AN EMPIRICAL ANALYSIS OF THE RELATIONSHIP BETWEEN ISLAMIC BANKING SYSTEM AND ECONOMIC GROWTH IN TURKEY

Öz

In recent years, with the expansion of the financial system in Turkey, Islamic banks (participation banks) have come to the fore as key economic actors. A review of studies on the impact of these banks on economic growth reveals that the research is quite limited compared to empirical studies on conventional financial institutions. These gaps in the existing literature make it very difficult to comprehensively understand the contribution of Islamic banks to the Turkish economy. This study aims to address these gaps by empirically analysing the sustainable impact of Islamic banks on economic growth. The study is based on econometric analyses using quarterly time series data from 2005Q4 to 2022Q1. The stationarity of the series is assessed using various unit root tests and the long-run cointegration analysis is performed using the ARDL bounds test method. In addition, Toda-Yamamoto causality test is applied to determine the causal link between the variables considered. In the study, GDP is chosen as the dependent variable to represent economic growth. The independent variables include funds disbursed by Islamic banks (loans), funds collected and total assets. Gross fixed capital formation, which represents fixed capital investments, is used as a control variable. The results of the ARDL Frontier Test indicate that funds collected and gross fixed capital formation have a significantly positive and significant effect on economic growth, whereas the effects of funds lent and total assets on economic growth are negative and significant. The Toda-Yamamoto causality test reveals that there is a unilateral causality link between funds disbursed and funds collected on GDP, whereas there is a bidirectional causality link between total assets and gross fixed capital formation and GDP. These results clearly demonstrate the importance of understanding the impact of Islamic banking on economic growth, especially in terms of fund allocation, sector selection and current economic conditions.

Anahtar Kelimeler

• Islamic Banking
• Economic Growth
• Participation Bank
• Toda-Yamamoto
• ARDL

TÜRKİYE’DE İSLAMİ BANKACILIK SİSTEMİ İLE EKONOMİK BÜYÜME ARASINDAKİ İLİŞKİNİN AMPİRİK BİR ANALİZİ

Öz

Son yıllarda, Türkiye'de finansal sistemin genişlemesiyle birlikte, İslami bankalar (katılım bankaları) kilit ekonomik aktörler olarak ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu bankaların ekonomik büyüme üzerindeki etkisine ilişkin çalışmalar incelendiğinde, araştırmanın geleneksel finansal kurumlar üzerine yapılan ampirik çalışmalara kıyasla oldukça sınırlı olduğu ortaya çıkmaktadır. Mevcut literatürdeki bu boşluklar, İslami bankaların Türkiye ekonomisine katkısının kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını da bir hayli zorlaştırmaktadır. Bu araştırma, İslami bankaların ekonomik büyüme üzerindeki sürdürülebilir etkisini ampirik olarak analiz ederek bu boşlukları gidermeyi amaçlamaktadır. Çalışma, 2005Q4'ten 2022Q1'e kadar uzanan üç aylık zaman serisi verilerini kullanan ekonometrik analizlere dayanmaktadır. Serinin durağanlığı çeşitli birim kök testleri kullanılarak değerlendirilmiş ve uzun vadeli eşbütünleşme analizi ARDL Sınır Testi metoduyla gerçekleştirilmiştir. Ek olarak Toda-Yamamoto nedensellik testi, ele alınan değişkenler arasındaki nedensel bağı belirlemek için uygulanmıştır. Çalışmada GSYH, ekonomik büyümeyi temsil etmek için bağımlı değişken olarak seçilmiştir. Bağımsız değişkenler, İslami bankalar tarafından kullandırılan fonları (krediler), toplanan fonları ve toplam aktifleri içermektedir. Sabit sermaye yatırımlarını temsil eden gayrisafi sabit sermaye oluşumu ise kontrol değişkeni olarak kullanılmıştır. ARDL Sınır Testi sonuçlarında, toplanan fonların ve gayrisafi sabit sermaye oluşumunun ekonomik büyüme üzerinde belirgin bir şekilde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu, ancak kullandırılan fonların ve toplam aktiflerin ise ekonomik büyüme üzerindeki etkilerinin negatif ve anlamlı olduğu gözlemlenmiştir. Toda-Yamamoto nedensellik testinde ise kullandırılan ve toplanan fonların GSYH üzerinde tek taraflı bir nedensellik bağı olduğu, buna karşın toplam aktifler ve gayrisafi sabit sermaye oluşumu ile GSYH arasında çift yönlü bir nedensellik bağının bulunduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, özellikle fon tahsisi, sektör seçimi ve mevcut ekonomik koşullar açısından İslami bankacılığın ekonomik büyüme üzerindeki etkisini anlamanın önemini açıkça ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İslami Bankacılık
• Ekonomik Büyüme
• Katılım Bankacılık
• Todo-Yamamoto
• ARDL

