MEŞŞÂÎ MANTIKTA ÖRNEKLEMENİN (ANALOJİ) FARKLI CİHETLERDEN İNCELENMESİ ÜZERİNE BİR SORUŞTURMA
Öz
Bu makalenin amacı akıl yürütme türlerinden biri olan örneklemeyi Meşşâî mantık sistemi içerisinde farklı yönlerden incelemek ve örnekleme ile ilgili bazı meseleleri tartışmaya açmaktır. İslâm mantık tarihi içerisinde farklı mantıksal yapılar ve perspektifler mevcuttur. Mantıksal perspektifler, mantık biliminin nasıl bir yapısal bütünlüğe sahip olduğu ve temel gayesinin ne olduğu soruları çerçevesinde anlaşılabilmektedir. Farklı mantıksal yapılar sadece mantığın genel yapısına dair bakış açıları ile ayrışmamakta, mantık biliminin alt konu ve meselelerinin incelenme tarzlarıda mantıksal yapılara göre değişebilmektedir. Kanaatimizce örnekleme alt konusu da farklı mantıksal yapılarca böylesi farklı inceleme tarzlarına dayalı olarak ortaya konulmuştur. Örnekleme, mantık tarihindeki alışıldık kısa anlatılar yanında, Meşşâî mantık yapısı içerisinde yapının farklı bölümleri de göz önünde bulundurularak farklı cihetlerden soruşturulabilme imkânına sahiptir. Örnekleme üzerinden açılacak tartışma mantık biliminin diğer alt konuları hakkında açılması muhtemel tartışmalara ilişkin bir örnek sunma şeklinde ikincil bir amacı da taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ARISTOTELIS (1837b), Aristotelis Opera, ed. Immanuelis Bekkeri, Berolini, Oxonii E Typographeo Academico, C. XI.
- ARISTOTELIS (1837a), Organon, ed. Immanuelis Bekkeri, Aristotelis Opera içinde, Berolini, Oxonii E Typographeo Academico, C. I.
- ARİSTOTELES (2005), İkinci Çözümlemeler, çev. Ali Houshiary, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları.
- ARISTOTELES (1998), Nikomakhos’a Etik, çev. Saffet Babür, Ankara, Ayraç Yayınları.
- ARİSTOTELES (2004), Retorik, çev. Mehmet H. Doğan, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları.
- ARISTOTLE (1997), Analütika Hüstera, nşr. Hugh Tredennick ve E. S. Forster, Posterior Analytics-Topics içinde, Cambridge-London, Harvard University Press.
- ARISTOTLE (1982), The Art of Rhetoric: Aristotelous Tekhnês Rhêtorikês, ed. ve çev. John Henry Freese, Cambridge-Massachusetts, Harvard University Press.
- ARISTÛ (1999a), Kitâbu Anâlûtîkâ el-Ûlâ ev Kitâbu’l-Kıyâs, Arapçaya çev. Tuzârî b. Basîl Ahî Estefan, nşr. Ferîd Cebr, en-Nassu’l-Kâmil li-Mantık Aristû içinde, Beyrut, Dâru’l-Fikri’l-Lübnânî, C. I, s. 179-416.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Felsefe
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ali Tekin
*
0000-0001-6454-4072
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
5 Eylül 2019
Kabul Tarihi
12 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019
Cited By
Aristoteles Mantığında ve İnformel Mantıkta Dolaylı Analoji Formlarına Dair Bir Soruşturma
Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.33227/auifd.962885Fârâbî’nin Tümevarım Anlayışı Üzerine Bir İnceleme
Üniversite Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.32329/uad.1255297
