Türk Gıda Hukuku Hakkında Kısa Bir Değerlendirme

Öz

Gıda hukuku, kamu sağlığı ve tüketici menfaatlerini korumak suretiyle gıda güvenilirliğini sağlamayı amaçlayan hukukî kurallar bütünü olarak tanımlanabilir. Çağdaş Türk gıda hukuku, Avrupa Birliği normlarının iktibas edilmesiyle şekillenmiştir. Bu nedenle Türk gıda hukuku, Avrupa Birliği gıda hukukuyla önemli benzerlikler göstermektedir. Türk gıda hukukunun Avrupa Birliği normlarıyla uyumlulaştırılması kapsamlı ve sistematik bir genel düzenlemeyi gerekli kılmıştır. Bu ihtiyaç, Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun kabulüyle karşılanmıştır. Güncel Türk gıda hukuku uluslararası normlara esas itibarıyla uygun görünmektedir. Ancak kurumsal ve örgütsel eksiklikler nedeniyle etkili izleme ve kontrol mekanizmalarının hayata geçirilmesinde güçlükler yaşanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Gıda Hukuku
• Gıda Güvenilirliği
• Risk Analizi
• Codex Alimentarius Komisyonu

A Brief Review on Turkish Food Law

Öz

Food law can be defined as the body of legal rules aiming to assure food safety by protecting public health and consumers' interests. Contemporary Turkish food law took shape through the adoption of European Union norms. Thus, Turkish food law displays substantial similarities with European Union food law. The harmonization of Turkish food law with European Union norms required a comprehensive and systematic general regulation. This need was met with the adoption of the Veterinary Services, Plant Health, Food and Feed Law. Current Turkish food law appears to be essentially in conformity with international standards. Yet, due to institutional and organizational deficiencies, the implementation of effective tracing and control mechanisms encounters difficulties.

Anahtar Kelimeler

• Food Law
• Food Safety
• Risk Analysis
• Codex Alimentarius Commission

Kaynakça

1. Artık N, Şanlıer N and Ceyhun Sezgin A, Gıda Güvenliği ve Gıda Mevzuatı (2nd edn, Detay Yayıncılık 2017)
2. Çopuroğlu G, Kasımoğlu Doğru A and Ayaz ND, ‘Türk Gıda Mevzuatında Risk Analizi’ (2015) 26(1) Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi 23-28
3. Notermans S and Powell SC, ‘Introduction’ in HLM Lelieveld and Mostert MA and Holah J (eds), Handbook of Hygiene Control in the Food Industry (Woodhead Publishing 2005) 1-28
4. Şahinöz A, ‘Dünya Ticaret Örgütünün Dönüşümü’ in Küreselleşme ve Türkiye Tarımı (TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Yayını 2002) 177-189
5. Tayar M, Gıda Güvenliği (1st edn, Marmara Belediyeler Birliği Yayıncılık 2010)
6. Türkoğlu HG, ‘Roma Cumhuriyet ve İlk İmparatorluk Dönemlerinin İdari Yapısı’ (2011) 11(2) Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 251, 289
7. Yalçın H, ‘AB –Türkiye’de Gıda Mevzuatı ve Tokat İli Gıda Sanayi İşletmelerinin Yapısı’ (2008) Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi
8. Yıldırım N, ‘Osmanlı Devleti’nde Gıda Kontrolüne Bakış’ (2011-2012) 21 Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi 68-73