HRİSTİYAN MEDENİYETİNİN SİYASİ KAYNAKLARI

Hristiyanlık, M.S. 30 senesine doğru Filistin’de ortaya çıktı. Doğduğu bölge olan Yahudiye, Roma İmparatorluğu’na tabi bir krallıktı. Hristiyanlık İslâmiyet’in tersine, peygamberinin yaşadığı devrede yayılıp güçlenemedi. Bunun sebebi, esas olarak Filistin’de hakim olan Museviliğin de çok Tanrılı bir din olmasıydı. Ayrıca, Musevilik Yahudi etnisitesiyle bütünleşmişti. Bu sebeplerle Hristiyanlığın Museviliği asimile etmesi zordu. Hristiyanlığın ortaya çıktığı sıralarda, Filistin’in tabi olduğu Roma İmparatorluğu güçlü bir devresindeydi. Avrupa, Asya ve Afrika’ya yayılmış ve dünyanın en büyük gücü haline gelmişti. Bu devrede ortaya çıkan Hristiyanlık, Roma İmparatorluğunda hakim olan iktidar sahipleri için tehlikeli sayılabilecek mesajlar ihtiva ediyordu. Köleliği reddediyor, tek Tanrıyı kabul ediyordu. Halbuki bu devrelerde Roma İmparatorluğu köleci ve çok tanrıcıydı. Ayrıca Roma İmparatorları da son derece ahlâk dışı bir yaşantı içindeydiler.3.asırdan itibaren Roma İmparatorluğu’nda istikrarsızlık arttı. İstikrarsızlık arttıkça Hristiyanlık da yayılmaya devam ediyordu. Bu yayılma önlenemez hale geldikten ve Roma İmparatorluğu topraklarında en yaygın din olduktan sonra ise, hakim otoriteye sadece bu dini meşru kabul etmek kalmıştı, öyle de oldu. 313 yılında İmparator Flavius Valerius Constantinus (306-337) Milano Fermanı’yla genel dinsel hoşgörü ilân etmişti. Hristiyanlık bundan sonra imparatorluktaki diğer dinleri baskılayacak ve 380 yılında Büyük Theodosius tarafından resmî din ilân edilecektir.