Dondurma Ekimde Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi

Bekir Aktaş

doi:10.59128/bojans.1834102

Araştırma Makalesi

Dondurma Ekimde Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi

Yıl 2025, Cilt: 4 Sayı: 2, 90 - 100, 30.12.2025

Bekir Aktaş

https://doi.org/10.59128/bojans.1834102

Öz

Buğday, Anadolu’nun zorlu çevresel koşulları altında yetiştiriciliği yapılan ve en geniş ekiliş alanına sahip tarımsal ürünüdür. Son yıllarda değişen iklim koşulları ile birlikte artan biyotik ve abiyotik stres faktörleri, yüksek adaptasyon yeteneğine sahip buğdayda da verim ve kalite kayıplarına neden olmaktadır. Bu çalışma; farklı gelişme tabiatına sahip 17 ekmeklik buğday hattı ile iki tescilli çeşidin Yozgat koşullarında dondurma ekimdeki verim ve kalite performanslarını belirlemeyi amaçlamıştır. Deneme; 2024-2025 yetiştirme döneminde, tesadüf blokları deneme desenine göre ve üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Ekim, aralık ayının ikinci haftasında yapılmıştır. İncelenen tüm özellikler yönünden genotipler arasında istatistiki olarak farklılık tespit edilmiştir. Genotiplerin başaklanma gün sayısı 138.7-152.0 gün, bitki boyu 72.5-103.8 cm, tane verimi 354.4-630.8 kg da-1, bin tane ağırlığı 33.6-47.3 g, hektolitre ağırlığı 78.5-83.2 kg, protein oranı %11.6-17.4, gluten oranı %25.1-47.0 ve zeleny sedimentasyon değerleri 33.8-73.6 ml arasında değişim göstermiştir. Tane veriminde Hat 8, Hat 5, Hat 9, Hat 10, Beyazhan ve Hat 7 en çok öne çıkan genotipler olarak belirlenmiştir. Bu genotiplerin tane verimindeki yüksek performansları yanında, orta ve iyi kalite değerlerine sahip olduğu saptanmıştır. Elde edilen sonuçlar; iklim değişikliği ve artan sıcaklıkların neden olduğu stres koşullarında, alternatif ve yazlık karakterli genotiplerin dondurma ekimde yüksek verim ve kalite performansı gösterebileceğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

Dondurma ekim , Hat , Kalite , tane verimi , Triticum aestivum L.

