The Evaluation of Educational Materials According to the Opinions of Class Teachers in The Process of Distance Education

Öz

In the distance education applied during the Covid-19 epidemic process, it is very important that the educational materials necessary for the classroom teachers to carry out their education and training activities are sufficient. The main problem of the research is whether the educational materials in the distance education process are sufficient, and revealing this situation constitutes the main purpose of the research. The research was carried out in the 2021-2022 academic year and the study group of the research consists of a total of 20 classroom teachers, 10 female and 10 male, working in central and village schools in Mersin Province Tarsus District. Data were collected from qualitative research methods, using phenomenology design. Phenomenology is a pattern used in cases and situations that individuals know, see or are aware of and do not have in-depth knowledge of events. Face-to-face interview technique was used to collect data. The data were collected by preparing interview forms by the researcher and subjected to content analysis. In order to obtain the data, the participants were asked, “Was the training material sufficient for you during the distance education process applied during the epidemic? What would you say?" The question has been asked. In the study, 75% of the classroom teachers stated that the educational materials were insufficient, while 25% stated that the educational materials were sufficient in this process. As a result of the research, it has been suggested that web 2.0 tools should be used more widely in accordance with primary schools in order to pass the distance education processes more efficiently.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Distance education
• Classroom teacher
• Educational material

Uzaktan Eğitim Sürecinde Eğitim Materyallerinin Sınıf Öğretmenleri Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Öz

Salgın sürecinde uygulanan uzaktan eğitim faaliyetlerini sorunsuz bir şekilde yürütebilmek için gerekli olan eğitim materyallerinin yeterliliği eğitim öğretim adına oldukça önemlidir. Araştırmanın temel problemi uzaktan eğitim sürecindeki eğitim materyallerinin yeterli olup olmaması, bu durumun ortaya çıkarılması da araştırmanın temel amacını oluşturmaktadır. Araştırma 2021-2022 eğitim öğretim yılında yapılmış olup araştırmanın çalışma grubunu ise Mersin İli Tarsus İlçesinde merkez ve köy okullarında çalışan 10’u kadın 10’u erkek olmak üzere toplam 20 sınıf öğretmeninden oluşturmaktadır. Veriler nitel araştırma yöntemlerinden, fenomenoloji deseni kullanılarak toplanmıştır. Veri toplamak için ise yüz yüze görüşme tekniği kullanılmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından görüşme formları hazırlanarak toplanmış ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Verilerin elde edilmesi için katılımcılara “Salgın sürecinde uygulanan uzaktan eğitim sürecinde eğitim materyali size göre yeterli miydi? Neler söylersiniz?” Sorusu sorulmuştur. Yapılan araştırmada, sınıf öğretmenlerinin %75’nin eğitim materyallerinin yetersiz, %25’nin ise bu süreçte eğitim materyallerinin yeterli olduğunu belirtmiştir. Araştırma sonucunda, uzaktan eğitim süreçlerinin daha verimli geçirilebilmesi için ilkokullara uygun olarak web 2.0 araçlarının daha yaygın olarak kullanılması önerisinde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Uzaktan eğitim
• Sınıf öğretmeni
• Eğitim materyali

Kaynakça

1. Aktaş Ö, Büyüktaş B, Gülle M, Yıldız M. 2020. Covid-19 virüsünden kaynaklanan izolasyon günlerinde spor bilimleri öğrencilerinin uzaktan eğitime karşı tutumları. Sivas Cumhuriyet Üniv Spor Bil Derg, 1(1): 1-9.
2. Avcı U, Askar P. 2011. The comparison of the opinions of the university students on the usage of blog and wiki for their courses. Educ Techn Soc, 15(2): 194-205.
3. Avcı U. 2009. Öğretim ortamları ve materyal tasarımı. M. Sarıtaş (Ed.), Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı içinde. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara, Türkiye, pp: 37-53.
4. Baltacı A. 2019. Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniv Sos Bil Enst Derg, 5(2): 368-388. DOI: 10.31592/aeusbed.598299.
5. Basilai G, Kvavadze D. 2020. Transition to Online Education in Schools during a SARSCoV-2 Coronavirus (COVID-19) Pandemic in Georgia. Pedagogical Res, 5(4): em0060. DOI: 10.29333/pr/7937.
6. Beetham H, Sharpe R. 2007. Rethinking pedagogy for a digital age: Designing and delivering e-learning. Routledge. URL: https://joshuakoop.weebly. com/uploads/5/6/3/6/5636 7463/ rethinking_pedagogy_for_a_digital_age.pdf. (erişim tarihi: 02 Şubat 2023).
7. Cavanaugh CS. 2001. The Effectiveness of Interactive Distance Education Technologies in K-12 Learning: A Meta-Analysis. Int J Educ Telecommun, 7(1): 73-88.
8. Clark T. 2001. Virtual schools: Trends and issues -A study of virtual schools in the United States. URL: https://www.wested.org/wp-content/uploads/2001/11/ virtualstudy.pdf (erişim tarihi: 22 Ocak 2023).

