BELİREN YETİŞKİNLER İÇİN YALNIZLIK KAYGISI ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ VE ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLERE GÖRE YALNIZLIK KAYGISININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı beliren yetişkinlere yönelik geçerli ve güvenilir bir yalnızlık kaygısı ölçeği geliştirerek, beliren yetişkinlerin yalnızlık kaygısı düzeylerini bazı değişkenlere göre incelemektir. Araştırmanın katılımcıları 3 farklı çalışma grubundan olmak üzere toplamda 1534 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmanın 724 kişiden oluşan ilk çalışma grubuyla ölçeğin faktör yapısını belirlemek amacıyla AFA yapılmış ve ölçeğin toplam varyansı % 55,6 oranında açıkladığı ve 3 faktörden oluştuğu görülmüştür. Ölçek güvenirliği için ise iç tutarlılık (Cronbach alpha),yapısal güvenirlik (McDonald) ve iki yarı güvenirlik analizleri (Spearman Brown) kullanılmış ve yalnızlık kaygısı ölçeğinin güvenilir bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın 257 kişinden oluşan ikinci çalışma grubuyla ise DFA yapılmış ve ölçek değerlerinin iyi uyum gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırmada 553 kişiden oluşan üçüncü çalışma grubuyla ise yalnızlık kaygısı çeşitli değişkenlere göre (cinsiyet, yaş, eğitim görülen program, anne-baba yaşam durumu, sosyal medya kullanım sıklığı, arkadaş sayısı, en uzun süre yaşanılan yerleşim merkezi, romantik ilişki yaşama durumu, kolay arkadaşlık kurma, psikolojik travma deneyimi, aile birlikteliği, fiziksel travma deneyimi ve psikolojik yardım deneyimi) incelenmiştir. Araştırma sonucunda geliştirilen yalnızlık kaygısı ölçeğinin beliren yetişkinlerin yalnızlık kaygısı düzeylerini belirlemek adına kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Beliren Yetişkinlik
• Kaygı
• Yalnızlık
• Yalnızlık Kaygısı

DEVELOPMENT OF THE LONELINESS ANXIETY SCALE FOR EMERGING ADULTS AND EXAMINATION OF LONELINESS ANXIETY ACCORDING TO VARIOUS VARIABLES

Öz

The aim of this study was to develop a valid and reliable loneliness anxiety scale for emerging adults and to examine the loneliness anxiety levels of emerging adults according to some variables. The participants of the study consisted of a total of 1534 university students from 3 different study groups. EFA was conducted with the first study group consisting of 724 participants to determine the factor structure of the scale and it was found that the scale explained 55.6% of the total variance and consisted of 3 factors. For the reliability of the scale, internal consistency (Cronbach alpha), structural reliability (McDonald) and two-half reliability analyzes (Spearman Brown) were used and it was determined that the loneliness anxiety scale had a reliable structure. CFA was conducted with the second study group consisting of 257 participants and it was determined that the scale values showed a good fit. With the third study group consisting of 553 people, loneliness anxiety was examined according to various variables (gender, age, program of study, parental living situation, frequency of social media use, number of friends, longest residence center, romantic relationship status, easy friendship, psychological trauma experience, family togetherness, physical trauma experience and psychological help experience). As a result of the research, it was concluded that the loneliness anxiety scale developed as a result of the research is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine the loneliness anxiety levels of emerging adults.