Kaynakça

Abbas, B. ve Topal, A. (2017). Farklı Kaynaklardan Temin Edilen Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları Yönünden Değerlendirilmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 5(2), 89-98.
Akgün, İ., Altındal, D. ve Kara, B. (2011). Isparta Ekolojik Koşullarında Ekmeklik ve Makarnalık Bazı Buğday Çeşitlerinin Uygun Ekim Zamanlarının Belirlenmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 17(4), 300-309.
Aktas, B. (2022). Evaluation of Yield Performance and Quality Parameters of Bread Wheat Cultivars Cultivated in Rainfed Central Anatolia. Journal of Animal and Plant Sciences, 32(4), 1035-1045.
Aktaş, B. (2021). Türkiye’deki Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Çeşit Ayrım Karakterleri Yönünden Değerlendirilmesi. Ziraat Mühendisliği, (372), 4-15.
Aktaş, B. (2025). Türkiye’de Yetiştiriciliği Yapılan Farklı Orijinli Ekmeklik Buğday Genotiplerinde Agro-morfolojik Çeşitliliğin Belirlenmesi. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 9(3), 796-809.
Aktaş, B. and Gökdere, H.İ. (2025). Evaluation of Grain Yield, and Quality Characteristics of Some Bread Wheat Cultivars in Different Agro-Ecological Regions of Türkiye. Heliyon, 11(1).
Aktaş, B. ve İkincikarakaya, S.Ü. (2019). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları ile Glutenin ve Gliadin Bant Desenlerinin Belirlenmesi. Mediterranean Agricultural Sciences, 32(1), 85-93.
Albayrak, Ö., Bayhan, M., Özkan, R. ve Akıncı, C. (2022). Ekmeklik Buğday İleri Hatlarının Verim ve Verim Kriterlerinin İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 11(1), 173-182.
Aydoğan, R. ve Yağdı, K. (2022). Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tarımsal Özelliklerinin Değerlendirilmesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 36(1), 157-171.
Aydoğan, S. ve Soylu, S. (2017). Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Verim Öğeleri ile Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26(1), 24-30.
Bilgin, O. ve Korkut, K.Z. (2005). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşit ve Hatlarının Tane Verimi ve Bazı Fenolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(1), 58-65.
Boru, K., Yıldırım, S. ve Çifci, E.A. (2019). Ekmeklik Buğday Genotiplerinde Verim ve Verim Öğelerinin Korelasyon ve Path Analizi ile İncelenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 6(3), 379-387.
Bulut, S., Çağlar, Ö. ve Öztürk, A. (2009). Alternatif Karakterli Buğday Çeşitlerinin Kışlık, Dondurma ve Yazlık Ekim Zamanlarına Verim tepkisi. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19-22 Ekim, Hatay.
Doğan, Y., Toğay, Y. ve Toğay, N. (2014). Türkiye’de Tescil Edilmiş Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Mardin-Kızıltepe Koşullarında Verim ve Bazı Verim Özelliklerinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 24(3): 241-247.
Endes, A., Aktaş, B., and Khavar, K.M. (2025). The Effect of the Inoculum Density of Alternaria alternata on the Incidence of Black Point Disease at Different Ripening Stages of Bread Wheat. Journal of Crop Health, 77(4), 109.
Ersöz, İ. ve Başçiftçi, Z.B. (2024). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Kışlık Ekim Zamanları ve Yazlık Ekimde Verim ve Verim Özelliklerinin Karşılaştırılması. International Journal of Applied Biology and Environmental Sciences, 6(2), 44-50.
Geçit, H.H. (2016). Serin İklim Tahılları (Buğday, arpa, yulaf, triticale). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 1640, Ankara.
Gülhan, L., Akçura, M. ve Öztürk, İ. (2023). Bazı Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Bazı Kalite Özellikleri Yönünden Trakya Bölgesine Adaptasyonunun İncelenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 10(3), 622-630.
Güngör, H. ve Dumlupınar, Z. (2019). Bolu Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim, Verim Unsurları ve Kalite Yönünden Değerlendirilmesi. Turkish Journal of Agricultural and Natural Sciences, 6(1), 44-51.
Güngör, H., Çakır, M.F. ve Dumlupınar, Z. (2022). İleri Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Hatlarının Verim, Verim Unsuru ve Kalite Özellikleri Bakımından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (35), 123-127.
Kahraman, T., Güngör, H., Öztürk, İ., Yüce, İ. ve Dumlupınar, Z. (2021). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinde Genotip ve Çevrenin Tane Verimi ve Bazı Kalite Özellikleri Üzerine Etkisinin Temel Bileşen ve GGE Biplot Analizleri ile Değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 24(5), 992-1002.
Karaca, Ö.F. (2024). Yozgat İli NDVI Yersel ve Zamansal Değişiminin Uydu Görüntüleri Yardımıyla Tespit Edilmesi. Bozok Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 3(2), 155-167.
Karaman, M. ve Akın, B. (2020). Yazlık, Fakültatif ve Kışlık Karakterli Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Bazı Agronomik Özellikler Bakımından İncelenmesi. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 4(1), 12-24.
Kazan, T. ve Doğan, R. (2005). Pehlivan Ekmeklik Buğday (Triticum aest. var. aest. L.) Çeşidinde Ekim Zamanı ve Ekim Sıklığı Üzerine Araştırma. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1), 63-76.
Kılıç, H., Hatipoğlu, A. ve Şahin, M. (2021). İnsan Sağlığı Esaslı Ekmeklik Buğday Kalite Yaklaşımları. Muş Alparslan Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 9(1), 857-870.
MGM. (2024). Meteorolojik Parametrelerin Türkiye Analizi. Meteoroloji Genel Müdürlüğü, https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?k= parametrelerinTurkiyeAnalizi. Erişim tar: 30.03.2025.
MGM. (2025). Meteoroloji Genel Müdürlüğü İklim Verileri.
Mut, Z., Köse, Ö.D.E. ve Akay, H. (2017). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tane Verimi ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 32(1), 85-95.
Naneli, İ., Sakin, M.A. ve Kıral, A.S. (2015). Tokat-Kazova Şartlarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(1), 91-103.
Nohutçu, L. ve Soylu, S. (2018). Bisküvi Sanayinde Kullanılmak Üzere Geliştirilen Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Sulu Koşullarda Morfolojik ve Verim Özelliklerinin İncelenmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 7(1), 32-38.
Ozturk, A., Caglar, O., and Bulut, S. (2006). Growth and Yield Response of Facultative Wheat to Winter Sowing, Freezing Sowing and Spring Sowing at Different Seeding Rates. Journal of Agronomy and Crop Science, 192(1), 10-16.
Özen, S. ve Akman, Z. (2015). Yozgat Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(1),35-43.
Öztürk, İ., Avcı, R., Tuna, B., Kahraman, T. ve Aşkın, O. (2015). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Bazı Agronomik Özellikleri ve Stabilite Parametrelerinin Saptanması. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 19(2), 81-93.
Rocheford, T.R., Sammons, D.J., and Baenziger, P.S. (1988). Planting Date in Relation to Yield and Yield Components of Wheat in the Middle Atlantic Region. Agronomy journal, 80(1), 30-34.
Sakin, M.A., Naneli, İ., Göy, A.G. ve Özdemir, K. (2015). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tokat-Zile Koşullarında Verim ve Verim Komponentlerinin Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(3), 119-132.
TTSMM. (2016). Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü Çeşit Kataloğu, Ankara.
TTSMM. (2019). Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü Çeşit Kataloğu, Ankara.
TÜİK. (2024). Türkiye İstatistik Kurumu Bitkisel Üretim İstatistikleri. https://data.tuik.gov.tr/Kategori/ GetKategori?p=tarim-111&dil=1. Erişim tar: 15.11.2025.
Usta, T. ve Yağmur, M. (2021). Kırşehir Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin (Triticum aestivum L.) Verim ve Verim Öğelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 1(1), 36-54.
Warrick, B.E., and Miller, T.D. (1999). Freeze Injury on Wheat. Texas Agricultural Extension Service The Texas A and M University System, San Angelo, Texas.
Yağmur, M. ve Kaydan, D. (2008). Kışlık Buğdayda Tane Verimi, Verim Ögeleri ve Fenolojik Dönemler Arasındaki İlişkiler. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 12(4): 9-18
Yazar, S., Salantur, A., Özdemir, B., Alyamaç, M.E., Evlice, A.K., Pehlivan, A., Akan K. ve Aydoğan, S. (2013). Orta Anadolu Bölgesi Ekmeklik Buğday Islah Çalışmalarında Bazı Tarımsal Karakterlerin Araştırılması. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 22(1): 32-40.
Yıldırım, A., Sakin, M. ve Gökmen, S. (2005). Tokat Kazova Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşit ve Hatlarının Verim ve Verim Unsurları Yönünden Değerlendirilmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 63-72.
Yılmaz, A.M. ve Tomar, O. (2022). Türkiye’de Buğdayın Kendi Kendine Yeterlilik ve İthalata Bağımlılık Açısından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (41), 449-456.
Yorulmaz, Ö., Erekul, O. ve Koca, Y.O. (2023). Muğla-Dalaman Koşullarında Farklı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 20(2), 255-263.