9. Clark T. 2003. Virtual and distance education in American schools. URL: https://www.researchgate.net/publication/ 26588061_Research_and_Practice_in_K12_online_Learning_A_Review_of_Open_Access_Literature. (erişim tarihi: 22 Ocak 2023).
10. Çarpar MC. 2020. Sosyolojide iki niteliksel desen: Fenomenolojik ve etnografik araştırma. J Soc Sci, 4(8): 690-704. DOI: 10.30520/tjsosci.750923.
11. Çelik H, Başer Baykal N, Kılıç Memur HN. 2020. Nitel veri analizi ve temel ilkeleri. Eğit Nitel Araş Derg, 8(1): 379-406. DOI: 10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.16m.
12. Dabbagh N, Kitsantas A. 2012. Personal Learning Environments, social media, and selfregulated learning: A natural formula for connecting formal and informal learning. Internet Higher Educ, 15(1): 3-8.
13. Daniel SJ. 2020. “Education and the COVID-19 pandemic”. Prospects, 49(1-2): 91-96.
14. Demiray U. 1999. Bir çağdaş eğitim modeli olarak uzaktan eğitim uygulaması. Jandarma Derg, 85: 46-52.
15. Erjem Y. 2005. Eğitimde yabancılaşma olgusu ve öğretmen: Lise öğretmenleri üzerine sosyolojik bir araştırma. Türk Eğit Bil Derg, 3(4): 395-417.
16. Fidan N. 1996. Okulda öğrenme ve öğretme. Alkım Yayıncılık, Ankara, Türkiye, pp: 16.
17. Güvenç B. 1994. İnsan ve kültür. Remzi Kitabevi, İstanbul, Türkiye, pp: 398.
18. İşman A. 2011. Uzaktan eğitim. Pegem Akademi, Ankara, Türkiye, pp: 919.
19. Kemshal-Bell G. 2001. The online teacher. URL: http://pandora.nla.gov.au/pan/21845/20011210- 0000/cyberteacher.onestop.net/finalreport.pdf (02 Şubat 2023).
20. NCES. 2008. National Center for Education Statistics: Distance education at degree granting postsecondary institutions: 2006-07. URL: https://nces.ed.gov/pubs2009/2009044.pdf (erişim tarihi: 18 Mayıs 2020).
21. Neuman LW. 2014. Social research methods: Qualitative and quantitative approaches. Pearson Education Limited, New York, US, pp: 631.
22. O’Reilly T. 2005. What is Web 2.0: Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software. URL: http://www.oreillynet.com/pub/a/oreilly/tim/news/2005/09/30/what-is-Web-20.HTML (erişim tarihi: 02 Şubat 2023).
23. Özer M. 2020. Türkiye’de covıd-19 salgını sürecinde milli eğitim bakanlığı tarafından atılan politika adımları. Kastamonu Educ J, 28(3): 1124-1129.
24. Saygı H. 2021. Covid-19 pandemi uzaktan eğitim sürecinde sınıf öğretmenlerinin karşılaştığı sorunlar. Açıköğretim Uyg Araş Derg, 7(2): 109-129.
25. Sertel G, Günbayı İ. 2021. SCID analizine göre nitel veri toplama sürecinin yönetilmesi. Nitel Sos Bil, 3(1): 107-139.
26. Simonson M, Smaldino SE, Albright M, Zvacek S. 2012. Teaching and learning at adistance: Foundations of distance education. Pearson Education Limited, New York, US, pp: 366.
27. Sintema EJ. 2020. Effect of COVID-19 on the Performance of Grade 12 Students: Implications for STEM Education. Eurasia J Math Sci Tech Educ, 16(7): em1851.
28. Telli SG, Altun D. 2020. Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniv Araş Derg, 3(1): 25-34.
29. Türnüklü A. 2000. Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: kişisel görüşme (görüşme tarihi: 20 Mayıs 2020).
30. WHO. 2020a. Coronavirus disease (COVID-19) Pandemic. World health Organization. URL: https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus -2019. (erişim tarihi: 02 Şubat 2023).
31. WHO. 2020b. WHO Coronavirus Disease (COVID-19) Dashboard. World health Organization. URL: https://covid19.who.int/. (erişim tarihi: 02 Şubat 2023).
32. Yamamoto GT, Altun D. 2020. Coronavirüs ve çevrimiçi(online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniv Araş Derg, 3(1): 25-34.
33. Yaylacı HS, Yaylacı F. 1999. Eğitim teknolojisi dersinde öğretim materyallerinin geliştirilmesi. Sos Bil Derg, 1(3): 209-219.
34. Yurdakul IŞ. 2016. Nitel veri analizinin temelleri. Anı Yayıncılık, Ankara, Türkiye, pp: 466.