Poets in the Palace of Salahaddîn b. Muhammed el-Eyyûbî for Example The Poems of Eulogy

Öz

It is a reality that the poets desired to live near the kings and statesmen in the past. Because the poets of that time are the delegates of our current time. They were the mediators who mentioned the official ideas of the state and who published the good news about the state and that tried to internalize the fame of the state to the head of the state with their poems. They were the people who were known to relieve the head of the state especially with political difficulties against difficulties of life. We handled the literary life issue of the administrator Melik Salahaddin f. Muhammed. He was a chief who struggled a lot to gather the poets under his auspices. His palace was full of poets who came from different parts of the country. So, there were rousing activities realized around his palace. In this study, we handled the theme of the poems and their contents in Melik Salahaddin’s palace with his literary life. In our study we especially, gave place to praise, dirge, and poems read during the ceremonies. Because with these types of poems, social and political life is depicted in the area. In addition to this sometimes the poems that give piece to psychology of human being are mentioned. Apart from this, by mentioning the subjects of the poems we studied the famous poems of that period of the area and studied the artistic values of the poems.

Anahtar Kelimeler

• Eyyubis,literature,poem,Maening of Eulogy,Salahaddin b. Muhammed

الشُّعراء في قصر يوسفَ بنِ محمَّدٍ الأيُّوبيِّ شعر المدح السُّلطانيِّ أنموذجاً

Öz

من المعروف أن الشُّعراء يستهويهم بلاط الملوك والأمراء؛ لأنَّ الشَّاعر في ذلك الزَّمان يكاد يمثّل منصب السَّفير في زماننا، فهو النَّاطق الرَّسمي باسم الدَّولة، ينقل أخبارها، ويخلِّد أمجادها من خلال شعر المديح، فضلاً عن الوظيفة الأخرى المنوطة بالشَّاعر، وهي التَّنفيس عن السَّلاطين من خلال أشعار الوصف؛ لأنَّ النُّفوس تميل إلى الترويح عنها من أعباء الحياة وأثقالها. ندرس في هذا البحث الحياة الأدبيَّة في بلاط الملك يوسفَ بنِ محمَّدٍ الأيُّوبيِّ، ومن المعروف أنَّه كان حريصاً على استقطاب الشُّعراء إلى بلاطه، فقد كان قصره يعجُّ بالشُّعراء من مختلف البلاد، ولا يخفى أن الحياة الأدبيَّة في بلاطه كانت نشيطة مما يقتضي منَّا دراستَها. يعْنَى هذا البحث بدراسة الأغراض الشِّعريَّة التي تناولها الشُّعراء في قصر الملك يوسف بن محمَّدٍ  لأيوبيِّ، وسيعتني هذا البحث عناية خاصة بشعر المديح؛ لأنَّ هذه الأشعار ترصد الحياة الشِّعريَّة في بلاطه، وهو من أحفاد الملك النَّاصر صلاح الدِّين يوسف بن أيُّوب، وسوف نقتصر في هذه الدِّراسة على شعر المدح الذي قيل فيه. 

Anahtar Kelimeler

• الأيُّوبيُّون,الأدب,الشِّعر,معاني المدح,يوسف بن محمَّد

Yusuf B. Muhammed El-Eyyûb ’nin Sarayında Şâirler ve Saltanat Hakkındaki Örnek Şiirler

Öz

Şairlerin eski çağlarda kral ve devlet başkanların mahiyetinde, onlara yakın olarak ikamet etmek istedikleri bilinen bir gerçektir. Zira o dönemin şairleri çağımızın elçileri mesabesindeydiler. Onlar, devletin resmi görüşünü dillendiren, devlete ait iyi haberleri ilan eden ve övgü şiirleri yoluyla devletin şanını ebedileştirmeye çalışan aracılardı. Aynı zamanda şiirleriyle devlet başkanların ruhlarına hitap ederek başta siyasî sıkıntılar olmak üzere hayatın zorlukları karşısında geçici de olsa onları rahatlatan kişiler olarak bilinmekteydiler. Biz de söz konusu yöneticilerden Melik Selahaddin b. Muhammed’in hükümdarlığı dönemindeki edebî yaşamı konu edindik. O şairlerin kendi himayesi altında toplanması hususunda büyük çabalar harcayan bir emirdi. Onun sarayı farklı bölgelerden gelen şairlerle dolup taşıyordu. Dolayısıyla onun çevresinde faal edebi etkinlikler gerçekleştiriliyordu. Çalışmamızda Melik Selahaddin’in sarayındaki edebî yaşamla birlikte okunan şiirlerin teması ve içeriği ele alınmıştır. Özellikle araştırmamızda övgü, mersiye ve törenlerde söylenen şiirlere yer verilmiştir. Zira bu şiir türleriyle bölgedeki sosyal ve siyasi yaşam betimlenmektedir. Bununla birlikte bazen insan psikolojisini rahatlatan gazel ve vasıf şiirlerinden de bahsedilmiştir. Ayrıca genel olarak şiirlerde ele alınan konulara değinilerek dönemin ve bölgenin ünlü şairleri ve şiirlerinin sanatsal değeri incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eyyubiler,edebiyat,şiir,medih anlamları,Selahaddin b. Muhammed