Determination of Yield and Quality Performance of Bread Wheat Genotypes in Freezing Sowing

Yıl 2025, Cilt: 4 Sayı: 2, 90 - 100, 30.12.2025

Bekir Aktaş

https://doi.org/10.59128/bojans.1834102

Öz

Wheat is the agricultural product cultivated under the challenging environmental conditions of Anatolia and has the largest cultivated area. Increasing biotic and abiotic stress factors, along with changing climate conditions in recent years, have caused yield and quality losses even in wheat, which has high adaptability. This study aimed to determine the grain yield and quality performance of 17 bread wheat lines and two registered cultivars with different seasonal types at freezing sowing in Yozgat. The experiment was conducted during the 2024-2025 growing season, using a randomized block design and three replications. The sowing was performed in the second week of December. Statistically significant differences were detected among genotypes in all examined characteristics. The number of days to heading for genotypes is 138.7-152.0 days, plant height is 72.5-103.8 cm, grain yield is 354.4-630. 8 kg da-1, thousand kernel weight 33.6-47.3 g, hectoliter weight 78.5-83.2 kg, protein content 11.6-17.4%, gluten content 25.1-47.0%, and Zeleny sedimentation values 33.8-73.6 ml. The genotypes Line 8, Line 5, Line 9, Line 10, Beyazhan, and Line 7 were identified as the most prominent in terms of grain yield. In addition to their high grain yield performance, these genotypes were found to have medium to high quality characteristics. The results obtained indicate that alternative and spring-type genotypes can demonstrate high yield and quality performance in freezing sowing under stress conditions caused by climate change and rising temperatures.

Anahtar Kelimeler

Freezing sowing , Grain yield , Line , Quality , Triticum aestivum L.

