Examination of the Levels of Adolescent of Child Like and the Expression of the Anger According to Some Variables

Abstract

The way in which the children working with children in the education system approaches children and loves children is very important. Because children approach and children love can be considered as a means of achieving the goals. All the same time, the children take the role of adults and the individuals who communicate and interact with themselves as role models in the educational process. Therefore the behavior of the people who are taken as role models and their being away from the anger are also vital. From this point of view, it was aimed to determine whether there is a significant difference between the level of continuous anger-anger expression and the level of child love according to some sociodemographic variables, and to determine the relationship between continuous anger-anger expression styles and child love levels in the Vocational High School Child Development. Department students. In the research carried out in the screening model, the Department of child development of girls Vocational High School affiliated to the Bingöl Provincial Directorate of National Education worked with the students. “General Information Form”, “Continuous Anger- Anger Expression Style Scale” and “Barnett Child Love Scale” were used in the research. As a result of the study 54,6% of the participants were aged 16 and over, 42% of them were in the fourth grade, 51,2% had three or more siblings, 34,5% were the first children 41,3% her mother’s literacy and primary school graduation and 47,1% her father’s literacy and primary school graduation. 66,6% of the students were going to university, 75,1% did not take communication courses. As a result of the research, it was found out that as the level of the class increased, the students control the anger more, the anger level increased as the number of siblings increased, the children with two siblings could control the anger more the students, anger-control and child loving were found to have a meaningful relationship in the positive direction. Based on the results of the research, it can be suggested to organize the trainings for the anger control for the students, to implement the supportive education programs to increase tolerance and solidarity among the brothers in the family. 

Keywords

• Anger,anger control,child love,adolescence,teacher,auxiliaries

Ergenlerin Çocuk Sevme Düzeyleri ve Öfke İfade Tarzlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Abstract

Eğitim sisteminde çocukla çalışan bireylerin çocuklara yaklaşım tarzları ve çocukları sevme düzeyleri, oldukça önemlidir. Çünkü çocuklara yaklaşım ve çocuk sevme hedeflere kolayca ulaşılmasının bir aracı olarak düşünülebilir. Aynı zamanda çocuklar eğitim sürecinde yetişkinleri ve kendisiyle iletişim ve etkileşim içinde olan bireyleri rol-model olarak almaktadırlar. Dolayısıyla rol-model olarak alınan kişilerin davranışları ve öfkeden uzak olmaları da hayati önem taşımaktadır. Bu noktadan hareketle araştırmada, Kız Meslek Lisesi Çocuk Gelişimi Bölümü öğrencilerinin bazı sosyodemografik değişkenlere göre sürekli öfke-öfke ifade tarzı ile çocuk sevme düzeyleri arasında anlamlı farklılık olup olmadığını belirlemek, sürekli öfke-öfke ifade tarzı ile çocuk sevme düzeyleri arasındaki ilişkiyi saptamak amaçlanmıştır. Tarama modelinde gerçekleştirilen araştırmada Bingöl İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı olan Kız Meslek Lisesi Çocuk Gelişimi Bölümü öğrencileri ile çalışılmıştır. Araştırmada “Genel Bilgi Formu”, “Sürekli Öfke- Öfke İfade Tarzı Ölçeği” ve “Barnett Çocuk Sevme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların %54,6’sının 16 yaş ve üzerinde, %42’sinin dördüncü sınıfta, %51,2’sinin üç ve daha fazla kardeşe sahip, %34,5’inin ilk çocuk olduğu, %41,3’ünün annesinin %47,1’inin babasını okuryazar-ilkokul mezunu olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin %66,6’sı üniversiteye gitmek isterken, %75,1’i iletişim dersi almamıştır. Araştırma sonucunda, sınıf düzeyi arttıkça öğrencilerin öfkelerini daha iyi kontrol ettikleri, kardeş sayısı arttıkça öfke düzeyinin arttığı, iki kardeşi olan çocukların öfkelerini daha iyi kontrol edebildiği, annenin eğitim düzeyi yükseldikçe öğrencilerin öfkelerini daha iyi kontrol ettikleri, üniversiteye gitmek istemeyen öğrencilerin daha fazla öfkeli oldukları, öfke kontrolü ve çocuk sevme arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarına dayanarak öğrencilere öfke kontrolüne yönelik eğitimler düzenlenmesi, aile içinde kardeşler arasındaki dayanışma ve hoşgörüyü arttırmak için destekleyici eğitim programlarının uygulanması önerilebilir.

