The Effect of Free Time Management Skills on Medical Faculty Students’ Happiness Levels

Abstract

This study aimed to examine the effects of the free time management skills of medical faculty students participating in physical activity on their happiness levels. Within the scope of this purpose, the following questions were sought: (1) Is there a significant difference between free time management skills and demographic variables? (2) Is there a significant difference between happiness levels and demographic variables? (3) Do students' free time management skills have an effect on their happiness levels? In this study, convenience sampling method was used within the framework of the relational survey model. The universe of the study was a medical faculty of a university located in the west of Turkey, and the sample consisted of 143 students studying at this faculty. The “Free Time Management Scale” and “Happiness Scale”, which were previously validated and reliable, were used as data collection tools in the study. Descriptive statistics, reliability analysis, t-test, One-way Anova, and correlation and regression analysis were applied to the obtained data. The findings showed that there were significant differences in the class level, free time, free time physical activity participation status, and weekly physical activity participation, and free time management skills of medical faculty students. In addition, free time and free time management skills significantly and positively affected the happiness levels of medical faculty students. As a result, this study recommends that medical faculty students turn to physical activity in their free time in order to relieve stress during the education process and have a happier life.

Keywords

• Free time management
• Happiness
• Medical faculty students
• Physical activity

Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Boş Zaman Yönetim Becerilerinin Mutluluk Düzeylerine Etkisi

Öz

Bu araştırma, Tıp Fakültesinde öğrenim gören öğrencilerinin fiziksel aktiviteye katılımlarının boş zamanlarını yönetme becerilerinin mutluluk düzeylerine etkisini araştırmayı amaçlamıştır. Bu çerçevede bu çalışmada şu sorulara cevap aranmıştır: (1) Boş zaman yönetim becerilerinde demografik değişkenlere göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık var mıdır? (2) Mutluluk düzeylerinde demografik değişkenlere göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık var mıdır? (3). Boş zaman yönetim becerilerinin mutluluk düzeylerine etkisi var mıdır? Araştırmada İlişkisel tarama modeli içerisinde kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Türkiye’nin batısında bulunun bir üniversitenin Tıp Fakültesi öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubu ise, Tıp Fakültesinde öğrenim gören 143 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak; “Kişisel Bilgi Formu,” “Boş Zaman Yönetimi Ölçeği” ve “Mutluluk Ölçeği” kullanılmıştır. Verilere tanımlayıcı istatistik, güvenirlik analizi, t-test, tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak, tıp fakültesi öğrencilerinin sınıf düzeyinin, boş zamanı olma durumu, boş zamanın fiziksel aktivite katılım durumu ve haftalık fiziksel aktiviteye katlımı boş zamanı yönetim becerilerinde anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca, boş zaman olma durumu ve boş zaman yönetim becerileri tıp fakültesi öğrencilerinin mutluluk düzeylerini anlamlı ve pozitif olarak etkilemiştir. Bu bağlamda, Tıp Fakültesi öğrencilerinin, karşılaştıkları teori ve uygulamalı derslerin stresi hafifletmek ve daha mutlu bir yaşam için boş zamanların fiziksel aktiviteye yönelmeleri sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Boş zaman yönetimi
• Mutluluk
• Tıp fakültesi öğrencileri
• Fiziksel aktivite

Kaynakça

1. Akgül, B. M., ve Gürbüz, B. (2011). Boş zaman tutum ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(1), 37-43.
2. Akgül, B. M., ve Karaküçük, S. (2015). Boş zaman yönetimi ölçeği: Geçerlik-güvenirlik çalışması. Journal of Human Sciences, 12(2), 1867-1880. http://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v12i2.3445
3. Arvas, F. B. (2017). Öznel iyi-olma hali ile dini inançlar arasındaki ilişki üzerine bir inceleme. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 26(2), 165-201.
4. Aydın-Yıldırım, T. (2021). Sağlık Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin okudukları bölüm ve bazı sosyodemografik değişkenlere göre boş zaman yönetimlerinin incelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(2), 361-369. https://doi.org/10.31067/acusaglik.847129
5. Ayyıldız-Durhan, T. (2020). The Role of leisure management in study-leisure conflict in secondary education. International Education Studies, 13(11), 74-85. https://doi.org/10.5539/ies.v13n11p74
6. Ayyıldız-Durhan, T., Akgül, B. M., ve Karaküçük, S. (2017). Rekreatif amaçlı yüzme sporuyla uğraşan bireylerin boş zaman yönetimleri üzerine bir değerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 8-16.
7. Çerez M. H., Yerlisu-Lapa T., Tercan-Kaas, E., ve Gülşen D. B. A. (2021). Üniversite öğrencilerinde serbest zaman yönetimi, serbest zaman egzersiz katılımı ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 15(1), 1-8.
8. Çuhadar, A., Demirel, M., Er, Y., ve Serdar, E. (2019). Lise öğrencilerinde boş zaman yönetimi ve gelecek beklentisi ilişkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(66), 1498-1505. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3689