Kaynakça

Abbas, B. ve Topal, A. (2017). Farklı Kaynaklardan Temin Edilen Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları Yönünden Değerlendirilmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 5(2), 89-98.
Akgün, İ., Altındal, D. ve Kara, B. (2011). Isparta Ekolojik Koşullarında Ekmeklik ve Makarnalık Bazı Buğday Çeşitlerinin Uygun Ekim Zamanlarının Belirlenmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 17(4), 300-309.
Aktas, B. (2022). Evaluation of Yield Performance and Quality Parameters of Bread Wheat Cultivars Cultivated in Rainfed Central Anatolia. Journal of Animal and Plant Sciences, 32(4), 1035-1045.
Aktaş, B. (2021). Türkiye’deki Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Çeşit Ayrım Karakterleri Yönünden Değerlendirilmesi. Ziraat Mühendisliği, (372), 4-15.
Aktaş, B. (2025). Türkiye’de Yetiştiriciliği Yapılan Farklı Orijinli Ekmeklik Buğday Genotiplerinde Agro-morfolojik Çeşitliliğin Belirlenmesi. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 9(3), 796-809.
Aktaş, B. and Gökdere, H.İ. (2025). Evaluation of Grain Yield, and Quality Characteristics of Some Bread Wheat Cultivars in Different Agro-Ecological Regions of Türkiye. Heliyon, 11(1).
Aktaş, B. ve İkincikarakaya, S.Ü. (2019). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları ile Glutenin ve Gliadin Bant Desenlerinin Belirlenmesi. Mediterranean Agricultural Sciences, 32(1), 85-93.
Albayrak, Ö., Bayhan, M., Özkan, R. ve Akıncı, C. (2022). Ekmeklik Buğday İleri Hatlarının Verim ve Verim Kriterlerinin İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 11(1), 173-182.
Aydoğan, R. ve Yağdı, K. (2022). Bursa Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tarımsal Özelliklerinin Değerlendirilmesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 36(1), 157-171.
Aydoğan, S. ve Soylu, S. (2017). Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Verim Öğeleri ile Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26(1), 24-30.
Bilgin, O. ve Korkut, K.Z. (2005). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşit ve Hatlarının Tane Verimi ve Bazı Fenolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(1), 58-65.
Boru, K., Yıldırım, S. ve Çifci, E.A. (2019). Ekmeklik Buğday Genotiplerinde Verim ve Verim Öğelerinin Korelasyon ve Path Analizi ile İncelenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 6(3), 379-387.
Bulut, S., Çağlar, Ö. ve Öztürk, A. (2009). Alternatif Karakterli Buğday Çeşitlerinin Kışlık, Dondurma ve Yazlık Ekim Zamanlarına Verim tepkisi. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi, 19-22 Ekim, Hatay.
Doğan, Y., Toğay, Y. ve Toğay, N. (2014). Türkiye’de Tescil Edilmiş Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Mardin-Kızıltepe Koşullarında Verim ve Bazı Verim Özelliklerinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 24(3): 241-247.
Endes, A., Aktaş, B., and Khavar, K.M. (2025). The Effect of the Inoculum Density of Alternaria alternata on the Incidence of Black Point Disease at Different Ripening Stages of Bread Wheat. Journal of Crop Health, 77(4), 109.
Ersöz, İ. ve Başçiftçi, Z.B. (2024). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Kışlık Ekim Zamanları ve Yazlık Ekimde Verim ve Verim Özelliklerinin Karşılaştırılması. International Journal of Applied Biology and Environmental Sciences, 6(2), 44-50.
Geçit, H.H. (2016). Serin İklim Tahılları (Buğday, arpa, yulaf, triticale). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 1640, Ankara.
Gülhan, L., Akçura, M. ve Öztürk, İ. (2023). Bazı Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Bazı Kalite Özellikleri Yönünden Trakya Bölgesine Adaptasyonunun İncelenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 10(3), 622-630.
Güngör, H. ve Dumlupınar, Z. (2019). Bolu Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim, Verim Unsurları ve Kalite Yönünden Değerlendirilmesi. Turkish Journal of Agricultural and Natural Sciences, 6(1), 44-51.
Güngör, H., Çakır, M.F. ve Dumlupınar, Z. (2022). İleri Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Hatlarının Verim, Verim Unsuru ve Kalite Özellikleri Bakımından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (35), 123-127.
Kahraman, T., Güngör, H., Öztürk, İ., Yüce, İ. ve Dumlupınar, Z. (2021). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinde Genotip ve Çevrenin Tane Verimi ve Bazı Kalite Özellikleri Üzerine Etkisinin Temel Bileşen ve GGE Biplot Analizleri ile Değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 24(5), 992-1002.
