An Empirical Study In The City of Malatya Regarding The Effects Of The Economic Crises On The Human Behaviours

Öz

Economics crises in the world and in Turkey become affective in labor market such as especially social service areas as health and education and current pay levels. So, this study concentrates on fmding out the effects of theeconomic crises on the social-economical areas, taking precautions for solving the problems occured and deciding the strategies for reducing the effects on the society. Fort his aim, the questionnaiers were applied to the 500 people living in 10 different districts in the city of Malatya, sellected pre-determined income and occupation groups. However, 350 of these questionaires were turned back and taken for the further analyses. In order to fınd out the general ideas of the participants and effects of the economic crises on human behaviour the statistical analyses of t test was used. As a result of the study, it is concluded that there is statistically significant differences on economic, health and social life perceptions of the one group of people who believe they have been affected by the crises and the other group who believe they have not.

Anahtar Kelimeler

• Cris,Economic Cris,Human Behaviour,Crises and People

EKONOMİK KRİZİN İNSAN DAVRANIŞLARI ÜZERİNE ETKİLERİNE YÖNELİK MALATYA’DA BİR ALAN ÇALIŞMASI

Öz

Dünyada ve ülkemizde krizler sağlık ve eğitim başta olmak üzere çeşitli sosyal hizmet alanlarında ve reel ücretler gibi önemli işgücü piyasalarında etkili olmaktadır. Bu bağlamda yapılan çalışmada, yaşanan krizlerin sosyo-ekonomik alan üzerine etkilerinin saptanması, sosyo-ekonomik alandaki değişmelerin dikkate alınarak krizlerin insan davranışları üzerindeki etkilerinin tespit edilmesi, ortaya çıkan sorunların giderilebilmesi yönünde önlemlerin alınması ve yaşanacak bir sonraki krizin toplum üzerindeki etkisinin asgari seviyeye düşürülebilmesi yolunda stratejilerin belirlenmesi üzerine odaklanılmıştır. Bu amaçla Malatya bölgesindeki 10 mahallede daha önceden belirlenen gelir ve meslek gruplarına göre seçilen 500 kişiye anket uygulanmıştır. Ancak bu anketlerden 350’si geri dönmüş ve değerlendirmeye alınmıştır. Katılımcıların ankette yer alan sorulara verdikleri cevaplardan hareketle krizler hakkındaki genel görüşlerini değerlendirmek ve krizin insan davranışları üzerinde bir etkisinin olup olmadığını tespit edebilmek için t testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda krizden etkilendiğini ifade eden bireylerle krizin etkisinin olmadığını düşünen bireylerin, ekonomik, sağlık ve sosyal yaşantı algılamaları arasında anlamlı farklılıkların bulunduğu ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kriz,Ekonomik Kriz,İnsan Davranışları,Kriz ve İnsan

Kaynakça

1. AKTAN, C.C. (1999), 2000’li Yıllarda Yeni Yönetim Teknikleri: Değişim Mühendisliği", TÜGİAD Yayını, İstanbul.
2. ALTUĞ, O. (1994), “Kriz Döneminde Şirket Yönetimi”, İstanbul: Ekonomik Trend Dergisi, Haziran Sayısı, 38.
3. ASLAN, Ş., A. Atabey ve E. Yörük (2007), “Örgütsel Kriz Yönetim Tarzlarının Ve Kriz Dönemlerindeki Yönetici Davranışlarının Araştırılması: Konya Örneği”, Journal of Azerbaijani Studies, 10(3-4): 72-96.
4. AYTAÇ, S. ve A. Keser (2002), “İşsizliğin Çalışan Birey Üzerindeki Etkisi: İşsizlik Kaygısı”, İşgüç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 4(2), Sıra.1, No: 48.
5. CHESTER, B. L. (1994), “Crime And Unemployment Among Youths in The United States,1958-1990:A Time Series Analysis”, American Journal Of EconomicsAndSociology, 53(1):99-110.
6. BEKİ, C., Z. Kees ve V. M. Kees (1999), “An Analysis of The Crime Rate in The Netherlands:1950-1993”, British Journal of Criminology, 39(3):401- 415.
7. BİÇERLİ, M. K., (2000), Çalışma Ekonomisi, Beta yayınları, İstanbul
8. BUDAK, F. (2008), “Ekonomik Kriz Depresyon ve Anksiyete Nedeni”, http://cnnturk.com/2008/saglık/10/28/ekonomik.kriz.depresyon.ve.anksiyete.ned eni/498368.0/index.html.

