 2008;20:394-405. [CrossRef]
21. Uçku R, Keskinoğlu P, Yener G, Yaka E, Tunca Z, Meseri R. Türk toplumuna göre yeniden düzenlenmiş standartize minimental testin toplumda yaşayan eğitimli ve eğitimsiz yaşlılarda geçerlilik güvenirliliği. Tübitak proje no: SBAG- HD-145 (106s131), İzmir, 2007.