Karaca, Ö.F. (2024). Yozgat İli NDVI Yersel ve Zamansal Değişiminin Uydu Görüntüleri Yardımıyla Tespit Edilmesi. Bozok Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 3(2), 155-167.
Karaman, M. ve Akın, B. (2020). Yazlık, Fakültatif ve Kışlık Karakterli Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Genotiplerinin Bazı Agronomik Özellikler Bakımından İncelenmesi. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 4(1), 12-24.
Kazan, T. ve Doğan, R. (2005). Pehlivan Ekmeklik Buğday (Triticum aest. var. aest. L.) Çeşidinde Ekim Zamanı ve Ekim Sıklığı Üzerine Araştırma. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(1), 63-76.
Kılıç, H., Hatipoğlu, A. ve Şahin, M. (2021). İnsan Sağlığı Esaslı Ekmeklik Buğday Kalite Yaklaşımları. Muş Alparslan Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 9(1), 857-870.
MGM. (2024). Meteorolojik Parametrelerin Türkiye Analizi. Meteoroloji Genel Müdürlüğü, https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?k= parametrelerinTurkiyeAnalizi. Erişim tar: 30.03.2025.
MGM. (2025). Meteoroloji Genel Müdürlüğü İklim Verileri.
Mut, Z., Köse, Ö.D.E. ve Akay, H. (2017). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tane Verimi ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 32(1), 85-95.
Naneli, İ., Sakin, M.A. ve Kıral, A.S. (2015). Tokat-Kazova Şartlarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(1), 91-103.
Nohutçu, L. ve Soylu, S. (2018). Bisküvi Sanayinde Kullanılmak Üzere Geliştirilen Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Sulu Koşullarda Morfolojik ve Verim Özelliklerinin İncelenmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 7(1), 32-38.
Ozturk, A., Caglar, O., and Bulut, S. (2006). Growth and Yield Response of Facultative Wheat to Winter Sowing, Freezing Sowing and Spring Sowing at Different Seeding Rates. Journal of Agronomy and Crop Science, 192(1), 10-16.
Özen, S. ve Akman, Z. (2015). Yozgat Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(1),35-43.
Öztürk, İ., Avcı, R., Tuna, B., Kahraman, T. ve Aşkın, O. (2015). Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Bazı Agronomik Özellikleri ve Stabilite Parametrelerinin Saptanması. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 19(2), 81-93.
Rocheford, T.R., Sammons, D.J., and Baenziger, P.S. (1988). Planting Date in Relation to Yield and Yield Components of Wheat in the Middle Atlantic Region. Agronomy journal, 80(1), 30-34.
Sakin, M.A., Naneli, İ., Göy, A.G. ve Özdemir, K. (2015). Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Tokat-Zile Koşullarında Verim ve Verim Komponentlerinin Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(3), 119-132.
TTSMM. (2016). Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü Çeşit Kataloğu, Ankara.
TTSMM. (2019). Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü Çeşit Kataloğu, Ankara.
TÜİK. (2024). Türkiye İstatistik Kurumu Bitkisel Üretim İstatistikleri. https://data.tuik.gov.tr/Kategori/ GetKategori?p=tarim-111&dil=1. Erişim tar: 15.11.2025.
Usta, T. ve Yağmur, M. (2021). Kırşehir Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin (Triticum aestivum L.) Verim ve Verim Öğelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 1(1), 36-54.
Warrick, B.E., and Miller, T.D. (1999). Freeze Injury on Wheat. Texas Agricultural Extension Service The Texas A and M University System, San Angelo, Texas.
Yağmur, M. ve Kaydan, D. (2008). Kışlık Buğdayda Tane Verimi, Verim Ögeleri ve Fenolojik Dönemler Arasındaki İlişkiler. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 12(4): 9-18
Yazar, S., Salantur, A., Özdemir, B., Alyamaç, M.E., Evlice, A.K., Pehlivan, A., Akan K. ve Aydoğan, S. (2013). Orta Anadolu Bölgesi Ekmeklik Buğday Islah Çalışmalarında Bazı Tarımsal Karakterlerin Araştırılması. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 22(1): 32-40.
Yıldırım, A., Sakin, M. ve Gökmen, S. (2005). Tokat Kazova Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşit ve Hatlarının Verim ve Verim Unsurları Yönünden Değerlendirilmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 63-72.
Yılmaz, A.M. ve Tomar, O. (2022). Türkiye’de Buğdayın Kendi Kendine Yeterlilik ve İthalata Bağımlılık Açısından Değerlendirilmesi. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (41), 449-456.
Yorulmaz, Ö., Erekul, O. ve Koca, Y.O. (2023). Muğla-Dalaman Koşullarında Farklı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve Bazı Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 20(2), 255-263.

