İç Mekân Tasarımında Tasarım Odaklı Düşünme Modeli; Kırmızılı Kadın Belgeseli

Bu makalenin ilk hali 8 Şubat 2022 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/bodrum/article/1063117

Düzeltme Notu

Bodrum Journal of Art and Design Cilt 1 Sayı 1’de yer alan “Müezzinoğlu, M. K. & Noraslı, M. (2022). İç Mekân Tasarımında Tasarım Odaklı Düşünme Modeli; Kırmızılı Kadın Belgeseli. Bodrum Journal of Art and Design, 1(1), 17-28” referanslı araştırma makalesi yazarlar tarafından sehven hata yapıldığı gerekçesiyle düzeltilmiştir. Yapılan bu hatadan dolayı yazarlar özürlerini iletmektedir.

Öz

Tasarım odaklı düşünme, tasarım kavramlarının geliştirildiği bilişsel süreci temsil etmek için kullanılan bir olgudur. Özellikle son yıllarda yaygın bir kullanıma sahip olup, deneyimsel öğrenme metotları arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, iç mimarlık eğitiminde tasarım odaklı düşünce modeli kullanımının yaratıcı fikirlerin ortaya çıkmasında ne tür katkılar sağladığı araştırılmıştır. Çalışma aracılığıyla, tasarım sürecinde öğrencinin yaratıcı düşünce geliştirme potansiyelini artırmak, kavram geliştirme becerisini ortaya koymak, soyut düşünme becerisini geliştirmek ve sonuç olarak tasarım eğitimine bilişsel bir katkı sağlanması hedeflenmiştir. Çalışmada; Konya ili özelinde ilgi çekici bir karaktere sahip ve Kırmızılı Kadın olarak tanınan Sultan Özcan’a ait öğretimsel mesaj içeren bir belgesel film izletilmiştir. Sonrasında ise; tasarım odaklı düşünme metodu kullanılarak tanımlanan kullanıcı için yaşama mekânı tasarımı yapılmıştır. Ele alınan çalışmada kullanılan tasarım odaklı düşünce yöntemi beş aşamadan oluşmaktadır. Yapılan araştırmaya, üç grup ile toplamda on iki adet öğrenci katılmıştır. Ortaya çıkan nihai tasarımlar üzerinden çeşitli okumalarla öğrencilerin yaratıcılıklarının gelişim durumları gözlemlenmiştir. Tasarım odaklı düşünme modeli (d.school) aracılığıyla gerçekleştirilen bu çalışma sonucunda; yapılan projelerin konsepte yönelik olarak niteliğinin arttığı tespit edilmiştir. Buradan hareketle tasarım eğitiminde yaratıcılığın ele alındığı konsept çalışmalarda, tasarım odaklı düşünme metodu gibi deneyimsel yöntemler kullanılarak sürecin yönetilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tasarım Odaklı Düşünme Modeli
• İç Mimarlık
• Tasarım Eğitimi
• Yaratıcılık
• Belgesel

Design-Focused Thinking Model in Interior Design; Woman in Red Documentary

Bu makalenin ilk hali 8 Şubat 2022 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/bodrum/article/1063117

Öz

Design thinking is a phenomenon used to represent the cognitive process in which design concepts are developed. Especially in recent years it has been widely used and is among the experiential learning methods. This study investigates contributions of the design-oriented thinking model in interior architecture education on the emergence of creative ideas. Through the study, it is aimed to increase the creative thinking development potential of the student in the design process, to reveal the concept development skills, to improve the abstract thinking skills and as a result, to make a cognitive contribution to the design education. In the study; a documentary film with an instructional message about Sultan Özcan, known as the Woman in Red, who is considered an interesting character in Konya province, was watched. Afterwards; the living space was designed for the user, which was defined using the design-oriented thinking method. The design-oriented thinking method used in the study consists of five stages. Three groups consisting of twelve students participated in the research. The development of students' creativity was observed through various readings on the final designs that emerged. As a result of this study carried out through the design thinking model (d.school); It has been determined that the quality of the projects carried out in terms of the concept has increased. From this point of view, it is recommended to manage the process by using experiential methods such as design-oriented thinking method in concept studies that deal with creativity in design education.

