Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu
Öz
Amaç: Araştırma, Ankara’da bulunan Üniversite ve Devlet Hastaneleri’nde çalışan sosyal hizmet uzman
uzmanlarının (SHU) tükenmişlik ve iş doyumlarını belirlemek ve ilişkili değişkenleri saptamak amacıyla
gerçekleştirilmiştir.
Gereç ve Yöntem: Araştırma, Şubat-Haziran 2009 tarihleri arasında Ankara’daki merkez ilçelerde bulunan
Üniversite ve Devlet Hastanelerinde çalışan 77 SHU ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada; sosyo-ekonomik
ve demografik özelliklerin belirlenmesi için bir soru kağıdı, Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ), Minnesota
İş Doyum Ölçeği (MİDÖ) kullanılmıştır.
Bulgular: SHU’ların, MTÖ-Duygusal Tükenme ve MTÖ-Kişisel Başarı Duygusu puanlarının yüksek, MTÖ-
Duyarsızlaşma puanlarının ve MİDÖ puanlarının orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Medeni durum, eğitim
durumu, çalışma süresi, yaptığı işin denetlenme durumu, mesleği isteyerek seçme durumu, günlük hasta
sayısı değişkenleri ile MTÖ ve MİDÖ puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Yaş ile
MTÖ puanları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<005). Buna göre, yaş arttıkça MTÖ’nün alt
ölçeklerinden olan duygusal tükenme artarken, yaş azaldıkça duyarsızlaşma ve düşük kişisel başarı hissi
azalmaktadır. Hastane yönetimi ile ilişkilerin iyi olması, aylık geliri yeterli bulma, hizmet içi eğitim almış olma
ile MİDÖ arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<005). MTÖ ve MİDÖ’den alınan puanlar
karşılaştırıldığında duygusal tükenme ve düşük kişisel başarı düzeyindeki artışın, iş doyumu düzeyini
azalttığı belirlenmiştir. Sonuç: Araştırmada SHU’ların iş doyumu düzeylerindeki değişkenliğini açıklamada en fazla katkıyı
sağlayan değişkenin, duygusal tükenme olduğu görülmüştür Bir başka deyişle uzmanlar duygusal tükenme
yaşamaktadırlar. Bu durumla başa çıkmak için hastanelerde süpervizyon sisteminin kurulması ve
uzmanların psiko sosyal açıdan desteklenmesi önemlidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acker, G. M. (2008). An examination of the relationships between workers and agencies characteristics and three outcome variables: Burnout, role stress, and intent to quit. American J Psychiatric Rehabilitation, 11, 295-309.
- Badawi, M. & Biamonti, B. (1990). Conclusion. (Edt: Badawi, M., Biamonti, B.). Social Work Practice in Health Care. (191-196). Woodhead-Faulkner Limited. England.
- Basım, H. N. & Şeşen, H. (2005). Çalışma yaşamında tükenmişlik: Sosyal hizmet uzmanları ile hemşireler üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. Toplum ve Sosyal Hizmet, 16, 57-70.
- Baycan, A. (1985). An analysis of several aspects of job satisfact on between different occupational groups. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Ben-Zur H. & Michael, K. (2007). Burnout, social support, and coping at work among social workers, psychologists, and nurses: The role of challenge/control appraisals. Social Work in Health Care, 45(4), 63-82.
- Borritz, M., Rugulies, R., Bjorner, J. B., Villadsen, E., Mikkelsen, O.A., & Kristensen, T. (2006). Burnout among employees in human service work: Design and baseline findings of the PUMA study. Scandinavian Journal of Public Health, 34, 49-58.
- Browne, E. (2005). Social work in health care settings. Social Work. Fields of Practice. Second Edition. (Edts: Alston, M. J., McKinnon) (107-117). Oxford University Press, USA.
- Budak, G. & Sürgevil, O. (2005). Tükenmişlik ve tükenmişliği etkileyen örgütsel faktörlerin analizine ilişkin akademik personel üzerinde bir uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 95-108.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sosyal Hizmetler (Diğer)
Bölüm
Klinik Araştırma
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2016
Gönderilme Tarihi
27 Ekim 2016
Kabul Tarihi
2 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 1 Sayı: 2
APA
İçağasıoğlu Çoban, A., & Özbesler, C. (2016). Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(2), 90-109. https://izlik.org/JA27YC78XD
AMA
1.İçağasıoğlu Çoban A, Özbesler C. Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Busbid. 2016;1(2):90-109. https://izlik.org/JA27YC78XD
Chicago
İçağasıoğlu Çoban, Arzu, ve Cengiz Özbesler. 2016. “Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu”. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi 1 (2): 90-109. https://izlik.org/JA27YC78XD.
EndNote
İçağasıoğlu Çoban A, Özbesler C (01 Aralık 2016) Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi 1 2 90–109.
IEEE
[1]A. İçağasıoğlu Çoban ve C. Özbesler, “Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu”, Busbid, c. 1, sy 2, ss. 90–109, Ara. 2016, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA27YC78XD
ISNAD
İçağasıoğlu Çoban, Arzu - Özbesler, Cengiz. “Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu”. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi 1/2 (01 Aralık 2016): 90-109. https://izlik.org/JA27YC78XD.
JAMA
1.İçağasıoğlu Çoban A, Özbesler C. Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Busbid. 2016;1:90–109.
MLA
İçağasıoğlu Çoban, Arzu, ve Cengiz Özbesler. “Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu”. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, c. 1, sy 2, Aralık 2016, ss. 90-109, https://izlik.org/JA27YC78XD.
Vancouver
1.Arzu İçağasıoğlu Çoban, Cengiz Özbesler. Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu. Busbid [Internet]. 01 Aralık 2016;1(2):90-109. Erişim adresi: https://izlik.org/JA27YC78XD