9. CAN, H. (1994), Organizasyon ve Yönetim, Siyasal Kitapevi, 3. Baskı, Ankara.
10. CROALL, H. (1998), Crime and Society in Britain, Longman Publications, London.
11. DAVAS, A., A. Soyer; A. Özşahin; B. Tokuç; E. Nalçacı; G. Varol; H. Sarı; M. Türkay; M. Türk; M. Kaya; M. Eskiocak, N. Etiler ve O.
12. Hamzaoğlu (2003), “Türk Tabipleri Birliği Halk Sağlığı Kolu Raporu: 2001 Şubat Krizi ve Sağlığa Etkileri”, Mart 2003, Ankara.
13. DİNÇER, Ö. (2003), Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, Genişletilmiş ve Yenilenmiş 6.Baskı, Beta Basımevi, İstanbul. GARFİELD, R ve S. Santana (1997), “The İmpact Of The Economic Crisis And The US Embargo On Health İn Cuba”, American Journal of Public Health, 87(1):15-21.
14. GRİNT, K. (1998), Çalışma Sosyolojisi, Çev.Veysel Bozkurt, Alfa Yayınları.
15. HATUN, Ş. (2002), Çocuk Hakları Sözleşmesinin 13. Yılında Yoksulluk ve Çocuklar Üzerine Etkileri, http://www.ttb.org.tr.
16. IŞIĞIÇOK, Ö. (2002), “Türkiye'de Yaşanan Son Ekonomik Krizlerin Sosyo-Ekonomik Sonuçları: Kriz İşsizliği ve Beyin Göçü”, İş Güç, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 4(2).
17. KARA, M. (2009), “Ekonomik Kriz İşyeri Yasal Kayıt Ve Belgelerini İbrazında Mücbir Sebep Sayılır Mı?”, http://www.stratejikboyut.com/haber/ekonomik-kriz-mucbir-sebep-sayilir-mi-- 28578.html.
18. KAYA, B. ve İ. T. Binbay (2006), “Akıl Sağlığı Penceresinden İşsizlik”, Toplum ve Hekim Dergisi, 21:122-128.
19. KAYA, K. (2002), “Ekonomik Krizin Yaşama Tarzı Üzerindeki Etkileri (Isparta Örneği)”, Süleyman Demirel Üniversitesi, İİBFDergisi, 7(2):207-226.
20. KIZMAZ, Z. (2006), “Suçun Önemli Belirleyenleri Olarak İktisadi Etkenler: İşsizlik Ve Suç İlişkisine Sosyolojik Bir Bakış”, Polis Bilimleri Dergisi, 8(1):73-90.
21. KOYUNCU, M. ve F. Şenses (2004), “Kısa Dönem Krizlerin Sosyoekonomik Etkileri: Türkiye, Endonezya ve Arjantin Deneyimleri”, Ekonomik Araştırmalar Merkezi Araştırma Raporları, 1-44.
22. KÜÇÜK, F. ve M. N. Bayuk (2007), “Kriz Ortamında Bir Başarı Faktörü Olarak Çalışanların Kurum İmajı”, Journal of Yasar University, 2(7):795-808.
23. LODAHL, M. (2000), “Russia: Demographic Trends Pose Economic Problems” Economic Bulletin, 8: 255-262.
24. MARSHALL, K. (1998), The Asian Crisis: Social Implications and The Agenda Ahead. Regional Conference on Social Implications of Asian Financial Crisi,. July 29-31, Seoul, Korea.
25. ÖZDEVECİOĞLU, M. (2002), “Krizin İşletmelerin Yönetsel ve Örgütsel Yapısı Üzerindeki Olumsuz Etkileri ve Kayseri Sanayi İşletmelerinde Yapılan Bir Araştırma”, Erciyes Ünversitesi İİBFDergisi, 19:93-114.
26. PİRA, A. ve Ç. Sohodol (2004), Kriz Yönetimi: Halkla İlişkiler Açısından Bir Değerlendirme, İletişim Yayınları, İstanbul.
27. SÜTÜTEMİZ, N., Ö. Balaban ve E. Yıldırım Okutan (2009), “Küresel Kriz Algısının Küçük İşletme Sahiplerinin Psikolojik Sağlığına Etkisi”, Central BankReview, 30(1):29-43.
28. TULCHİNSKY, T. H. ve E.A. Varavikova (1996), “Addressing the epidemiologic transition in the Former Soviet Union: Strategies for health system and public health reform in Russia”, American Journal of Public Health, 86(3):313-320.
29. VERGİLİEL TÜZ, M. (1996), Kriz Dönemlerinde İşletme Yönetimi, Ekin Yayınevi, Bursa.
30. ULAŞ, H. (2008), “Ekonomik Krizin Ruh Sağlığına Etkileri”, http://www.saglikbilgisi.com.
31. WHO, (1998), “Health Implications of the Economic Crisis in the South- East Asia Region. Report of Regional Consultation Bangkok, Thailand, 23-25 March 1998” WHO Regional Office for South-East Asia. SEA/Econ/15. New Delhi.
32. ZERENLER, M. ve R. İraz (2006), “Kriz Dönemlerinde Ürün ve Süreç Esnekliğinin İşletme Performansına Etkileri: Orta Ölçekli Tekstil İşletmelerinde Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(21):247-267.