Kaynakça

1. Abduh, M. & Chowdhury, N. T. (2012). Does Islamic banking matter for economic growth in Bangladesh? journal of Islamic economics. Banking And Finance, 8(3), 104-113.
2. Alafif, W. M. S. & Shaheen, R. (2021). An empirical evaluation of the impact of Islamic financing on economic growth in Saudi Arabia. PalArch's Journal of Archaeology of Egypt/Egyptology, 18(13), 499-509.
3. Al-Oqool, M. A., Okab, R. & Bashayreh, M. (2014). Financial Islamic banking development and economic growth: A case study of Jordan. International Journal of Economics and Finance, 6(3), 72-79. http://dx.doi.org/10.5539/ijef.v6n3p72.
4. Arslan, M. F., & Bayraktar, Y. (2020). Katılım bankalarının gelişimi ve etkinliği üzerine bir değerlendirme: Türkiye deneyimi. Maliye Araştırmaları Dergisi, 6(3), 107-123.
5. Atici, G. (2018). Islamic (participation) banking and economic growth: Empirical focus on Turkey. Asian Economic and Financial Review, 8(11), 1354–1364. https://doi.org/10.18488/journal.aefr.2018.811.1354.1364.
6. Bektaş, S. & Baykuş, O. (2020). Seçilmiş sektörel krediler ve iktisadi büyüme ilişkisinin ampirik analizi: Türkiye katılım bankaları örneği. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(10), 244-258.
7. Beuerle, C., G., (2016). Regulatory Reform and Financial Development: Lessons from 19th Century Europe. clsbluesky.law.columbia.edu. https://clsbluesky.law.columbia.edu/2016/02/16/regulatory-reform-and-financial-development-lessons-from-19th-century-europe/.
8. Bozik, M. S. (2020). İmpact of partıcıpatıon and conventıonal banks on economıc growth: Case of Turkey. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 5(11), 69-85. https://doi.org/10.25204/iktisad.618930.

