Investigation of the Effects of Traditional Archery Training Practices on Physical Parameter Changes in University Students

Öz

Traditional archery sport requires long-term focus, concentration, and motivation, a correct posture, a certain level of flexibility, strength, and endurance to provide good performance in training, practice, and competitions. In this context, the research aims to examine the effects of traditional archery on physical parameter variables in Bayburt University students. The study group had 10 women who had not received traditional archery training before, with a mean height (169.15 ± 7.31) cm, mean age (20.85 ± 1.26), and year body weight (59.93 ± 9.15) kg. (50%), 10 male (50%) students. As part of the study, these students were given traditional archery training for 8 weeks, 3 days a week. Right- and left-hand students 'hand-grip force' and leg strength back, finger grip strength, body weight, body mass index measurements pre-test, and post-test were taken before and after training 8 weeks old as traditional archery. As a result of the study, a statistically significant difference was found between the pre-test and final Test values related to the analysis results of the finger grip strength-right hand and back leg strength variables of female participants. (p<0.05). On the other hand, it was found that there were no significant differences in the parameters of handgrip force right hand, hand grip force - left hand (p>0.05). A statistically significant difference was found between the pre-test and final-test values of the analysis results of the finger grip force-right hand variable of male participants (p<0.05). On the other hand, there were no significant differences in the parameters of handgrip force-right hand, hand grip force-left hand, and back leg strength (p>0.05). As a result, it can be said that traditional archery training practices are effective training types on the change of physical parameters of university students.

Anahtar Kelimeler

• Traditional Archery
• Physical Parameter
• Training

Üniversite Öğrencilerinde Geleneksel Okçuluk Eğitim Uygulamalarının Fiziksel Parametre Değişimlerine Etkisinin İncelenmesi

Öz

Geleneksel okçuluk sporu, eğitim uygulama ve yarışmalarda iyi bir performans sağlamak için uzun süreli odaklanma, yoğunlaşma ve motivasyon durumuna, doğru bir duruşa, belirli düzeyde esneklik, kuvvet, dayanıklılık gibi motorik özelliklere gereksinim duyar. Bu bağlamda araştırmanın amacı, Bayburt Üniversitesi öğrencilerinin geleneksel okçuluk antrenmanları ile fiziksel parametre değişimlerinin incelenmesidir. Araştırma grubu daha önce geleneksel okçuluk eğitimi almamış, boy uzunluğu ortalamaları 169,15±7,31 yaş ortalamaları 20,85±1,26 vücut ağırlıkları ortalamaları 59,93±9,15 olan 10 kadın (%50), 10 erkek (%50) öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında bu öğrencilere 8 hafta boyunca hafta da 3 gün olmak üzere geleneksel okçuluk antrenmanı yaptırılmıştır. Öğrencilerin sağ ve sol el kavrama kuvveti, sırt ve bacak kuvveti, parmak kavrama kuvveti, vücut ağırlığı ön-test ve son-test olarak 8 haftalık geleneksel okçuluk eğitimi uygulaması öncesi ve sonrasında alınmıştır. Araştırma sonucunda; kadın katılımcıların parmak kavrama kuvveti sağ el ve sırt bacak kuvveti değişkenlerine ait analiz sonuçlarına ilişkin ön test ve son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir. (p<0,05). Diğer taraftan, el kavrama kuvveti sağ el, el kavrama kuvveti sol el parametrelerinde anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Erkek katılımcıların ise parmak kavrama kuvveti sağ el, değişkenine ait analiz sonuçlarına ilişkin ön-test ve son-test değerleri arasında pozitif sonuç elde edilerek istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p<0,05). Diğer taraftan, el kavrama kuvveti sağ el, el kavrama kuvveti sol el ve sırt bacak kuvveti parametrelerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak geleneksel okçuluk antrenman uygulamalarının üniversite öğrencilerinin fiziksel parametrelerinin değişimi üzerinde etkili bir antrenman türü olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Geleneksel Okçuluk
• Fiziksel Parametre
• Antrenman

