Investigation of The Correlation Between Quality of Life and Participation in Recreative Activities of University Students

Öz

The aim of this research was to investigate of the correlation between qualıty of living and participation in recreative activities of university students.  A total of 498 subjects, of which 276 male and 222 female, with a mean age of 21.54 ± 2.02, who are students of Faculty of Sports Sciences of both Muğla Sıtkı Koçman University and Gazi University, voluntarily participated to our survey. The World Health Organization Quality of Life Scale-Short Form (WHOQOL-27) and personal information form were used to determine the quality of life for university students participating in the study. Crosstab, Chi-square, independent t-test and correlation analysis were used in the analysis of the data. As a result, it was found that there is a significant correlation between the physical field and the income level, which is the quality of life subscale, between the psychological field and the academic achievement, the income level and the place of life, between the social field and the age and income level. A positive correlation was found in the positive direction for university students participating in the survey between the quality of life subscales total score of the physical and psychological field and the answers about difficulties in assessing your free time. In order to improve the quality of life of university students, it is suggested to create recreation areas where they can spend free time efficiently and actively on and off campus.

Anahtar Kelimeler

• Recreation,University student,Life quality

Üniversite Öğrencilerinde, Rekreasyon Faaliyetlerine Katılım ile Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinde, rekreasyon faaliyetlerine katılım ile yaşam kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya, Gazi Üniversitesi ve Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Spor bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören, yaş ortalaması 21,54±2,02 olan, 276 erkek ve 222 kadından oluşan toplam 498 denek gönüllü katılmıştır. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerine kişisel bilgi formu, yaşam kalitesini belirlemek Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (WHOQOL-27) kullanılmıştır. Verilerin analizinde crosstab, Ki-kare, independent t test ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, yaşam kalitesi alt boyutu olan fiziksel alan ile gelir düzeyi arasında,  psikolojik alan ile akademik başarı, gelir düzeyi ve yaşamını geçirdiği yer arasında,  sosyal alan ile yaş ve gelir düzeyi arasında, çevresel alan ile gelir düzeyi ve haftalık serbest zaman süresi arasında anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Araştırmaya katılan üniversite öğrencilerinde,  yaşam kalitesi alt boyutları fiziksel alan ve psikolojik alan toplam puanı ile serbest zamanlarınızı değerlendirmede yaşanan güçlüklere ilişkin verilen cevaplar arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesini artırmak amacıyla,  kampüs içi ve dışında serbest zamanı verimli ve aktif geçirebileceği rekreasyon alanlarının oluşturulması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon,Üniversite öğrencisi,Yaşam kalitesi

Kaynakça

1. Akgül, B.M. (2011). Farklı Kültürlerdeki Bireylerin Boş Zaman Aktivitelerine Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi: Ankara Londra Örneği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
2. Amestoy, V. C., Rosal, R. S. & Toscano, E.V. (2008). The leisure experience. The Journal of Socio-Economics, 37, 64-78.
3. Amin, T.T., Suleman, W., Ali, A., Gamal, A. & Al Wehedy, A. (2011). Pattern, Prevalence, and Perceived Personal Barriers Toward Physical Activity Among Adult Saudis in Al-Hassa, KSA. Journal of Physical Activity and Health, 8, 775-784.
4. Ardahan, F. ve Yerlisu Lapa, T. (2010). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman tatmin düzeylerinin cinsiyete ve gelire göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe Journal of Sport Sciences, 21(4), 129–136.
5. Arslan, S. (2010). Yetişkin kent halkının belediyelerin serbest zaman eğitimi ile rekreasyon etkinliklerinin sunumuna ve yaşam kalitesine etkisine ilişkin görüşleri (Ankara Büyükşehir Belediyesi Örneği). Doktora Tezi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 160.
6. Aslan, N. ve Cansever, B.A. (2012). Ergenlerin Boş Zaman Değerlendirme Algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,42, 23-35.
7. Aydemir, Ö. ve Köroğlu, E. (2007). Psikiyatride kullanılan klinik ölçekler. Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
8. Aydıner Boylu, A. (2007). Ailelerin Yaşam Kalitelerini Etkileyen Bazı Objektif ve Sübjektif Göstergelerin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Aile ve Tüketici Bilimleri Anabilim Dalı Doktora Tezi, Ankara.

