GİRİŞİMCİ YÖNETİM, GİRİŞİMCİ BELEDİYECİLİK VE YEREL KALKINMA

Öz

Girişimcilik, kaynakların ekonomik bir şekilde kullanılacağı harekete geçme faaliyetidir. Girişimci yönetim ise yeni politikalar oluşturmayı, mevcut fırsatlar için iç ve dış çevre analizi yapmayı, büyümeyi hedefleyen bir örgüt oluşturmayı ve etkili bir vizyon ve misyon kararı almayı hedefleyen bir yönetim yaklaşımıdır. Daha çok işletme yönetiminde kullanılan girişimci yönetim, 1980’li yıllardan sonra geleneksel yönetime muhalif olarak oluşturulan yeni kamu yönetiminin de gündemindedir. Yeni kamu yönetimi, kamuda hizmetlerin özel sektör sunumuna açılmasını ve özel sektör yönetim tekniklerinin kullanımını öngörmektedir. Özel sektör yönetim tekniklerinin kullanımı, yönetimdeki işleyişi, etkili ve verimli kılmakta ve yerel kalkınmadaki hızın artmasını sağlamaktadır. Kalkınma, yerelin gelişmişliği ile başlamaktadır. Bu gelişmişliği sağlamadaki en önemli görev ise bir yerel yönetim biri olan belediyelere düşmektedir. Bu çalışma, yerel yönetimlerde girişimci yönetim anlayışını ele almakta ve girişimci yönetim politikalarının ülkenin kalkınmasına hangi ölçüde katkıda bulunduğu üzerine bir inceleme yapmaktadır. Çalışma, yerel yönetim birimi olan belediyeler ile sınırlandırılmış, belediyeler dışındaki diğer yerel yönetim birimleri çalışmanın sınırı dışında bırakılmıştır. Çalışma sonucunda girişimci yönetim anlayışının kamu yönetimine olumlu katkılarda bulunduğu, ülkedeki ekonomik ve sosyal kalkınmanın gerçekleştirilmesine büyük katkı sağladığı anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik
• Girişimci Yönetim
• Yerel Yönetimler
• Kalkınma
• Belediye

ENTREPRENEUR MANAGEMENT, ENTREPRENEUR MUNICIPALITY AND LOCAL DEVELOPMENT

Öz

Entrepreneurship is an action to take action where resources are used economically. Entrepreneurial management is a management approach that aims to create new policies, analyze internal and external environment for existing opportunities, create an organization that aims to grow and make an effective vision and mission decision. Entrepreneurial management, which is mostly used in business management, is also on the agenda of the new public administration, which was created as an opposition to traditional management after the 1980s. The new public administration envisages opening up public services to the private sector and the use of private sector management techniques. The use of private sector management techniques makes the functioning of the administration effective and efficient, and the local development increases the speed. The most important task in ensuring this development falls on the municipalities, one of which is a local government.This study addresses the entrepreneurial management approach in local governments and examines the extent to which entrepreneurial management policies contribute to the development of the country. The study was limited to the municipalities, which are the local government units, and other local government units outside the municipalities were excluded from the border of the study. As a result of the study, it is understood that the entrepreneurial management approach contributes positively to the public administration and contributes greatly to the realization of the economic and social development in the country.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship
• Entrepreneur Management
• Local Governments
• Development
• Municipality

Kaynakça

1. --------, Yeni Kamu Yönetimi Düşüncesi Işığında: “Girişimci Bürokrasi Ve Girişimci Bürokratlar”,http://www.mcivriz.com/uploads/yuklemeler/girisimciburokrasi.pdf,(27.08.2019)
2. AĞCA, V. ve YUMUŞAKİPEK, H. D. (2015), “Günümüzde Girişimcilik Trendini Yükselten Güçler”, Girişimcilik: Temel Kavramlar, Girişimcilik Türleri, Girişimcilikte Güncel Konular, Editör: Erdoğan Kaygın ve Bülent Güven, Siyah İnci Yayınları, 11-33.
3. AKTAN, C. C. (2008), “Stratejik Yönetim ve Stratejik Planlama”, Çimento İşveren Dergisi, Sayı: 22, Cilt: 4, 4-21.
4. ARSLAN, N. T.(2010), “Klasik-Neo Klasik Dönüşüm Süreci: “Yeni Kamu Yönetimi”, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 11, Sayı 2, 21-38
5. AYTAÇ, Ö. ve İLHAN S. (2007), “Girişimcilik ve Girişimci Kültür: Sosyolojik Bir Perspektif”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:18, 101-119.
6. BABAOĞLU C., KOCAOĞLU M. (2017), “Kentli Sığınmacılar Meselesi ve Belediyeler”, Türk İdare Dergisi, S.485,497-516
7. BALLI, A. (2017), “Girişimcilik ve Girişimci Tipolojileri”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 2017/4, Sayı: 29, 143-166.
8. BelediyeKanunu(2005),http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf

