“Otel Odaları” Şiiri Üzerine Yeni Eleştirel Bir Bakış

Bu makalede 1940-1960 yıllarında etkin olup metni esas alan Yeni Eleştiri (New Criticism) kuramıyla Eagleton’un kelimenin çok anlamlı görüşü çerçevesinde Necip Fazıl’ın (1904- 1983) 1927 yılında kaleme aldığı “Otel Odaları” şiiri tahlil edilecektir. Yeni Eleştiri kuramı, edebî eseri; yazar, okur, toplum, tarih gibi unsurlardan soyutlayarak metin odağında ele alır. Şiir, şairin biyografisinden, okurun yorumundan, şiirin yazıldığı toplumsal ve tarihsel süreçlerden soyutlar. Bu anlamda edebiyat eleştirmeni, metnin dışına çıkmadan metni kendi iç tutarlılığı ve bütünlüğü içerisinde analiz eder. Eagleton da şiirsel dilde kelimelerin tarihsel süreçteki serüvenlerini göz önüne alarak anlam çoğalmasına vurgu yapar. Fazıl’ın “Otel Odaları” şiir tahlilinde her iki görüşten yararlanarak metin esaslı bir çözümleme yapılmıştır. Şiir incelemesinde şair, yalnız, kimsesiz, yabancılık çeken insanın hayat hikâyesini şiirin başlığından itibaren kelimeler yoluyla okuyucuya aksettirir. Şiirin dizeleri ilerledikçe kelimeler yoluyla yalnızlık ve yabancılık hissi farklı kelimelerle derinleştirilir. Fazıl, şiirinde sadece kelimeler üzerinden yalnızlık ve yabancılık hislerini organik bir bütünlük içerisinde kurgular. Bu çalışmada metin esaslı bir yaklaşımla “Otel Odaları” şiiri beyitler temel alınarak tahlil edilmeye çalışılacaktır.