9. Ayyıldız, T. (2015). Rekreatif dans faaliyetlerine katılan bireylerin serbest zaman tatmin düzeylerinin incelenmesi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
10. Başaran, S., Güzel, R. ve Sarpel, T. (2005). Yaşam Kalitesi ve Sağlık Sonuçlarını Değerlendirme Ölçütleri. Romatizma Dergisi. 20(1), 55-63.
11. Bonke, J., Dedding, M. & Lausten, M. (2009). Time and money: A simultaneous analysis of men’s and women’s domain satisfactions. Journal of Happiness Studies, 10, 113–131.
12. Boylu, A.A. & Paçacıoğlu, B. (2016). Quality of Life and Indicators. Journal of Academic Researches and Studies, 8, 15,137-150.
13. Broughten, K. & Beggs, A. (2006). Leisure satisfaction of older adults. Activities, Adaptation Aging, 31(1), 1-18.
14. Brown, A. B. & Frankel, B. G. (1993). Activity through years: leisure, leisure satisfaction, and life satisfaction. Sociology of Sport Journal, 10, 1-17.
15. Can, S. (2010). Muğla Üniversitesi eğitim fakültesi ilköğretim bölümü öğrencileri ailelerinin boş zaman faaliyetlerine katılım biçimlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(3), 861-870.
16. Cengiz, E. (1999). The Examination of Physiological Needs and Social and Personel Adjustment Level of Students of Anatolian High School, Science High School and Super High Schools, Unpublished Master Thesis, University of İnönü, Malatya.
17. Cerin, E., Leslie, E., Sugiyama, T. & Owen, N. (2010). Perceived Barriers to Leisure-Time Physical Activity in Adults: An Ecological Perspective. Journal of Physical Activity and Health, 7, 451-459.
18. Daminianidis, C., Kouthouris, C., Alexandris, K. (2007). Activities among students. The Case study of schools of livadiacity in Greece. Inquiries in Sport and Physical Education, 5(3), 379-385.
19. Demirel, M. & Harmandar, D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 839-846.
20. Disch, W. B., Harlow, L. L., Campbell, J. F. and Dougan, T. R. (2000). Student functioning, concerns, and sociopersonal well being. Social Indicators Research, 51(1), 41–74.
21. Drakou, A., Tzetzis,G. & Mamantzi, K. (2006). Leisure constraints experienced by university students in Greece, United States Sports Academy. The Sport Journal, 1543-1518.
22. Emir, E. (2012). Rekreatif etkinliklere katılımın önündeki engellerin belirlenmesi: üniversite öğrencileri örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
23. Eriş, M.H., Anıl, D. (2016). An Examination of the levels of university student's quality of life in terms of some variables. Hacettepe University Journal of Education, 31(3), 491-504.
24. Eser, E., Fidaner, H., Fidaner, C., Eser, S.Y., Elbi, H., Göker, E. (1999). WHOQOL-100 and WHOQOL-BREEF’s psychometric features. 3P Magazine, 23-40.
25. Fasting, K. & Pfister, G. (1999). Opportunities and Barries for Women in Sports (Turkey). Las Vegas: Women of Diversity.
26. Fisher, M., Juszczak, L. & Friedman, S. (1996). Sports participation in an urban high school: Academic and psychological correlates. Journal of Adolescent Health,18(5), 329-334.
27. Gediz, S. (2012). Kamu hizmeti olarak rekreasyon etkinlikleri kapsamında “Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlükleri Batı Akdeniz bölgesi gençlik merkezleri analizi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya, 5-78.
28. Gössweiner, V., Pfeiffer, C. & Richter, R. (2002). Quality of Life and Social Quality. Working Paper 12, Austrian Institute for Family Studies.
29. Gürbüz, B., Yenel, F., Akgül, M.B. & Karaküçük, S. (2010). Measuring Constraints to Leisure Activities: Demographic Differences. Ovidius University Annals, Series Physical Education and Sport / Science, Movement and Health, 10(2), 362-354.
30. Hall, C.M. & Page, S. (2006). The geography of tourism and recreation. New York: Routledge.
31. Hazar, A. (2009). Rekreasyon ve animasyon. Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Karaküçük, S., Yenel, F., Gürbüz, B., Özdemir, S., Demirel, M., Sarol, H., Karaküçük, B.M. (2008). Türk toplumunun boş zaman davranış profilleri ve rekreasyonel etkinliklere katılımdaki engeller: Ankara ili örneği. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 41-51.
33. Kaya, S., Gürbüz, B. (2015). An Examination of university students’ attitudes towards leisure activities. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 6(3),46-59.
34. Kılıç, M. & Şener, G. (2013). Üniversite öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılımlarındaki sosyolojik etkenler ve yapısal kısıtlamalar. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 3(3), 220-227.