Toplam 45 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil	Türkçe
Konular	Agronomi
Bölüm	Araştırma Makalesi
Yazarlar	Bekir Aktaş 0000-0002-8431-4554
Gönderilme Tarihi	1 Aralık 2025
Kabul Tarihi	26 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi	30 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi	30 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı	Yıl 2025 Cilt: 4 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA	Aktaş, B. (2025). Dondurma Ekimde Ekmeklik Buğday Genotiplerinin Verim ve Kalite Performanslarının Belirlenmesi. Bozok Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 4(2), 90-100. https://doi.org/10.59128/bojans.1834102

Amaç ve Kapsam

Tarım ve doğal hayat ile ilgili özgün ve ileri teknoloji araştırma sonuç ve yorumlarını yayınlamayı hedeflemektedir. Hayvansal üretim, bitkisel üretim, su ürünleri, toprak bilimi, sürdürülebilir tarım sistemleri, tarım ekonomisi, genetik, tarımsal istatistik, bitki koruma, tarım makineleri, gıda mühendisliği, biyoloji, biyoteknoloji, peyzaj mimarlığı, orman mühensdisliği, endüstriyel kenevir konularında araştırma ve derleme makalelerini yayınlamaktadır.

Dergi yeni bulgular ortaya koyan ulaşılabilir ve uygulanabilir temel ve uygulamalı yöntem ve tekniklerin sunulduğu bir platformdur. Güncel konularda hazırlanan derleme çalışmalarda basım için kabul edilebilir. Basım dili Türkçe ve İngilizcedir.

Yazım Kuralları

Dergiye gönderilecek makale, A4 boyutunda olmalıdır. Makalenin her sayfası ve satırları numaralandırılmalıdır. Makale toplam 20 sayfayı geçmemelidir.