Anahtar Kelimeler

• Design Thinking Model
• Interior Architecture
• Design Education
• Creativity
• Documentary

Kaynakça

1. Akçaova, A., Köse Doğan, R. (2019). İç mimarlik eğitiminde deneyimleyerek öğrenme: 107 ve 225 numaralı atölye. Uluslararası Disiplinlerarası ve Kültürlerarası Sanat, 4(9), 1-11. http://dx.doi.org/10.29228/ijiia.94
2. Ambrose, G. & Harris, P. (2009). Design Thinking. Ava Publishing.
3. Assaf, M. A. (2009). Teaching and thinking: a literature review of the teaching of thinking skills. Online Submission. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED505029.pdf
4. Aydınlı, S. (2015). Tasarım eğitiminde yapılandırıcı paradigma: “Öğrenmeyi öğrenme”. Tasarım Kuram Dergisi. 11(20), 1-18.
5. Bacanlı H., Dombaycı, M. A., Demir, M., Tarhan, S. (2011). Quadruple thinking: creative thinking. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 12(2011), 536-544. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2011.02.065
6. Beşgen, A. (2015). Teaching/learning strategies through art: painting and basic design education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 182, 420-427. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.04.812
7. Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86, 84–92.
8. Cantwell, M. (2019). DEEP design thinking. Deep Design thinking. https://www.deepdesignthinking.com (20.12.2021).