Anahtar Kelimeler

• Emerging Adulthood
• Anxiety
• Loneliness
• Loneliness Anxiety

Kaynakça

1. Akyazı, E., & Ünal, A. T. (2013). İletişim fakültesi öğrencilerinin amaç, benimseme, yalnızlık düzeyi ilişkisi bağlamında sosyal ağları kullanımı. Global Media Journal, 3, 1-24.
2. Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55(5), 469-480. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.5.469
3. Arnett, J. J. (2006). Emerging adulthood: Understanding the new way of coming of age. In J. J. Arnett and J. and L. Tanner (Ed.), Emerging adults in America: Coming of age in the 21st century. Washington, DC: APA Books. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195309379.001.0001
4. Avcı, Ö., & Yıldırım, İ. (2014). Ergenlerde şiddet eğilimi, yalnızlık ve sosyal destek, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 157-168.
5. Barreto, M., Victor, C., Hammond, C., Eccles, A., Richins, M. T., & Qualter, P. (2021). Loneliness around the world: Age, gender, and cultural differences in loneliness. Personality and Individual Differences, 169, 110066. https://doi.org/10.1016/j.paid.2020.110066
6. Brewer, G., & Kerslake, J. (2015). Cyberbullying, self-esteem, empathy and loneliness. Computers in Human Behavior, 48, 255-260. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.01.073
7. Buluş, M. (1997). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 82-90.
8. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (19.Basım). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Catherall, D. R. (2003). How fear differs from anxiety. Traumatology, 9(2), 76-92. https://doi.org/10.1177/153476560300900202
10. Cecen, A. R. (2007). The Turkish short version of the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults (SELSA-S): Initial development and validation. Social Behavior and Personality: an international journal, 35(6), 717-734. https://doi.org/10.2224/sbp.2007.35.6.717
11. Costello, A. B., & Osborne, J. (2019). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical assessment, research, and evaluation, 10(1), 7.
12. Creemers, D. H., Scholte, R. H., Engels, R. C., Prinstein, M. J., & Wiers, R. W. (2012). Implicit and explicit self-esteem as concurrent predictors of suicidal ideation, depressive symptoms, and loneliness. Journal of behavior therapy and experimental psychiatry, 43(1), 638-646. https://doi.org/10.1016/j.jbtep.2011.09.006
13. Çakır, Ö., & Oğuz, E. (2017). Lise öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ile akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişki. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 418-429. https://doi.org/10.17860/mersinefd.290711
14. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
15. Demir, A. (1989). UCLA Yalnızlık Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7(23), 14-18.
16. Demir, A. (1990). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeylerini etkileyen bazı etmenler [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
17. Demir, Y. & Kutlu, M. (2016). Üniversite öğrencilerinde sosyal etkileşim kaygısı ile mutluluk arasındaki ilişki: Yalnızlığın aracı rolü. Gefad / Gujgef, 36(1), 195-210.
18. DiTommaso, E., Brannen, C., & Best, L. A. (2004). Measurement and validity characteristics of the short version of the social and emotional loneliness scale for adults. Educational and Psychological Measurement, 64(1), 99-119. https://doi.org/10.1177/0013164403258450
19. Doğan, U., & Karakuş, Y. (2016). Lise öğrencilerinin sosyal ağ siteleri kullanımının yordayıcısı olarak çok boyutlu yalnızlık. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 57-71. https://doi.org/10.19126/suje.40198
20. Doman, L. C., ve Le Roux, A. (2012). The relationship between loneliness and psychological well-being among third-year students: A cross-cultural investigation. International Journal of Culture and Mental Health, 5(3), 153-168. https://doi.org/10.1080/17542863.2011.579389
21. Ebesutani, C., Fierstein, M., Viana, A. G., Trent, L., Young, J., & Sprung, M. (2015). The role of loneliness in the relationship between anxiety and depression in clinical and school‐based youth. Psychology in the Schools, 52(3), 223-234. https://doi.org/10.1002/pits.21818
22. Elkin, N. (2017). Sağlık bilimleri yüksekokulu öğrencilerinin sosyal destek ve yalnızlık durumlarının değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(2), 89-96.
23. Erikson, E. H. (1968). Identity: Youth and crisis. New York: Norton.
24. Erözkan, A. (2009). Ergenlerde yalnızlığın yordayıcıları. İlköğretim Online, 8(3), 809-819.
25. Güneri Yöyen, E. (2016). Yalnızlığın yordayıcısı olarak benlik saygısı ve çocukluk çağı travması. Journal of Current Researches on Social Sciences, 6 (2), 65-78
26. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. & Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis (6th ed.). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
27. İsaoğlu, J., & Tuzcuoğlu, A. (2021). Suriye uyruklu üniversite öğrencilerinde psikolojik dayanıklılık, yalnızlık ile kaygı arasındaki ilişkide bilişsel üçlünün aracı rolü. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 53(53), 399-424. https://doi.org/10.15285/maruaebd.731606
28. Jones, W. H., Carpenter, B. N. & Quintana, D. (1985). Personality and interpersonal predictors of loneliness in two cultures. Journal of Personality and Social Psychology,48(6), 1503-1511. https://doi.org/10.1037/0022-3514.48.6.1503
29. Karababa, A. (2019). Ortaokul öğrencilerinde yalnızlığın yordayıcısı olarak olumlu-olumsuz mükemmelliyetçilik. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(3), 1093-1101. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2595
30. Karataş, Z., & Yavuzer, Y. (2016). Lise ve üniversite öğrencileri için Kar-Ya saldırganlık ölçeği geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(17), 307-321.
31. Kılıç, Ş. D. (2014). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve psikolojik dayanıklılıklarının incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