Keywords

• Öfke,öfke kontrolü,çocuk sevme,ergenlik,öğretmen,yardımcı personel

References

1. Acar, G., Demir, A, Görmez, D., Keser, İ. (2015). Aile ve çocuk suçluluğu ilişkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1, 651-656.
2. Adana, F.,Arslantaş, H. (2011). Ergenlikte öfke ve öfkenin yönetiminde okul hemşiresinin rolü. Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 12(1), 57-62.
3. Akdeniz, H., Demirci, D., Sekban, G., Yurtsever, Y. (2017). Üniversite öğrencilerinin öfke düzeylerin karşılaştırılması: Kocaeli üniversitesi örneği. Muş Alparaslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 46-60.
4. Albayrak, B., Kutlu, Y. (2009). Ergenlerde öfke ifade tarzı ve ilişkili faktörler. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanat Dergisi, 2(3), 57-65.
5. Alisinanoğlu, F. (2003). Çocukların denetim odağı ile algıladıkları anne tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 97-108.
6. Aral, N., Özdoğan-Özbal, E., Gürsoy, F., Çetin-Sultanoğlu, S., Aydos, S., Tosun, S., Karaaslan, T., Kadan, G. (2016). Poverty definitions through children’s eyes. Journal of Current Researches on Health Sector, 6(1), 39-50.
7. Aydemir, H., Aksoy, N.D. (2010). Eğitim fakültesi öğrencilerin demokratik tutumlarının bazı değişkenlerle ilişkisi: Malatya örneği. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 265-279.
8. Babaoğlan, E. (2007). Aday öğretmenlerde öfke. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(14), 30-36.