9. Davis, M., Hawley, P., McMullan, B. & Spilka, G. (1997). Design as a Catalyst for Learning. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Design.
10. Design Commission. (2011). Restarting Britain 1: Design education and growth. World Documents. https://fdocuments.net/document/design-commission-restarting-britain-design-education-and-growth-2011.html (20.12.2021).
11. Design Council. (2021). What is the framework for innovation? Design Council. https://www.designcouncil.org.uk/news-opinion/whatframework-innovation-design-councils-evolved-double-diamond (20.12.2021).
12. Dolata, M. & Schwabe, G. (2016). Design thinking in IS research projects. In Design thinking for innovation. Springer International Publishing.
13. Dorst, K. (2010). The nature of design thinking [Conference presentation abstract] DTRS8 Interpreting Design Thinking: Design Thinking Research Symposium Proceedings, 131-139. http://hdl.handle.net/10453/16590
14. Education Commission. (2002). Progress report on the education reform (1). Hong Kong Education Bureau. https://www.e-c.edu.hk/eng/reform/report_html (20.12.2021).
15. Goldman, S. (2002). Instructional design: Learning through design. In J. Guthrie (Ed.), Encyclopedia of Education, 1163-1169. Macmillan Reference USA.
16. Heskett, J. (2003). Shaping the future: Design for Hong Kong–A strategic review of design education and Practice. The Design Task Force (DTF), School of Design, Hong Kong Polytechnic University.
17. Jersild, A. (1983). Çocuk psikolojisi (G. Günce, Çev.). Ankara Üniversitesi Yayınları.
18. Kim, M. J., Ju, S. R., Lee, L. (2015). A cross cultural and interdisciplinary collaboration in a joint design studio. International Journal of Art & Design Education, 34(1), 102-120.
19. Koh, J. H. L., Chai, C. S., Wong, B. & Hong, H. (2015). Design thinking for education: Conceptions and applications in teaching and learning. Springer. http://dx.doi.org/10.1007/978-981-287-444-3_3
20. Köse Doğan, R., Noraslı, M. (2019). İç mimarlıkta eğitim modeli: deneyimleyerek öğrenme. IDA: International Design and Art Journal, 1(1), 99-108.
21. Kuru Turaşlı, N. (2010). Yaratıcılıkta temel kavramlar ve yaratıcılığın doğasını anlamak. E. Çelebi Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi İçinde. Pegem Akademi.
22. Liedtka, J. (2018). Exploring the Impact of Design Thinking in Action. Darden Working Paper Series.
23. Lindberg, T., Noweski, C. & Meinel, C. (2010). Evolving discourses on design thinking: How design cognition inspires meta-disciplinary creative collaboration. Technoetic Arts A Journal of Speculative Research, 8(1), 31–37. https://bit.ly/30PnzAu (15.12.2021).
24. Luka, I. (2014). Design thinking in pedagogy. The Journal of Education, Culture, and Society, 2, 63-74. https://doi.org/10.15503/jecs20142.63.74
25. Majithia, R. K. (2017). What’s next in design education? Transforming role of a designer and its implications in preparing youth for an ambiguous and volatile future. Design for Next: Proceedings of the 12th European Academy of Design Conference, Sapienza University of Rome, April, Rome, Italy, 1521-1529., ISBN 978-1-138-09023-1.
26. Moirano, R., Sánchez, M. A. & Štěpánek, L. (2019). Creative interdisciplinary collaboration: A systematic literature review. Thinking Skills and Creativity. https://doi.org/10.1016/j.tsc.2019.100626
27. Müezzinoğlu, K. M., Sungur, M., Çınar, H. (2017). Tasarım eğitiminde, biçimsel soyutlamanın yaratıcı düşünceye etkisi. The Journal of Academic Social Sciences, 61(5), 408-417. https://doi.org/10.16992/ASOS.13203
28. Owen, C. (2007). Design thinking: notes on its nature and use. Design Research Quarterly, 2(1), 16-27.
29. Pande, M. & Bharathi, S. V. (2020). Theoretical foundations of design thinking–A constructivism learning approach to design thinking. Thinking Skills and Creativity, 36. https://doi.org/10.1016/j.tsc.2020.100637
30. Plsek, P. E. (1996). Applied Imagination. Charles Scribner’s Sons. http://www.directedcreativity.com/pages/WPModels.html
31. Ramm J., Tjøtta S. & Torsvik G. (2013). Incentives and creativity in groups. University of Stavanger. http://www.uis.no/getfile.php/13115229/Forskning/Bilder/09%20%C3%98konomi/ (20.12.2021).
32. Rauth, I., Köppen, E., Jobst, B. & Meinel, C. (2010). Design thinking: An educational model towards creative confidence. In DS 66-2: Proceedings of the 1st international conference on design creativity (ICDC 2010).
33. Kesici, A. (2019). Eğitimde postmodern durum: Yapılandırmacılık, İnsan ve İnsan. 20(6), 219-238.
34. Razzouk, R. & Shute, V. (2012). Design thinking and why is it important? Review of Educational Research, 82(3), 330–348.
35. Robinson, P. (2003). The cognition hypothesis, task design, and adult task-based language learning. Studies in Second Language Acquisition, 21(2), 45-105.
36. San, İ. (2004). Sanat ve eğitim. Ütopya Yayınevi.
37. Sayın, T. (2007). Mimari tasarım eğitimine bütüncül / metaforik bir yaklaşım [Doktora tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul].
38. Teixeira, C. (2010). The entrepreneurial design curriculum: Design-based learning for knowledge-based economies. Design Studies, 31, 411-418.
39. The Interaction Design Foundation [IDF] (2020). 5 Stages in the Design Thinking Process. Interaction Design Foundation. https://www.interaction-design.org/literature/article/5-stages-in-the-design-thinking-process (20.12.2021).
40. Tucker, R., Abbasi, N. (2015). The architecture of teamwork: examining relationships between teaching, assessment, student learning and satisfaction with creative design outcomes. Architectural Engineering and Design Management, 11(6), 405-422.
41. Tunalı, İ. (2004). Tasarım felsefesine giriş. Yapı Yayınları.
42. Ulusoy, Z. (1999). To design versus to understand design: the role of graphic representations and verbal expressions. Design Studies, 20(2), 123-130.
43. Vanada, D. I. (2014). Practically creative: The role of design thinking as an improved paradigm for 21st century art education. Techne Series A, 21(2), 21-33.
44. Wrigley, C. & Straker, K. (2017). Design thinking pedagogy: The educational design ladder. Innovations in Education and Teaching International, 54(4), 374–385. https://doi.org/10.1080/14703297.2015.1108214