COMMUNICATION WITH THE CHILD: EDIFYING HUMANBEING

Öz

In this paper, I tried to address how to have a healthy communication with the child from infancy should be and it is the undeniable influence of the child on the potential of being a human. In this context, the points should be taken into consideration in application through technical subjects like infant attachment, ideal parental attitudes, gaining internal motivation, Active Listening, I-Message. Communication based on universal values is defined and the opinions of important people especially about children and childhood are listed. By addressing human relationships in infancy, emphasis is placed on the importance of attachment theory, which is at the root of not only a healthy parent-child relationship, but also on the basis of later social relationships and emphasizes the basic function of the relationship of attachment. The different parental attitudes that parents develop based on their warmth, responsiveness and control characteristics, and the parenting style of the family are examined. How to communicate with the child through the Active Listening, I-Message topics and the effects on the child’s personality are tried to show. As a result, it is stated that the goal of a healthy and virtuous society can only be achieved by cultivating conscientious, compassionate, good people and the issue is edifying human being rather than raising a child.

Anahtar Kelimeler

• children,communication,human development,child development,child education

ÇOCUK İLE İLETİŞİM: İNSAN YETİŞTİRMEK

Öz

Bu yazıda, bebeklikten itibaren çocuk ile kurulacak sağlıklı bir iletişimin nasıl olması gerektiğini ve çocuğun insan olma potansiyeli üzerindeki inkar edilemez etkisini ele almaya çalıştım. Bu bağlamda, bebeklikte bağlanma, ideal ebeveyn tutumları, iç motivasyonun kazandırılması, Etkin dinleme, Ben Dili gibi teknik konular üzerinden uygulamada dikkat dilmesi gereken hususlar ele alınmaktadır. İletişimin evrensel değerler üzerine kurulu bir tanımı yapılarak, özellikle çocuk ve çocukluk ile ilgili önemli kişilerin görüşleri sıralanmaktadır. Bebeklikte insan ilişkilerini ele alarak, sadece sağlıklı bir ebeveyn-çocuk ilişkisinin değil, daha sonraki sosyal ilişkilerinin de temelinde yer alan bağlanma kuramının önemi ve bu kurama göre bağlılık ilişkisinin temel işlevi vurgulanmaktadır. Ebeveynlerin sıcaklık, tepkisellik ve kontrol özelliklerine bağlı olarak geliştirdikleri farklı ebeveyn tutumları ve ailenin çocuk yetiştirme biçimleri irdelenmektedir. Etkin dinleme, Ben Dili gibi konular üzerinden çocukla kurulacak iletişimin nasıl olması gerektiği ele alınarak, çocuğun kişiliği üzerine olan etkileri gösterilmeye çalışılmaktadır. Sonuç olarak da sağlıklı ve erdemli bir toplum hedefinin ancak vicdanlı, merhametli, iyi insanlar yetiştirilerek başarılabileceği ve meselenin çocuk büyütmek değil, insan yetiştirmek olduğu belirtilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• çocuk,iletişim,insan gelişimi,çocuk gelişimi,çocuk eğitimi

Kaynakça

1. Allen Ansgar, Goddard Roy (eds.) (2017), Education &Philosophy: An Introduction, London: SAGE.
2. Arnas Yaşar Aktaş, Sadık Fatma (2008), Okul Öncesinde Sınıf Yönetimi, Ankara: Kök Yayıncılık.
3. Aydoğmuş K. ve arkadaşları, 2006 (12. baskı), Ana-Baba Okulu, İstanbul: Remzi Kitabevi.
4. Bowlby John (2012), Bağlanma, (çev. Tuğrul Veli Soylu), İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
5. Cüceloğlu Doğan (2002), İletişim Donanımları, İstanbul: Remzi Kitabevi.
6. Gordon Thomas (2009), Etkili Anne-Baba Eğitimi, (çev. Dilek Tekin ve Nazlı Özkan), İstanbul: Profil Yayıncılık.
7. Hortaçsu Nuran (1991), İnsan İlişkileri, Ankara: İmge Kitabevi.
8. Rutter Michael (1991), Maternal Deprivation Reassessed, London: Penguin.

9. Stroufe, L.A., Fleeson, J. (1986), “Attachment and The Construction of Relationship”, Relation and Development, (ed. W. W. Hartup, Z. Rubin), NJ: Lawrence Erlbaum.
10. Yavuzer Haluk (1986), Ana-Baba ve Çocuk, İstanbul: Remzi Kitabevi.
11. Zincirkıran Mehmet (ed.) (2016), Davranış Bilimleri, Bursa: Dora Basın-Yayım.
12. Zülliger Hans (2013), Çocuk Vicdanı ve Biz, (çev. Kamuran Şipal) İstanbul: Cem Yayınevi