Dergimizin ŞABLONUNU kullanmanızı öneririz. ŞABLON için tıklayınız:

TELİF HAKKI DEVİR FORMU için tıklayınız:

KAPAK DOSYASI için tıklayınız:

Yazar ad(lar)ı açık olarak ve 11 punto Calibri yazı tipi ile yazılmalı (akademik unvan belirtilmemeli), tüm yazarların adres bilgileri ile yazışma yapılacak yazarın iletişim bilgileri (e-mail, telefon, ORCID ID vb.) belirtilmeli ve 10 punto Calibri yazı tipi kullanılmalıdır. Adresler kelimelerin ilk harfi büyük olacak şekilde, yazar adlarının hemen altında açıkça yazılmalıdır.
(YAZAR ADLARı ve ADRESLERİ, Tam Metinde yazılmamalı, Kapak Yazısı içinde belirtilmelidir). Sayfa Numarası sağ alt köşede verilmelidir.
Dergiye sunulan makale: Özet, Abstract, Giriş, Materyal ve Yöntem, Bulgular ve Tartışma, Sonuç, Teşekkür (gerekirse) ve Kaynaklar bölümlerinden oluşmalıdır.

Başlık: Makale başlığı kısa ve açıklayıcı ve 20 kelimeyi geçmemelidir ve kısaltma içermemelidir.

Özet: Hem Türkçe ve hem de İngilizce özet 250 kelimeyi geçmeyecek şekilde yazılmalı, makalenin amacını, çalışmanın önemli veri ve sonuçlarını içermelidir. İngilizce hazırlanan makalelerde Türkçe özete gerek yoktur.

Anahtar kelimeler: Alfabetik sıraya göre 5 kelimeyi geçmeyecek ve en az 3 kelime olacak şekilde verilmelidir.

Giriş: Bu bölüm çalışmadaki problemi açıkça ifade etmeli, önceki ve özellikle son yıllardaki yapılan ve yayınlanan çalışmaları açıklamalı, çalışmanın amaçlarını açıkça vermelidir.

Materyal ve Yöntem: Bu bölüm, çalışmada kullanılan tüm materyalleri içermeli, yöntemler detaylı açıklanmalı, istatistiksel metotlar açıklanmalıdır.

Sonuçlar ve Tartışma: Çalışmadaki elde edilen veriler ve bulgular tablo ve bilgi olarak verilmeli, önceki yapılan çalışma sonuçlarına göre yorumlanarak tartışılmalıdır.

Teşekkür: Bu bölümde çalışmanın yapılmasına katkı veren kişi, kuruluş ve projelere yer verilebilir.

Şekiller ve çizelgeler: Tüm şekil ve tablolar numaralandırılıp makale içerisinde olması gereken yerde verilmelidir. Şekil ve tablo genişlikleri 8 veya 15 cm olabilir. Resimler renkli ve her çözünürlükte olabilir. Makalenin sonunda (Kaynaklardan sonra) Şekiller ve tablolar konumlandırılmalıdır. Resim çözünürlükleri iyi (anlaşılabilir) olmalıdır.

Kaynak Gösterme biçimi APA 6'dır
Kaynaklar: Makale içinde tek yazar için yazarın soyadı ve yayım tarihi (Akın, 2022), ikili yazarlarda yazar soyadları arasında ‘ve’ (Karadağ ve Yılmaz 2019) şeklinde verilmelidir. 3 ve daha fazla yazarların atıf ve kaynak gösteriminde ilk yazarın soyadından sonra ‘ve ark.’ (Gürbüz ve ark., 2021) şeklinde yazılmalıdır. Aynı yazarın aynı tarihli birden fazla eserine atıfta bulunulacaksa, yıla bitişik biçimde ‘a, b’ şeklinde harflendirilmesi yapılmalıdır (Gülümser, 2015a,b). Kaynaklar bölümü alfabetik ve kronolojik sıralamaya göre 12 punto -1,25 cm Asılı girinti verilmelidir. Kaynaklar; yararlanılan makale, kitap, kongre bildirisi, kitap bölümü vb. aşağıda verilenler gibi listelenmelidir:

Yazici, K. ve Gülgün B. (2021). The Alternatives Use of Aquatic Plants in Geopark within Approach Landscape Ecology. Environment, Development and Sustainability, 23, 4086–4102.

