ANLIK GÜÇ ŞİDDET ÖLÇÜSÜNÜN YAKIN SAHA YER HAREKETİNE MARUZ KALAN YAPILARIN MAKSİMUM VE KÜMÜLATİF TEPKİLERİNİ TAHMİN ETMEDEKİ ETKİNLİĞİ

Öz

Zengin ve Abrahamson (2020) tarafından yapılan çalışma, yapının temel periyodundaki elastik spektral ivme (Sa(T1)) ve Ani Güç (IP(T1)) parametrelerinden oluşan vektörel şiddet ölçüsünün darbeli yakın saha yer hareketlerinin yıkıcı etkilerini yakaladığını göstermiştir. Önerilen vektör şiddet ölçüsünün çelik çerçeve yapıların maksimum göreli kat ötelenmelerindeki ve çökme kapasitelerindeki değişkenliği azalttığı gösterilmiştir. Sismik tasarım ve değerlendirme prosedürlerinin çoğu, maksimum göreli kat ötelenmesini genel hasar parametresi olarak kullanırken, daha titiz sismik risk ve kayıp tahmini yöntemleri maksimum ve kümülatif yapı tepkilerinden oluşan farklı mühendislik hasar parametrelerinin kullanılmasını gerektirir. Bu çalışma, farklı şiddet ölçüsü seviyeleri için darbe periyodunun maksimum göreli kat ötelenmesi ve değiştirilmiş Park ve Ang hasar indisi üzerindeki etkisini incelemektedir. Vektörel şiddet ölçüsünün doğrusal olmayan yapısal tepkiyi tahmin etmedeki etkinliği değerlendirilmiş ve sonuçlar skaler Sa(T1) şiddet ölçüsü kullanılarak elde edilen sonuçlarla karşılaştırılmıştır. [Sa(T1), IP(T1)] vektör şiddet ölçüsünün maksimum ve kümülatif yapısal tepkileri tahmin etmede etkin bir parametre olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• yakın saha yer hareketleri
• şiddet ölçüsü
• hız darbeli deprem kayıtları
• sismik hasar

Kaynakça

1. Alavi, B., & Krawinkler H (2000). Consideration of near-fault ground motion effects in seismic design. Proceedings of the 12th World Conference on Earthquake Engineering, 8.
2. Baker, J.W., & Cornell, C.A (2008). Vector-valued intensity measures for pulse-like near-fault ground motions. Engineering Structures, 30(4):1048-1057.
3. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
4. Ibarra, L. F., Medina, R. A., & Krawinkler, H. (2005). Hysteretic models that incorporate strength and stiffness deterioration, Earthquake Engineering & Structural Dynamics, 34, 1489-1511.
5. Kunnath, S. K., Reinhorn, A. M., & Lobo, R. F. (1992). IDARC Version 3.0: A program for the inelastic damage analysis of reinforced concrete structures, Tech. Rep, NCEER-92-0022, Buffalo, New York.
6. Lignos, D. (2008). Sidesway collapse of deteriorating structural systems under seismic excitations, Ph.D. Thesis, Stanford University.
7. Luco, N., Cornell C.A. (2007). Structure-specific scalar intensity measures for near-source and ordinary earthquake ground motions. Earthquake Spectra, 23(2):357-392.
8. Somerville, P.G., Smith, N.F., Graves, R.W., & Abrahamson N.A. (1997). Modification of empirical strong ground-motion attenuation relations to include the amplitude and duration effects of rupture directivity. Seismological Research Letter., 68(1):199-222.

9. Tothong P, Luco, N. (2007). Probabilistic seismic demand analysis using advanced ground motion intensity measures. Earthquake & Structural Dynamics, 36(13):1837-1860.
10. Zengin, E.,& Abrahamson, N. A. (2020a). A vector‐valued intensity measure for near‐fault ground motions. Earthquake Engineering & Structural Dynamics, 49(7), 716-734.
11. Zengin, E.,& Abrahamson, N. (2020b). Conditional Ground‐Motion Model for Damaging Characteristics of Near‐Fault Ground Motions Based on Instantaneous Power. Bulletin of the Seismological Society of America, 110(6), 2828-2842.
12. Zengin, E., Abrahamson, N. A., & Kunnath, S. (2020). Isolating the effect of ground-motion duration on structural damage and collapse of steel frame buildings. Earthquake Spectra, 36(2), 718-740.