9. Bozkurt, M., Altıntaş, N. & Yardımcıoğlu, F. (2020). Katılım bankacılığı ve konvansiyonel bankacılığın ekonomik büyüme üzerindeki etkileri: Türkiye üzerine bir inceleme. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 6(1), 95-114. https://doi.org/10.25272/ijisef.637258.
10. Brown, R. L., Durbin, J. & Evans, J. M. (1975). Techniques for testing the constancy of regression relationships over time. Journal of the Royal Statistical Society. Series B (Methodological), 37, 149–192.
11. Chee-Keong, Choong. & Sok-Gee, Chan. (2011). Financial development and economic growth: A review. African Journal of Business Management, 5(6), 2017-2027. https://doi.org/10.5897/AJBM10.772.
12. Çakar, R., Karakaş, G. & Güngör S. (2018). Türkiye’de geleneksel ve katılım bankalarının toplam kredi hacimleriyle ekonomik büyüme arasındaki ilişki. İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi, 4(1), 69-95.
13. Çonkar, M. K., Canbaz, M. F. & Arifoğlu, A. (2018). Mevduat ve katılım bankaları kredilerinin ekonomik büyüme ile ilişkisi: Ekonometrik bir analiz. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 1-11. https://doi.org/10.5578/jeas.61920.
14. Darrat, A. (1999). Are financial deepening and economic growth causally related? Another look at the evidence. International Economic Journal, Taylor & Francis Journals, 13(3), 19-35. https://doi.org/10.1080/10168739900000002.
15. Dickey, D. A. ve Wayne, A. F. (1981). Likelihood ratıo statistics for autoregressive time series with a unit root. Econometrica, 49(4), 1057-1072. https://doi.org/10.2307/1912517.
16. Echchabi, A. & Azouzi, D. (2015). Islamic finance development and economic growth nexus: The case of the United Arab Emirates (UAE). American Journal of Economics and Business Administration, 7(3), 106–111. https://doi.org/10.3844/ajebasp.2015.106.111.
17. Ellahi, N. & Saghir, R. (2014). Analyzing the empirical link between Islamic finance and growth of real output: A time series application to Pakistan. Academic Research International, 5(6), 180-187.
18. Eriçok, R. E., Yılancı, V. (2013). Eğitim harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Sınır testi yaklaşımı. Bilgi Ekonomisi Ve Yönetimi Dergisi, 8(1), 87-101.
19. Emek, Ö. F., Düşünceli, F. (2021). Türkiye’de katılım bankacılığı sektörü bağlamında finansal gelişmeler: Enflasyon ve ekonomik büyüme ilişkisinin incelenmesi. Aydın İktisat Fakültesi Dergisi, 6(2), 83-98. https://doi.org/10.53839/aifd.1027102.
20. Furqani, H. & Mulyany, R. (2009). Islamic banking and economic growth: Empirical evidence from Malaysia. Journal of Economic Cooperation and Development, 30(2), 59-74.
21. Granger, C. W. J. (1969). Investigating Causal Relations by Econometric Models and Cross-spectral Methods. Econometrica, 37(3), 424–438. https://doi.org/10.2307/1912791.
22. Goaied, M. & Sassi, S. (2011). Financial development, Islamic banking and economic growth: Evidence from MENA region. International Journal of Business and Management Science, 4(2), 105–128.
23. Gujarati, D. N. & Porter, D. C. (2009). Basic econometrics (5th ed.). New York: McGraw-Hill/Irwin.
24. Hachicha, N. & Ben Amar, A. (2015). Does Islamic bank financing contribute to economic growth? The Malaysian case. International Journal of Islamic and Middle Eastern Finance and Management, 8(3), 349-368. https://doi.org/10.1108/IMEFM-07-2014-0063.
25. Hasan, H., Maamor, S. & Abdullah, H. (2019). Evaluating the effect of Islamic financing to financial development: Evidence from oıc countries. International Journal of Management Studies, 25(2), 71-89. https://doi.org/10.32890/ijms.25.2.2018.10501.
26. IFSB (Islamic Financial Services Board). Islamıc Fınancıal Servıces Industry Stabılıtyreport 2022. (Erişim Tarihi: Eylül 2022). chrome extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://www.ifsb.org/wp-content/uploads/2023/10/Islamic-Financial-Services-Industry-Stability-Report-2022_En.pdf.
27. Işık, .D., Acar, D., & Işık, H. B. (2004). Enflasyon ve döviz kuru ilişkisi: Bir eşbütünleşme analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2), 325-340.
28. Işık, N. (2014). Türkiye’de Katılım bankacılığı ile ekonomik büyüme arasındaki nedenselliğin sınanması. Bankacılar, 25(91), 75-85.
29. Işık, N. (2018). Growth, Islamic banking and schumpeterian vision: An empırıcal evidence from the gulf Arab states. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 4(1), 41-56. https://doi.org/10.25272/j.2149-8407.2018.4.1.03.
30. Jawad, A. & Christian, K. (2019). Islamic bankıng and economıc growth: Applyıng the conventıonal hypothesıs. Journal of Islamic Monetary Economics and Finance, 5(1), 37-62. https://doi.org/10.21098/jimf.v5i1.1047.
31. Jobarteh, M. & Ergec, E. H. (2017). Islamic fınance development and economıc growth: Empırıcal evıdence from Turkey. Turkish Journal of Islamic Economics, 4(1), 31-47. https://doi.org/10.1108/IJIF-12-2020-0255.
32. Johansen, S. & K. Juselius (1990), Maximum Likelihood Estimation and Inference on Cointegration With Applications to The Demand for Money. Oxford Bulletin Of Economics and Statistics, 52, 169-210.
33. Kaleem, R., Mushtaq, A. & Arshed, N. (2016). Islamic banking and economic growth: Case of Pakistan. Islamic Banking and Finance Review, 3(1), 14-28. https://doi.org/10.32350/ibfr.2016.03.03.
34. Kamarudin, A. A. & Kassim, S. (2022). Islamic banking sector development and economic growth: empirical evidence from Malaysia. International Journal of Economics, Management and Accounting, 30(2), 451–480. https://doi.org/10.31436/ijema.v30i2.974.