32. Lee, Y., & Ko, Y. G. (2018). Feeling lonely when not socially isolated: Social isolation moderates the association between loneliness and daily social interaction. Journal of Social and Personal Relationships, 35(10), 1340-1355. https://doi.org/10.1177/0265407517712902
33. León, J., Sánchez-Villena, A. R., Caycho-Rodríguez, T., Barboza-Palomino, M., & Rubio, A. (2020). Fear of loneliness: development and validation of a brief scale. Frontiers in psychology, 2768.
34. Lodder, G. M. A., Goossens, L., Scholte, R. H. J., Engels, R. C. M. E., & Verhagen, M. (2016). Adolescent loneliness and social skills: agreement and discrepancies between self-, meta-, and peer-evaluations. Journal of youth and adolescence, 45(12), 2406-2416. https://doi.org/10.1007/s10964-016-0461-y
35. Lou, L. L. (2009). Loneliness, friendship, and self-esteem: first-year college students' experience of using facebook [Unpublished doctoral thesis]. University at Albany, State University of New York.
36. Malekisanimaleki, R., & Altay, B. (2017). Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nde öğrenim gören yabancı uyruklu öğrencilerin sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri ile kaygı durumlarının belirlenmesi. Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(1), 71-96. https://doi.org/10.1501/Asbd_0000000063
37. Mertler, C. A., Vannatta, R. A., & LaVenia, K. N. (2021). Advanced and multivariate statistical methods: Practical application and interpretation. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003047223
38. Michela, J. L., Peplau, L. A.. & Weeks, D. G. (1982). Perceived dimensions of attributions for loneliness. Journal of Personality and Social Psychology, 43(5), 929-936. https://doi.org/10.1037/0022-3514.43.5.929
39. Moeller, R. W., & Seehuus, M. (2019). Loneliness as a mediator for college students' social skills and experiences of depression and anxiety. Journal of adolescence, 73, 1-13. https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2019.03.006
40. Moustakas, C. E. (1961). Loneliness. New York: Prentice-Hall.
41. Özdemir, H., & Tatar, A. (2019). Genç yetişkinlerde yalnızlığın yordayıcıları: Depresyon, kaygı, sosyal destek, duygusal zeka. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 1(2), 93-101. https://doi.org/10.35365/ctjpp.19.1.11
42. Perlman, D., & Peplau, L. A. (1981). Toward o social psychology of loneliness. R. Gilmour ve S. Duck (Ed.). Personal Relationships in Disorder. London 31-56.
43. Reichmann, F. F. (1959). Loneliness. Psychiatry, 22(1), 1-15. https://doi.org/10.1080/00332747.1959.11023153
44. Rogers, C. (1994). Etkileşim grupları (H. Erbil, Çev.). Ankara: Ekin Yayınları.
45. Rook, K. S. (1984). Promoting social bonding: Strategies for helping the lonely and socially isolated. American Psychologist, 39(12), 1389-1407. https://doi.org/10.1037/0003-066X.39.12.1389
46. Russell, D., Peplau, L. A., & Cutrona, C. E. (1980). The revised UCLA Loneliness Scale: concurrent and discriminant validity evidence. Journal of personality and social psychology, 39(3), 472. https://doi.org/10.1037/0022-3514.39.3.472
47. Scherer, R. F., Wiebe, F. A., Luther, D. C., & Adams, J. S. (1988). Dimensionality of coping: Factor stability using the ways of coping questionnaire. Psychological Reports, 62(3), 763- 770. https://doi.org/10.2466/pr0.1988.62.3.763
48. Seçer, İ. (2018). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci: SPSS ve LISREL uygulamaları. Anı yayıncılık.
49. Seçim, Y. Ö., Alpar, Ö., & Algür, S. (2014). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık: Akdeniz Üniversitesinde yapılan amprik bir araştırma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(48), 200-215. https://doi.org/10.17755/esosder.51995
50. Segrin, C., McNelis, M. & Pavlich, C. A. (2018). Indirect effects of loneliness on substance use through stress. Health Communication, 33(5), 513-518. https://doi.org/10.1080/10410236.2016.1278507
51. Soylu, G. (2019). Üniversite öğrencilerinin şiddet eğilimlerinin yordayıcısı olarak yalnızlık düzeyleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
52. Sümer N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları.
53. Sündermann, O., Onwumere, J., Kane, F., Morgan, C., & Kuipers, E. (2014). Social networks and support in first-episode psychosis: exploring the role of loneliness and anxiety. Social psychiatry and psychiatric epidemiology, 49, 359-366. https://doi.org/10.1007/s00127-013-0754-3
54. Şahin, G. N. (2011). Üniversite öğrencilerinin kendini açma, öznel iyi oluş ve algıladıkları sosyal destek düzeylerinin karşılaştırılması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
55. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics: Pearson new international edition. Pearson Higher Ed.
56. Türkkan. T., & Odacı. H. (2019). Lise öğrencilerinin çocukluk çağı örselenme yaşantıları ile bilişsel çarpıtma ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişki. Klinik Psikyatri, 22, 93-103.
57. Van der Velden, P. G., Hyland, P., Contino, C., von Gaudecker, H. M., Muffels, R., & Das, M. (2021). Anxiety and depression symptoms, the recovery from symptoms, and loneliness before and after the COVID-19 outbreak among the general population: Findings from a Dutch population-based longitudinal study. PloS one, 16(1), e0245057. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0245057
58. Van Winkel, M., Wichers, M., Collip, D., Jacobs, N., Derom, C., Thiery, E., Myin-Germeys, I., & Peeters, F. (2017). Unraveling the role of loneliness in depression: the relationship between daily life experience and behavior. Psychiatry, 80(2), 104-117. https://doi.org/10.1080/00332747.2016.1256143
59. Weiss, R. S. (1973). Loneliness: The experience of emotional and social isolation. Cambridge, MA: MIT Press.
60. Yılmaz, E., Yılmaz, E., & Karaca F. (2008). Üniversite öğrencilerinin sosyal destek ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Genel Tıp Dergisi, 18(2), 71-79.
61. Yougov (2016). YouGov Survey Results. London: YouGov.
62. Yüksel, B. (2019). Üniversite öğrencilerinde yalnızlık ve psikolojik sağlamlığın yordayıcısı olarak aleksitimi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıdız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.