9. Demir, G., ve Alpullu, A. (2020). Üniversite öğrencilerinin boş zaman yönetiminin değerlendirilmesi. Avrasya Spor Bilimleri Araştırmaları, 5(1), 94-102. http://dx.doi.org/10.35333/ERISS.2020.172
10. Demirci, İ., ve Ekşi. H. (2018). Keep calm and be happy: A Mixed method study from character strengths to well-being. Educational Sciences: Theory & Practice, 18(2) 303–354. http://dx.doi.org/10.12738/estp.2018.2.0799
11. Demirel, M., Er, Y., Kaya, A. ve Çuhadar, A. (2022). Dijital bağımlılık ve boş zaman yönetiminin günlük hayata etkisinin incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(3), 1292-1306. https://doi.org/10.36362/gumus.1150233
12. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575. https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
13. Duyan, M., ve Selçuk, E. (2024). Investigation of the relationship between leisure involvement and affect of individuals participating in fitness exercises. Eurasia Journal of Sports Sciences and Education, 6(2), 286-303
14. Eranıl, A. K., ve Özcan, M. (2018). Lise öğrencilerinin boş zaman yönetimi becerisinin incelenmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), 779-785. http://dx.doi.org/10.18506/anemon.373396
15. Fişekçioğlu, İ. B., ve Özsarı, A. (2017). Leisure time management and the attitudes of disabled athletes. International Journal of Sport Culture and Science, 5(4), 302-318. https://doi.org/10.14486/IntJSCS694
16. Gajewska, P., ve Piskrzyńska, K. (2017). Leisure time management. Forum Scientiae Oeconomia, 5(1), 57-69. https://doi.org/10.23762/fso_vol5no1_5
17. Gümüşgül, O., ve Gümüşgül, C. (2019). The Effect of recreational sport participation on academic motivation. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 64-73. https://doi.org/10.33468/sbsebd.85
18. Gürbüz, M., ve Aydın, A. H. (2012). Zaman kavramı ve yönetimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 1-20.
19. Güven, Y., ve Yavuz, E. (2018). Çalışanların rekreasyonel aktivitelere katılım düzeylerinin, mutluluk ve yaşam kalitesi üzerine olan etkisi. Journal of Recreation and Tourism Research, 5(2), 66-78.
20. Hall, B. L., ve Hursch, D. E. (1982). An Evaluation of the effects of a time management training program on work efficiency. Journal of Organizational Behavior Management, 3(4), 73–96. https://doi.org/10.1300/J075v03n04_08
21. Harada, K., Masumoto, K., ve Okada, S. (2024). Leisure-time management and subjective well-being among older adults: A Three-wave longitudinal survey. Archives of Gerontology and Geriatrics, 117, Article 105263. https://doi.org/10.1016/j.archger.2023.105263
22. Huang, H. C., Chang, S. S., ve Lou, S. J. (2015). Preliminary investigation on recreation and leisure knowledge sharing by LINE. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174, 3072-3080. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.01.1100
23. Kalkavan, A., Güner, O., ve Kavalcı, İ. (2024). Üniversite öğrencilerinin boş zaman yönetimi ve fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması. Spor Eğitim Dergisi, 8(3), 200-208. https://doi.org/10.55238/seder.1581333
24. Karaca, S. (2021). Bilimsel araştırma yöntemleri. Gazi Kitabevi.
25. Karagöz, Ş., Dinç, H., ve Kaya, D. G. (2022). Self-leadership and leisure management of sports science students in the online education process. International Journal of Technology in Education (IJTE), 5(2), 206-220. https://doi.org/10.46328/ijte.282
26. Karaküçük, S. (2008). Rekreasyon: Boş zamanları değerlendirme. Gazi kitabevi.
27. Kaygusuz, Ö., ve Gümüş, H. (2021). Çalışan kadınlarda boş zaman yönetimi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 45-53. https://doi.org/10.32706/tusbid.899176