Kaynakça

1. Atalay, N., Tamer, K. & Durmuş, O. (1997). Okçularda Tespit Edilen Postüral Deformitelerin Spor ile İlişkisinin İncelenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), s. 23-32.
2. Baloğlu, R. (2019). 12-17 Adölesan Yaş Grubu Okçularda Eksentrik ve Konsentrik Egzersizlerin Fonksiyonel Açıdan Değerlendirilmesi. Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kayseri.
3. Bulut, A., (2001). Rasih’in Okçulukla İlgili bir Manzumesi. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 17, 95-104.
4. Busbecq, O.C. Türk Mektupları, (Çev. Hüseyin Cahit Yalçın), İstanbul, 1939.
5. Dal, N. (2015). El Tercihi Belirlenen 10-11 Yaş Grubu Çocukların Okçuluk Öğretiminde Psikomotor ve Bilişsel Yeteneklerinin Okçuluk Performansı ile Arasındaki İlişki. Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Manisa.
6. Eroğlu, Ş. Mimaroğlu, E. (2008). Okçuluk Milli Takımının Antrenman Ortamında Kalp Atım Hızı ve Nişan Alma Süresinin Atış Puanı Üzerindeki Etkileri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1),136-40.
7. Ersoy, A., Birgiç, H., Göral, M. Osmanlı Devleti’nde Sporda Ödüllendirme`, Osmanlı Devleti’nde Spor Sempozyumu, Konya, 1999.
8. Ertan, H. (2003). Okçulukta Endislerin Kullanılması: BirDerleme Çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(2),1-9.

9. Ertan, H. (2015). Kassal Aktivasyon Stratejilerinin Sportif Performansla İlişkisi. Hacettepe Üniversitesi Antrenman Bilimi Kongresi Kongre Özet Kitabı (30 Haziran-2 Temmuz 2015), s. 19, Ankara.
10. Ertan, H. Kentel, B. Tümer, S.T. Korkusuz, F. (2003). Activation Patterns in Forearm Muscles During Archery Shooting. Human Movement Science, 22:37-45.
11. İşcan, Fehmi, Türk Spor Tarihi, M.E.G. ve S Bakanlığı, Milli Eğitim Basımevi, Ankara, 1988.
12. Kahraman, A., (1995). Osmanlı’da Spor, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 361.
13. Kahraman, Atıf, Osmanlı’da Spor, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1995
14. Karanfilci, M., Kabak, B., Hamamcılar, O. & Arslanoğlu, E. (2014). Okçulukta Spor Yaralanmaları. Ankara: Neyir Matbaacılık, s. 17-24.
15. Koloyiş, İ., ve Mimaroğlu E., (2008). “Okçuluk Milli Takımının Antrenman Ortamında Kalp Atım Hızı ve Nişan Alma Süresinin Atış Puanı Üzerindeki Etkileri”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi Cilt:5 Sayı:1.
16. Mann, D. L., Littke N., (1989), Shoulder Injuries İn Archery. Canadian Journal Of Sport Sciences, 14 (2), 85-92.
17. McKinney, W., McKinney, M. (1997). Archery. 8. Edition, Publisher: Madison, WI: Brown & benchmark.
18. Narin, S., Demirbüken, İ., Özyürek, S. & Eraslan, U. (2009). Dominant El Kavrama ve Parmak Kavrama Kuvvetinin Önkol Antropometrik Ölçümlerle İlişkisi. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 23(2), s. 81-85.
19. Nishizono, A.; Shibayama, H.; Izuta, T.; Saito, K. (1987) Analysis of Archery Shooting Techniques by Means of Electromyography. International Society of Biomechanics in Sports. Proceedings. Symposium V, Athens, Greece
20. Öngel, H.B., (2001). “Gelişim Sürecinde Erken İç Asya Türk Okçuluğu”, G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi Cilt 21, Sayı 2, 189-215.
21. Özden, Nuh, Türklerde İlk Spor Kulüpleri, Niğde Üniversitesi Bitirme Tezi, Niğde, 1999.
22. Özkafa, F., (2018). “Okçuluk ve Hat Sanatı”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt 7, Sayı 3, 1642-1672.
23. Öztek, İbrahim; ‘Osmanlı Spor Kuruluşları – Vakıf İlişkisi’ Osmanlı Devleti’nde Spor Sempozyumu, Konya, 1999.
24. Serin, S. (2014). Bayan Okçuluk Sporcularının Menstrual Dönem Atış Performanslarını Etkileyen Faktörlerin Araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
25. Sezer, Y. S., Çelikel, B. E., Gür, E. & Savucu, Y. (2017). Okçuların El Kavrama Kuvvetine Birim Antrenmanın Etkisi. Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi. 24, s. 14-26.
26. Şimşek D, Cerrah Ao, Ertan H (2013) Olimpik, makaralı ve geleneksel türk okçuluğu denge yeteneklerinin karşılaştırılması: ön çalışma. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2).
27. Şimşek, D., Cerrah, A., ve Ertan H., (2013). “Olimpik, Makaralı ve Geleneksel Türk Okçuluğu Denge Yeteneklerinin Karşılaştırılması”. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7, 93-99.
28. Ulusoy, S., ve Ergun N., (2011). “Engelli ve Engelli Olmayan Okçuların Fiziksel ve Antropometrik Özelliklerinin Karşılaştırılması”, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, Sayı:13.