Kaynakça

1. البهاء زهير بن محمَّد بن علي المصريُّ )د.ت(، ديوانه، القاهرة، المطبعة المنيرية. el-Behâ Zuhéyr b. Muhammed b. Ali el-Mısrî d.t, Divânuhu, el-Kâhire, el-Matbaatu’l-Munîre.
2. خير الدِّين الزركلي) 3002 (، الأعلام ط 51 ، دار العلم للملايين، بيروت. Hayruddîn Ziriklî (2003), el-‘Alâm 15.baskı, Dâru’l-İlm lil-melâyîn, Beyrut
3. الذَّهبيُّ، شمس الدِّين أبو عبد الله محمَّد بن أحمد بن عثمان ) 5891 (، سير أعلام النبلاء ط 3، تح: مجموعة من المحقِّقين بإشراف الشَّيخ شعيب الأرناؤوط، مؤسَّسة الرِّسالة، بيروت. ez-Zehebî, Şemsuddîn Ebu Abdullah Muhammed b. Ahmed b. Osmân(1985), Siyeru E‘lâmi Nubelâi 3.baskı, Thk. Mecmûtaun mine’l-Muhakkikin bi- işrâfi eş-Şeyh Şuayb el-Arnâvût, Beyrut.
4. ابن سعيد المغربيُّ ) 9791 (، اختصار القدح المعلَّى، دار الكتاب المصري اللبناني، لبنان. İbn Said el-Mağrîbî(1979), İhtisâru’l-kıdeh el-Mu‘allâ, Dâru’l-Kitâbi’l-Mısrî el-Lubnânî, Lubnân.
5. شرف الدِّين الأنصاريُّ ) 7691 (، ديوانه، تح: عمر موسى باشا، مطبوعات مجمع اللغة العربيَّة، دمشق Şerefuddîn el-Ensârî(1967), Divânuhû, Thk.: Ömer Musa Paşa, Matba‘ati Mecma‘i’l-lüğati’l- ‘Arabiyye, Dımaşk,1967.
6. ابن الشَّعَّار، كمال الدِّين أبو البركات) 5002 (، قلائد الجمان في فرائد شعراء هذا الزَّمان ط 1، تح: كامل سلمان الجبوري، دار الكتب العلميَّة، بيروت. İbn’ş-Şe‘âr, Kemâlüddîn Ebu’l-Berakât(2005), Kelâidu’l-Cemân fi Ferâidi Şu‘arâi hâza ez- Zamân 1.baskı, Thk.: Kâmil Suleyman el-Cebûrî, Dâru’Kurubi’l-İlmiyye, Beyrut.
7. ابن قزل، سيفُ الدِّين علي بن عمر المشدُّ ) 2002 (، ديوانه، تح: مشهور عبد الرَّحمن الحبازي، مركز التَّعاون للنَّشر، القدس. İbn Kızıl, Seyfuddîn Ali bin Ömer el-Meşedd(2000), Divânuhû, Thk.: Meşhûr Abdurrahman el-Hebbâzî, Merkezu’t-Te‘âvun li’n-Neşri, el-Kudus.
8. الكتبيُّ، محمَّد بن شاكر ) 0002 (، فوات الوفيات، تح: محمَّد علي معوض، وعادل أحمد عبد الموجود، دار الكتب العلميَّة، بيروت. el-Ketbî, Muhammed b. Şakir(2000), Fevâtu’l-Vefeyât, Thk.: Muhammed Ali ve Adil Ahmed Abdulmevcûd, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye.

9. لسان الدِّين بن الخطيب ) 7791 (، الإحاطة في خبار غرناطة، تح: محمَّد عبد الله عنان، مكتبة الخانجي، القاهرة. Lisanuddîn ibnu’l-Hâtîb (1977), el-İhâta fi-Ahbâri Gırnata1.baskı, tah.: Muhammed Abdullah İnân, Kahire, Mektabetu’l-Hancî.