28. Kayhan, A., Karaman, S., Demirel, M., ve Kara, İ. (2023). Examining leisure management skills of medical faculty students. Genel Tıp Dergisi, 33(6), 664-669. https://doi.org/10.54005/geneltip.1240837
29. Keser, A. (2018). İşte mutluluk araştırması. Paradoks Ekonomi Sosyoloji ve Politika Dergisi, 14(1), 43-57.
30. Kılbaş, Ş. (2010). Rekreasyon: Boş zamanı değerlendirme. Gazi kitabevi.
31. Kılınç, S., Bozoğlu, M. S., Tükel, Y., ve Büyükipekci, S. (2021). Üniversite öğrencilerinin boş zaman değerlendirme tercihlerine göre mutluluk düzeylerinin tespiti. Sportive, 4(2), 88-97. https://doi.org/10.53025/sportive.947797
32. Kim E.J., Kang H.W., ve Park S.M. (2024). Determinants of the happiness of adolescents: A Leisure perspective. PLoS ONE 19(4), Article e0301843. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0301843
33. Kundakcı, Y. E., Karaman, S., ve Ateş, M. S. (2024). Physical activity, leisure-time management, perceived barriers to physical activity and mental well-being among Turkish university students. Discover Mental Health, 4(1) 54. https://doi.org/10.1007/s44192-024-00109-x
34. Özdemir, M., ve Doğruöz, E. (2020). Bilimsel araştırma desenleri. N. Cemaloğlu (Ed.), Bilimsel araştırma teknikleri ve Etik. (ss. 65-98). Pegem.
35. Peleias M., Tempski P., Paro H. B., Perotta B., Mayer F. B., Enns S. C., Gannam S., Pereira M. A. D., Silveira P. S., Santos I. S., Carvalho C.R., ve Martins M. A. (2017). Leisure time physical activity and quality of life in medical students: Results from a multicentre study. BMJ Open Sport Exerccise Medicane. 3(1), Article e000213. https://doi.org/10.1136/bmjsem-2016000213
36. Serdar, E., Demirel, D. H., Demirel, M., ve Çakır, V. O. (2017). The Relationship between university students’ free time management and academic succes. The Online Journal of Recreation and Sports, 6(4), 72-82. https://doi.org/10.22282/ojrs.2017.22
37. Soylu, B., ve Akın, S. (2021). Kütahya Dumlupınar Üniversitesinin farklı bölümlerdeki öğrencilerinin serbest zaman yönetim becerilerinin karşılaştırılması. International Sport Science Student Studies, 3(1), 42-48.
38. Su, İ. H., ve Yıldırım, İ. (2022). Emeklilerde boş zaman yönetimi, rekreatif etkinlik katılımı ve yaşam doyumunun incelenmesi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 117-132.
39. Taş, F. (2023). Leisure management attitudes of university students and ınfluencing factors: A Cross-Sectional Study. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 11(29), 1-13. https://doi.org/10.52528/genclikarastirmalari.974551
40. Terzi, E., Isik, U., Inan, B. C., Akyildiz, C., ve Ustun, U. D. (2024). University students’ free time management and quality of life: The Mediating role of leisure satisfaction. BMC Psychology, 12(1), 239. https://doi.org/10.1186/s40359-024-01745-2
41. Tezcan, M. (1982). Sosyolojik açıdan boş zamanların değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
42. Tutar, H. (2020). Zaman yönetimi. Seçkin.
43. Veenhoven, R. (1984). Conditions of happiness. Kluwer Academic.
44. Wang, W. C., ve Kao, C. H. (2006). An Exploration of the relationships between free time management and the quality of life of wage-earners in Taiwan. World Leisure Journal, 48(1), 24-33. https://doi.org/10.1080/04419057.2006.9674427
45. Wang, W.C., Kao C.H., Huan, T. C., ve Wu, C. C. (2011). Free time management contributes to better quality of life: a study of undergraduate students in taiwan. Journal of Happiness Studies, 12(4),561- 573. https://doi.org/10.1007/s10902-010-9217-7
46. Yılmaz, S., Kurtipek, S. ve Güngör, N. B. (2022). Spor yöneticisi adaylarının boş zaman yönetimlerinin başarı yönelimleri üzerine etkisinin incelenmesi. Journal of Human Sciences, 19(2), 208-220. http://doi.org/10.14687/jhs.v19i2.6289