9. Bilgiç, V. (2003), “ Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı”, Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, (ed. Asım Balcı, Ahmet Nohutçu, Namık Kemal Öztürk, Bayram Çoşkun), Seçkin Yay, Ankara.
10. BOZKURT, Ö.Ç., KALKAN, A., KOYUNCU, O. ve ALPARSLAN A. M. (2012), “Türkiye’de Girişimciliğin Gelişimi: Girişimciler Üzerinde Nitel Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 15, 229-247.
11. BROWN, C. and THORNTON, M. (2013), “Entrepreneurship Theory and The Creation of Economics: Insights from Cantillon’s Essai”, 101113 , (https://pdfs.semanticscholar.org/73ea/8454820f2c20cfbd2780e0a2ed7a628746cd.pdf).
12. BRYSON, J. M.(1988), “Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations”, Long Range Planning, Vol: 21, No: 1, 73-81.
13. BüyükşehirBelediyeKanunu(2004),http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5216.pdf,2004
14. CANTİLLON, R. (1755), An Essay on Economic Theory, Çev. Saucier, C. (2010), Auburn: Ludwing von Mises Institute.
15. CİRİTLİ, İ. ve İZCİ, F. (2016), “Kamu Yönetiminde Girişimcilik ve İnovasyon”, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi, Editör: Kahraman Çatı, Ankara, Nobel Akademik Yayıncılık. 299-337.
16. COŞKUN, İ., L. (2015), “ Sürdürülebilir Girişimcilik, Sürdürülebilir Kalkınmanın Lokomotifi Olabilir mi?” http://www.mikadoconsulting.com/ (17.08.2019)
17. DÖNMEZ, D., ALTUNTAŞ, G. ve BİRGÖREN T. (2011), “Girişimci Yönetim Biçimi ve Finansal Performans İlişkisi: Çanakkale Bölgesi’nde Faaliyet Gösteren Otel İşletmelerinde Bir Araştırma”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Sayı: 2, Cilt: 40, 278-303.
18. DURAK, İ. (2011), “Girişimciliği Etkileyen Çevresel Faktörlerle İlgili Girişimcilerin Tutumları: Bir Alan Araştırması”, Yönetim Bilimleri Dergisi, Sayı: 9, Cilt: 2, 195-213. DÜLGEOĞLU, E. (2003), Kalkınma Ekonomisi, Bursa, VI. Basım.
19. ERCAN, S. ve Gökdeniz, İ. (2009), “Girişimciliğin Gelişim Süreci ve Girişimcilik Açısından Kazakistan”, Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 49, 59-82.
20. ERTÜRK, M.(2009), İşletme Biliminin Temel İlkeleri, İstanbul, Beta yayınevi
21. FİLİON, L. J. (1998), “ From Entrepreneurship to Entreprenology”, Journal of Enterprising Culture, Vol: 6, 1-23.
22. GÖYMEN, K. (2010), “Yerel Kalkınma Önderi ve Paydaşı Olarak Belediyeler”, Türkiye’de Yerel Yönetişim ve Yerel Kalkınma, İstanbul, Boyut Yayıncılık
23. İSTANBUL SANAYİ ODASI KALİTE VE TEKNOLOJİ İHTİSAS KURULU (İSO-KATEK) (2011), Üç Adımda Stratejik Yönetim: İstihbarat- İstikamet- İcraat, İstanbul,İstanbul Sanayi Odası
24. KAYA, E. (2012), Kent Yönetiminde Yeni Yaklaşım: Yerel Kalkınma Yönetimi, İstanbul, Okutan Yayınevi.
25. SADLER S. E., Y. HAMPSON, I. CHASTON ve B. Badger (2003), Managerial Behavior: “Entrepreneurial Style And Small Firm Performance”, Journal Of Small Business Management, 41, 1, 47-68
26. STEVENSON H. H., JARİLLO, J. C. (1990) A Paradigm Of Entrepreneurship: Entrepreneurial Management, Strategic Management Journal, 11, 17-27
27. WORLD COMMİSSİON ON ENVİRONMENT AND DEVELOPMENT. (1987), Our Common Future, Oxford University Press, Oxford.
28. YAVİLLİOĞLU, C. (2002), Kalkınmanın Anlam Bilimsel Tarihi ve Kavramsal Kökenleri, Cumhuriyet Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt 3, Sayı 1
29. YILMAZ V., ÇELİK Efşan, N. (2019). “Yerel Kalkınma Aktörlerinin Yerel Kalkınma Yaklaşımı Perspektifinde İncelenmesi”, Research Studıes Anatolıa Journal,Vol: 2 Issue: 7 ;342-359