Gürbüz, Y. (2019). Determination of The Effect of Technological Procedures Applied in Feed Factories on Mixed Feed Nutrition and Forming Quality Critical Points. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 7(12), 2245–2251.

Gülgün B., Köse, M., Yazici, K., Dursun, Ş., Ankaya, F., ve Köse, H. (2015). Soil polutions in The Environment Created by Developing Technology and Biological Measures in Soil Pollution. Presented at the 5th Internatonal Conference of Ecosystems, Tirana. (Bildiri alıntı örneği)

FAO, (2019). World chestnut production list. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC. Access date: 03.06.2020 (Yazarı olmayan web site alıntı)

Yazici, K. (2021).Peyzajın Temel Yapı Taşları. Gece Kitabevi, Basım sayısı:1, Sayfa sayısı:255, ISBN:978-625-7793-41-4, Ankara. (Kitap alıntı örneği)

Yazici, K. (2018). The Most Recent Studıes in Scıence and Art, Evaluatıon of The Vısual Qualıty of Hıstorıcal Surroundıngs in Urban Landscape wıth Q-Sort Analysıs, ISBN:978-605-288-356-3, Bölüm Sayfaları:537 -551. (Kitap Böl. Alıntı Örneği).

Yılmaz, G. (1993).Bazı patates (Solanum tuberosum L.) çeşit ve hatlarında genotip x çevre etkileşimleri üzerinde araştırmalar, Gaziosmanpaşa Üniversitesi , Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı Anabilim dalı, Doktora Tezi. (Tez alıntı Örneği)

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

BOZOK TARIM VE DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ'nin yayın etiği ve açık erişim politikası, yayın sürecinin tüm paydaşlarının kılavuz ve politikalar doğrultusunda etik ilkelere uymasını şart koşmaktadır (Örneğin, "Yayın Etiği Kurulu (COPE) Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama İlkeleri" Dergi Editörleri için; Yayın Etiği Komitesi (Committee on Publication Ethics, COPE) tarafından açık erişimle yayınlanan "Dergi Editörleri için Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama Yönergeleri" ve" Dergi Editörleri için COPE En İyi Uygulama Yönergeleri").

Makalelerde kullanılan verilerin manipüle edilmesi, tahrif edilmesi, makyaj verilerinin kullanılması gibi durumların tespiti halinde, bu durum yazar(lar)ın kurumlarına resmi olarak bildirilecek ve makale reddedilecektir. Dergi, editörler ve/veya hakemler tarafından verilen geri bildirimlere göre yazarların analiz sonuçlarının çıktı dosyalarını talep etme hakkına sahiptir.

Yayıncının Etik Sorumlulukları

BOZOK TARIM VE DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ' kamu yararınadır ve kar amacı gütmez. Derginin yayın kurulu bir baş editör, bir editör yardımcısı ve alan editörlerinden oluşur. Ayrılan üyenin yerine yeni üye atanır. Editör, makalenin konusuna göre, gerektiğinde yayın kurulu üyesi olmayan ve en az doktora derecesine sahip öğretim üyelerine alan editörü olarak değerlendirilmek üzere makale gönderebilir.

Dergi Yayın Kurulunun Sorumlulukları

Dergiye gönderilen her yazıdan yayın kurulu sorumludur ve yayın kurulu bu sorumluluğun bilincindedir.
Yayın kurulu, dergiyi geliştirmek ve yayın kalitesini sürekli artırmak için çalışmaktadır.
Yayın kurulu, yayın, kör hakemlik, değerlendirme süreci, etik ilkeler gibi dergi politikalarının belirlenmesini ve uygulanmasını sağlar.
Yayın kurulu, makale ve dergilerde fikri mülkiyet hakları, bilim dışı, etik dışı davranışlar ve intihal ile ilgili önlemlerin alınmasından sorumludur.
Dergiye gönderilen yazılar için uzman hakem atama sorumluluğu yayın kuruluna aittir.