35. Koçak, E. (2018). İslami finans ve ekonomik büyüme: Türkiye üzerine ekonometrik bir uygulama. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 51, 67-91.
36. Kutlu M. & Karamustafa O. (2019). Katılım Bankalarının ekonomik büyümede rolü: Mevduat bankaları ile karşılaştırmalı bir analiz. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 3025-3034. https://doi.org/10.20491/isarder.2019.792.
37. Kuznets, S. (1955). Economic growth and ıncome ınequality. The American Economic Review, 45(1), 1-28.
38. Lütkepohl, H. (2005). New ıntroduction to multiple time series analysis. Springer Science & Business Media, Berlin. https://doi.org/10.1007/978-3-540-27752-1.
39. Majid. M.S & Kassim S. H. (2015). Assessing the contribution of Islamic finance to economic growth. Journal of Islamic Accounting and Business Research, 6(2), 292-310. https://doi.org/10.1108/JIABR-07-2012-0050.
40. Narayan, P. K. & R. Smyth. (2006). What determines migration flows from low ıncome to high-ıncome countries? An empirical investigation of fiji-u.s. migration 1972-2001, Contemporary Economic Policy, 24(2), 332-342. https://doi.org/10.1093/cep/byj019.
41. Naz, S. A. & Gulzar S. (2022). İmpact of Islamic finance on economic growth: an empirical analysis of Muslim countries. The Singapore Economic Review, 67(1), 245-265. https://doi.org/10.1142/S0217590819420062.
42. Oztürk, İ, (2008). Financial development and economic growth: Evidence from Turkey, Applied Econometrics and International Development, Euro-American Association of Economic Development, 8(1), 85-98.
43. Patrick, H. T. (1966). Fnancial development and economic growth in underdeveloped countries. Economic Development and Cultural Change, 14, 174–189. https://doi.org/10.1016/B978-0-08-024041-1.50009-0.
44. Pesaran, M. H., Y. Shin & R. J. Smith. (2001). Bounds testing approaches to the analysis of level relationships. Journal of Applied Econometrics, 16, 289-326. https://doi.org/10.1002/jae.616.
45. Phillips, P. C. B. ve Perron, P. (1988). Testing for a unit root in time series regression. Biometrika, 75(2), 335-346. https://doi.org/10.1093/biomet/75.2.335.
46. Robinson, J. (1952), The generalization of the general theory. In The Rate of Interest and Other Essays, London: Macmillan Press, 69-142.
47. Schumpeter, J. A. [1911] 1934. The Theory of Economic Development. Cambridge: Harvard University Press.
48. Sekmen, T. (2021). Islamic banking and economic growth in the dual banking system. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(1), 183-196. https://doi.org/10.17541/optimum.821478.
49. S&P Golabal Ratings, (3 may, 2021). Islamic Finance In Turkey: Capital Availability Is Likely To Constrain Growth In Coming Years. (Erişim Tarihi: Haziran 2022). https://www.spglobal.com/ratings/en/research/articles/210503-islamic-finance-in-turkey-capital-availability-is-likely-to-constrain-growth-in-coming-years-11936069.
50. Tabash, M. & Dhankar, R. (2014). Islamic banking and economic growth: An empirical evidence from Qatar. Journal Of Applied Economics And Business, 2(1), 51-67.
51. Tabash, M. I. (2018). Islamic financial investments and economic growth evidence from emerging economy United Arab Emirates. International Journal of Economics and Business Research, 15(1), 125-139. https://doi.org/10.1504/IJEBR.2018.088510.
52. TCMB (Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası). (Erişim Tarihi: Haziran 2022). https://evds2.tcmb.gov.tr/index.php?/evds/serieMarket/collapse_4/5881/DataGroup/turkish/bie_mevduat/.
53. Toda, H.Y., & Yamamoto, T., (1995), Statistical inference in vector autoregressions with possibly integrated process, Journal of Econometrics, 66(1-2), 225-250.
54. Tunay, B. (2016). İslami bankacılık ile ekonomik büyüme arasında nedensellik ilişkileri. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 485-502. https://doi.org/10.18657/yecbu.89247.
55. Ustaoglu, M., Incekara, A. & Yildiz, B. (2013). Analysis of economic growth and financial structure of participation banks, Islamic views and agenda: Case of Turkey. Journal of Islamic Banking and Finance, 1-10.
56. Vural, M. F. & Kök, D. (2022). Katılım Bankacılığı ve ekonomik büyümede nedensellik ilişkisi. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(1), 183-210. https://doi.org/10.47097/piar.1116451.
57. Yazdan, G. F. & Sadr, S. M. H. (2012). Causality between oil consumption and economic growth in Iran: An ARDL testing approach. Asian Economic and Financial Review, 2(6), 678–686.
58. Yılmaz, S. S. & Işık, N. (2022). Katılım bankaları tarafından verilen kredi türleri ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Türkiye üzerine bir nedensellik analizi. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 8(1), 1-25.
59. Zarrouk, H., El Ghak, T. & Al Haija, E. A. (2017). Financial development, Islamic finance and economic growth: Evidence of the UAE. Journal of Islamic Accounting and Business Research, 8(1), 2-22. https://doi.org/10.1108/JIABR-05-2015-0020.
60. Zirek, D., Boz, F. C. & Hassan, M. K. (2016). The Islamic banking and economic growth nexus: A panel var analysis for organization of Islamic cooperation (OIC) countries. Journal of Economic Cooperation and Development, 37(1), 69-100.
61. Zivot, E. & Andrews, D. (1992). Further evidence on the great crash, the oil price shock nd the unit root hypothesis. Journal Of Business & Economic Statistics, 10(3), 251-270. https://doi.org/10.2307/1391541.