Araştırma Makalesi

İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği

Cilt: 7 Sayı: 13 30 Nisan 2017
PDF İndir
TR EN

İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği

Öz

Hicrî ilk bir buçuk asır, hadis ve hadis ilimlerinin doğuş ve gelişim dönemi olduğundan bu dönemde hadis ve hadis ilimlerine dair bilgiler, ekseriyetle ezber yoluyla sözlü olarak alınıp naklediliyordu. Hicrî ikinci asrın yarısından itibaren de sözlü geleneğin yerini kitabet almaya başlayınca takriben Hicrî üçüncü asrın ortalarına gelindiğinde, neredeyse hadislerin tamamı ricâline veya konularına göre yazılıp tasnif edildi. Böylece hadis musannefatı, bu dönemde altın çağını yaşadı. Buna paralel olarak hadis ilimlerine, özellikle hadis ricâline dair bilgiler de yazılmaya başlandı ve tabakât kitaplarının ilk örnekleri böylece ortaya çıkmaya başladı. İşte bu makalede, ricâl sahasında “et-Tabakâtü’l-Kebîr” ve “et-Tabakâtü’s-Sağîr” adlı iki değerli eser te’lif ederek ilk tabakât müellifleri arasına adını yazdıran ve yaşadığı asra kadar ki bütün râvîler hakkında bilgi veren, kendisinden önce sözlü ve yazılı olarak nakledilen bilgileri aktardığı gibi kendisinden sonra gelen birçok münekkid ve müverrihe de eserlerini oluşturmada öncülük eden Muhammed b. Sa‘d’ın hadisçiliği incelenecektir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. EL-ÂLÂÎ, Ebû Saîd Selâhaddîn Halîl b. Keykeldî. (1986). Camiu’t-Tahsîl fî Ahkâmi’l-Merâsil. Thk. Hamdî Abdulmecîd es-Selefî. Âlemü’l-Kutub: Beyrut.
  2. EL-A‘ZAMÎ, Muhammed Diyâurrahmân. (2001). el-Minnetü’l-Kübrâ Şerhu ve Tahrîcu Süneni’s-Suğrâ Li’l-Hâfız el-Beyhakî, 7. Cilt. Mektebetü’r-Rüşd: Riyâd.
  3. EL-BAĞDÂDÎ, İsmâîl Paşa. (1955). Hediyetü’l-ʻÂrifîn Esmâu’l-Müellifîn Âsâru’l-Musannifîn, 2. Cilt. Daru İhyâi’t-Turâsî el-ʻArabî: Beyrut.
  4. BEYHAKÎ, Ebû Bekr Ahmed b. el-Huseyn. (2003). es-Sünenü’l-Kübrâ, I-XI. Thk. Muhammed Abdulkâdir Atâ. Dâru’l Kutubi’l-İlmiyye: Beyrut.
  5. DAREKUTNÎ, Ebü’l-Hasan Ali b. Ömer b. Ahmed, Sünen, I-VI. Thk. Şuayb el-Arnavût. Müessesetu’r-Risâle: Riyâd.
  6. EREN, Mehmet (2012). Hadis İlminde Ricâl Bilgisi ve Kaynakları. 1. Baskı. İSAM Yayınları: İstanbul.
  7. FAYDA, Mustafa (1999). “İbn Saʻd”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C. 17. Ankara. ss. 294- 297.
  8. HANBEL, Ahmed (1998). Müsned. I-L. Thk. Şuayb el-Arnavût-İbrâhîm Zeybak. Müessesetu’r- Risâle: Beyrut.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

30 Nisan 2017

Gönderilme Tarihi

4 Mayıs 2017

Kabul Tarihi

22 Mart 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 7 Sayı: 13

Kaynak Göster

APA
Çelik, A. (2017). İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 277-294. https://doi.org/10.29029/busbed.310595
AMA
1.Çelik A. İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği. BUSBED. 2017;7(13):277-294. doi:10.29029/busbed.310595
Chicago
Çelik, Ali. 2017. “İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 7 (13): 277-94. https://doi.org/10.29029/busbed.310595.
EndNote
Çelik A (01 Nisan 2017) İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 7 13 277–294.
IEEE
[1]A. Çelik, “İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği”, BUSBED, c. 7, sy 13, ss. 277–294, Nis. 2017, doi: 10.29029/busbed.310595.
ISNAD
Çelik, Ali. “İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 7/13 (01 Nisan 2017): 277-294. https://doi.org/10.29029/busbed.310595.
JAMA
1.Çelik A. İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği. BUSBED. 2017;7:277–294.
MLA
Çelik, Ali. “İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. 7, sy 13, Nisan 2017, ss. 277-94, doi:10.29029/busbed.310595.
Vancouver
1.Ali Çelik. İbn Sa‘d’ın Hadisçiliği. BUSBED. 01 Nisan 2017;7(13):277-94. doi:10.29029/busbed.310595

Cited By