9. Batıgün, A.D. (2004). İntihar ile ilgili bazı değişkenler: Öfke/saldırganlık, dürtüsel davranışlar, problem çözme becerileri, yaşamı sürdürme nedenleri. Kriz Dergisi, 12(2), 49-61.
10. Bedge, Z., Özyürek, A. (2016). Öğretmen ve anne-baba tutumlarının okul öncesi dönem çocuklarının problem çözme becerilerine etkisi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 204-232.
11. Bostancı, N., Çoban, Ş., Tekin, Z., Özen, A. (2006). Üniversite öğrencilerinin cinsiyete göre öfke ifade etme biçimleri. Kriz Dergisi, 14(3), 9-18.
12. Büyüköztürk, Ş, Kılıç-Çakmak, E., Akgün, E.Ö., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem.
13. Chad, R.A., Simpson, C.G., Ellis, S.K. (2016). The relationship between school belonging sibling aggression and bullying involvement: Implications for students with and without disabilities. Educational Psychology, 36(8), 1462-1486.
14. Cottone, E.A., Mashburn, A., Rimm-Kaufman, S.E. (2008). Relationships between teachers and preschoolers who are at risk: Contribution of children’s language skills, temprementally based attributes and gender. Early Education and Development, 19(4), 600-621.
15. Çam, S. (2016). Kız meslek lisesi öğrencilerinin çeşitli değişkenlere göre benlik kavramlarının karşılaştırılması. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 1(3), 16-20.
16. Çetinkaya, S., Nur, N., Ayvaz, A., Özdemir, D., Kavakçı, Ö. (2009). Sosyoekonomik durumu farklı üç ilköğretim okulu öğrencilerinde akran zorbalığının depresyon ve benlik saygısı düzeyiyle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 10, 151-158.
17. DeMirando- Trinco, M.E.,Santos, J.C., Barbosa, A. (2017). Experiences and needs of parents of adolescents with self-harm behaviors during hospitalization. Revista de Entermagem Referencia, IV(13), 115-124.
18. Dereli- İman, E. (2015). Ergenlerin çocukluk örselenme yaşantıları ile empatik eğilim, sosyal sorun çözme becerileri arasındaki ilişki. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(3), 235-256.
19. Downing, J.E., Ryndak, D.L., Clare, D. (2000). Para educators in inclusive classrooms: Their own perceptions. Remedial and Special Education, 21, 171-181.
20. Duyan, V., Gelbal, S. (2008). Barnett çocuk sevme ölçeğini Türkçeye uyarlama çalışması. Eğitim ve Bilim, 33(148), 40-48. Erkek, N., Özgür, G., Babacan-Gümüş, A. (2006). Hipertansiyon tanısı alan hastaların sürekli öfke ve öfke ifade tarzları. CÜ Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 10(2), 9-18.
21. Ergün, M., Özdaş, A. (1999). Okul gözlemi ve uygulama çalışmalarının öğretmen adayları üzerindeki etkisi. AKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 3, 115-119.
22. Fazlıoğlu, Y. (2017). Sosyal gelişim. N. Aral, T. Duman (ed.). Eğitim psikolojisi. Içinde (s. 154-176). Ankara: Pegem.
23. Fujisawa, K.K., Todo, N., Ando, J. (2017). Genetic and environment influences on the development and stability of executive functions in children of preschool age: A longitudinal study of Japanese Twins Infant and Child Development, 26, 1-27.
24. Gökçearslan- Çifci, E. (2009). Kapkaç suçundan hüküm giyen yetişkinlerin sosyodemografik özellikleri ve sapma davranışlar açısından incelenmesi. Aile ve Toplum, 5(18), 73-85.
25. Gültekin- Akduman, G., Baran, G. (2011). Suça karışan ve karşımayan 12-15 yaş grubundaki çocuklarda akran istismarının çeşitli ailesel özelliklerle ilişkisi Anatolian Journal of Psychiatry, 12, 76-83.
26. https://mevzuat.meb.gov.tr/html/24804_0.html. 28.04.2018.
27. Ilgar, L. (2013). An anaysis of the trait anger and anger expression styles of preschool teacher candidates term of some variables. International Journal Social Sciences & Education, 3(3), 770-785.
28. Kandır, A., Alpan, Y. (2008). Okul öncesi dönemde sosyal duygusal gelişime anne baba davranışlarının etkisi. Aile ve Toplum, 10(4), 33-38.
29. Karaca, N.H., Gündüz, A., Aral, N. (2011). Okul öncesi dönem çocuklarının sosyal davranışlarının incelenmesi. Kuramsal Eğitim Bilim, 4(2), 65-76.
30. Kiraz, E. (2016). Ergenlerde öfke, atılganlık ve ilişkili faktörler. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Aydın.