35. Koca, C. (2006). Beden eğitimi ve spor alanın da toplumsal cinsiyet ilişkileri. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 84.
36. Koltarla, S. (2008). Taksim eğitim ve araştırma hastanesi sağlık personelinin yaşam kalitesinin araştırılması. Sağlık Bakanlığı Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Kliniği. Uzmanlık Tezi. İstanbul.
37. Kurar, İ. ve Baltacı, F. (2014). Halkın boş zaman değerlendirme alışkanlıkları: Alanya örneği. International Journal of Science Culture and Sport,2, 39-52.
38. Liang, J,. Yamashita, T., & Brown, J.S. (2013). Leisure satisfaction and quality of life in China, Japan and South Korea: A Comparative Study using Asia Barometer 2006. J Happiness Stud., 14, 753 – 769.
39. Lu, L., Hu, C.H. (2005). Personality, leisure experiences and happiness. Journal of Happiness Studies, 6, 325–342.
40. Masmanidis, T. (2009). Perceived Contraints of Greek University Students’ Participation İn Campus Recreational Sport Programs. Recreational Sports Journal, 33, 150-156.
41. Mansuroğlu, S. (2002). Akdeniz Üniversitesi Öğrencilerinin Serbest Zaman Özellikleri ve Dış Mekân Rekreasyon Eğilimlerinin Belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2), 53-62.
42. Önder, S. (2003). Selçuk üniversitesi öğrencilerinin rekreasyonel eğilim ve taleplerinin belirlenmesi üzerinde bir Araştırma. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 17(32), 31-38.
43. Özmete, E. (2010). Aile yaşam kalitesi dinamikleri: Aile iletişimi, ebeveyn sorumlulukları, duygusal, duygusal refah, fiziksel/materyal refahın algılanması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(11), 455-465.
44. Palen, L.A., Megan, E.P., Gleeson, S.L., Caldwell, L.L., Edward, A. (2010). Leisure constraints for adolescents in Cape Town, South Africa: A Qualitative Study, Leisure Sciences, 32, 434-452.
45. Seddon, C. (2011). Life styles and social participation. London, England.
46. Sirgy, M.J., Grzeskowiak, S., Rahtz, D. (2007). Quality of college life (QCL) of students: developing and validating a measure of well being. Social Indicators Research, 80(2), 343-360.
47. Sivrikaya, K., Tekin A., Meriç, B. & Tekelioğlu, F.U. (2004). Erkek ve bayan yıldız milli buz patencilerin kaygı düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 3-7.
48. Şeker, B, D. Zırhlıoğlu, G. (2009). An Evaluation of the relationship between burn out, job satisfaction and life satisfaction among police officers in Van Police Department. Turkish Journal of Police Studies, 11(4), 1-26.
49. Tekin, A. (2009). Rekreasyon. Ankara: Ata Ofset Maatbacılık.
50. Tekin, M., Yıldız, M., Akyüz, M., Uğur, O. A. (2012). Karaman yükseköğrenim kredi ve yurtlar kurumunda kalan üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılım ve beklentilerinin incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 121-135.
51. Temir, Ö. ve Gürbüz, B. (2012). Rekreasyonel Aktivitelere Katılımın Önündeki Engellerin İncelenmesi. 1. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, Antalya.
52. Torlak, S. E. ve Yavuzçehre, P. S. (2008). Denizli Kent Yoksullarının Yaşam Kalitesi Üzerine Bir İnceleme. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17(2), 23-44.
53. Tütüncü, Ö. (2012). Rekreasyon ve Rekreasyon Terapisinin Yaşam Kalitesindeki Rolü. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 23(2), 248 – 252.
54. Tüzün, E. H. ve Eker, L. (2003). Sağlık değerlendirme ölçütleri ve yaşam kalitesi. Sağlık ve Toplum Dergisi, 13(2), 3-8.
55. Vong Tze, N. (2005). Leisure satisfaction and quality of life in Macao, China. Leisure Studies, 24(2), 195-207.
56. WHO. (2003). Health and Development Through Physical Activity and Sport, Erişim tarihi: 09.02.2018, http://whqlibdoc.who.int/hq/2003/WHO_NMH_NPH_PAH_03.2.pdf.
57. Yaprak, P. ve Amman, M. T. (2009). Sporda kadınlar ve sorunları. Türkiye Kick Boks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 39-49.
58. Yerlisu, L. T. ve Ardahan, F. (2009). Akdeniz üniversitesi öğrencilerinin serbest zaman etkinliklerine katılım nedenleri ve değerlendirme biçimleri. Spor Bilimleri Dergisi, 20(4), 132-144.
59. Yeniçeri, M., Coşkun, B. & Özkan, H. (2011). Muğla il merkezindeki memurların boş zaman değerlendirme eğilimlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(7), 46-60.
60. Zorba, E., Bayrakdar, A., Gönülateş, S. & Sever, O. (2017). Analysis of the level of life quality of university students. TOJRAS, 14(1), 1-16.