31. Kumador, D., Ofosu, T.V., Mohama, S. (2018). Sibling relationships and adolescents’ ineternalizing and externalizing problems. Ife Psychology IA, 26,(1), 193-208.
32. Lerner, H. (2007). Öfke dansı S. Gül (çev.). İstanbul: Varlık.
33. Myers, S.S. (2009). Examining associations between effortfull control and teacher-child relationships in relation to head start children’s socioemotional adjustment. Early Education and Development, 20(5), 756-774.
34. Oktay, A. (2007). Yaşamın sihirli yılları: Okul öncesi dönem. İstanbul: Epsilon.
35. Ören, N., Türkoğlu, H. (2011). Öğretmen adaylarının sürekli öfle ve öfke ifade tarzlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 7(1), 160-170.
36. Öz-Soysal, F.S. (2016). A study on sibling relationships, life satisfaction and loneliness level of adolescents. Journal of Education and Training Studies, 4(4), 58-67.
37. Özer, A.K. (1994). Sürekli öfke (SL- öfke) ve öfke ifadesi tarzı (Öfke tarzı) ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 9(31), 26-35.
38. Özer, Y.E., Çolak, M. (2015). Yoksulluk, dezavantajlı grup ve suç ilişkisine yönelik bir alan araştırması: İzmir kadın sığınma evleri örneği. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(3), 479-491.
39. Özmen, A. (2006). Öfkeyle başa çıkma eğitiminin ve etkileşim grubu uygulamasının içe yönelik öfke üzerindeki etkisi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30(2), 175-185.
40. Özmen, D., Özmen, E., Çetinkaya, A., Akil, İ.Ö. (2016). Ergenlerde sürekli öfke ve öfke ifade tarzları. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17, 65-73.
41. Pickens, J. (2009). Socioemotional programme promotes positive behavior in preschoolers. Child Care in Practice, 15(4), 261-278.
42. Sawai, M., Kato, D., (2017). Sibling relations coginition in Japanese female university students. College Student Journal, 51(4), 570-578.
43. Semerci, Z.B: (2011). Duyguların şifresi: Yaşama ilişkilerimize ve duygularımıza dair. İstanbul: Alfa.
44. Song, J.H., Volling, B.L. (2018). Theory of mind development and early sibling relationships after the birth of a sibling: Parental discipline matters. Infant and Child Development, 27(1), 2-17.
45. Starner, T.M., Peters, R.M. (2004). Anger expression and blood pressure in adolescents. The Journal of School Nursing, 20(6), 335-342.
46. Sung, K.M., Puskar, K.R., Sereiko, S. (2006). Psikososyal faktörler ve gençlerin baş etme stratejileri bir kırsal Pennsylvania yüksekokulu. Halk Sağlığı Hemşireliği, 23(6), 523-529.
47. Şahin, D., Anlıak, Ş. (2008). Okul öncesi çocuklarının öğretmenleriyle kurdukları ilişkileri algılama biçimleri. Eğitim Bilimleri Uygulama, 7(14), 215-230.
48. Şahin, N.H., Batıgün, A.D., Koç, V. (2011). Kişilerarası tarz, kendilik algısı, öfke ve depresyon. Türk Psikiyatri Dergisi, 22(1), 17-25.
49. Tambağ, H., Öz, F. (2005). Aileleri ile birlikte ve yetiştirme yurtlarında yaşayan ergenlerin öfke ifade etme biçimleri. Kriz Dergisi, 13(1), 11-21.
50. Tayler, C., (2015). Learning in early childhood: Experiences, relationships and “learning to be” European Journal of Education, 50(2), 160-174.
51. Tezel-Şahin, F., Özyürek, A. (2008). 5-6 yaş grubu çocuğa sahip ebeveynlerin demografik özelliklerinin çocuk yetiştirme tutumlarına etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 395-414.
52. Ulutaş, İ., Macun, B. (2016). Okul öncesi çocuklarının duygusal zekasını desteklemede öğretmenin rolü. Turkish Studies, 11(14), 951-964.
53. Volkom, V.M., Beaudoin, E. (2016). The effect of birth order and sex on perceptions of the sibling relationship among college students. College Student Journal, 50(3), 347-354.
54. Whitney, A.E. (2016). Partners in loving the children roles and relationships in teaching and in parenting The Educational Forum, 80, 353-364.
55. Yuu, K. (2010). Expressing emotions in teaching: Inducement, suppression and disclosure as caring proffesion. Educational Studies in Japon International Yearbook, 5, 63-78.
56. Yöndem, Z.D., Bıçak, B. (2008). Öğretmen adaylarının öfke düzeyi ve öfke tarzları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-15.