The Relationship of Transformational Leadership with Organizational Identification and Intention to Leave: A Study in the Province of Van

Öz

This study aims to determine the relationship between transformational leadership, organizational identification, and intention to leave the job. For this purpose, a survey was conducted in a private hospital operating in the province of Van. According to the survey results applied to 164 employees, there is a positive relationship between the transformational leadership approach and organizational identification. However, no significant relationship was found between the transformational leadership approach and the intention to leave. In the study, it was emphasized that transformational leadership behaviors should be increased even more. In this context, it can be said that it is essential for the institutions to increase the transformational leadership behaviors, which is a crucial leadership model today, and to increase the transformational leadership perception of the employees. It is thought that the transformative leadership model should be exhibited and felt by the employees more, especially considering the challenging conditions brought about by the current Pandemic period in the health sector and recent developments. It can be stated that increasing the level of organizational identification, which is at the medium level, to higher levels is essential for the long-term activities and success of the institution. Again, determining the issues that cause the intention to leave the job, which is determined to be at a moderate level, taking the necessary measures, exchanging ideas with the stakeholders are among the issues that can be recommended for the corporate managers. It is crucial to determine whether the intention to leave the job is due to personal characteristics or organizational or environmental factors to prevent or minimize this issue.

Anahtar Kelimeler

• transformational leadership
• organizational identification
• ıntention to leave

Kaynakça

1. Abdullah, M.İ., Ashraf, S., Sarfraz, M. (2017). TheOrganizationalIdentificationPerspective of CSR on Creative Performance: TheModerating Role of Creative Self-Efficacy, Sustainability, 9, 2125, 1-27.
2. Akbaş Tuna, A. (2020). Örgütsel Kısıtların Görev Performansı ve Bağlamsal Performans Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Özdeşleşmenin Aracılık Rolü, İşletme Araştırmaları Dergisi, 12, 2, ss. 1834-1847.
3. Akın, A. Ve Saruhan, S. (2016). Küçük Ölçekli İşletmelerde Psikolojik Güçlendirme İle Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişkinin Tespiti Üzerine Bir Araştırma, AÇÜ Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi Yıl: 2016, Cilt: 2, Sayı:2, ss. 25-42.
4. Alper Ay, F., ve Keleş, K., (2017). Etkileşimci ve Dönüşümcü Liderlik Tarzlarının İşten Ayrılma Niyeti ve İş Performansı Üzerinde Etkisi, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6, 4, ss. 193-203.
5. AYDIN, A.U. ve AKGEMCİ, T. (2020). Tükenmişlik Sendromunun İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri: Bankacılık Sektörü Çalışanları Örneği, Strategic Public Management Journal, 6, 11, ss. 103-114.
6. Aykanat, Z. Ve Çalışkan, M. (2019). Dönüştürücü Liderlik Ve Örgütsel Yenilikçilik Arasındaki İlişki: Bir Kamu Kurumu Örneği, Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt, 10, Sayı 20, ss. 829-857.
7. Baltacı, A. (2018). Din Görevlilerinin İş Doyumu, İş Stresi, Tükenmişlik ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkiler: Çok Örneklemli Bir Çalışma, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, 22, 3, ss. 1509-153
8. Baş, M. (2020). Algılanan Örgütsel Destek ile İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide İşe Adanmışlığın Aracılık Rolü, Erzincan’daki Sağlık Çalışanları Üzerine Bir Uygulama, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Erzincan: Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Butt, H.D., Ahmed, R., Ahmed, I. (2020). TransformationalLeadership is ShapingtheResearch& Development Culture of PakistaniUniversities: A Case Analysis, International Review of Management and Business Research, 9,4, 282-294.
10. Caldwell, C., Dixon, R.D., Floyd, L.A., Chaudoin, J., Post, j., Cheokas, G. (2012). TransformativeLeadership: AchievingUnparalleledExcellence, J BusEthics, 109, ss. 175–187. Chianga Y.M ve Chang, Y. (2012). Stress, depression, andintentiontoleaveamongnurses in differentmedicalunits: Implicationsforhealthcaremanagement/nursingpractice, HealthPolicy 108, ss. 149-157.
11. Conroy, S., Henle, C.A., Shore, L., ve Stelman, S. (2017). Wherethere is light, there is dark: A review of thedetrimentaloutcomes of highorganizationalidentification, Journal of OrganizationalBehavior, 38, ss.184–203.
12. Çakır, L. (2014). Therelationshipbetweenunderachievement of giftedstudentsandtheirattitudestowardschoolenvironment. ProcediaSoc. Behav. 152,ss. 1034–1038.
13. ÇINAR, Orhan (2010). Okul müdürlerinin iletişim sürecindeki etkililiği,Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,26, 1, ss. 267-276.
14. Çiçek, B. ve Kılınç, E. (2020). TeknostresinPresenteizm ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Dönüşümcü Liderliğin Aracı Rolü, Business andEconomicsResearchJournal, 11, 2, ss. 555-570.
15. Dai, Y.D., Zhuang, W.L., Huan, T.C. (2019). Engageorquit? Themoderating role of abusivesupervisionbetweenresilience, intentiontoleaveandworkengagement, Tourism Management, 70, ss.69-77. Erdoğan Morçin, S. Ve Öorçin, İ. (2013). Etkileşimci Liderliğin Örgütsel Özdeşleşmeye Etkisi: Adana’daki Seyahat Acenteleri Örneği, İşletme Araştırmaları Dergisi, 5, 4 ss. 71-86
16. Eren, M.Ş. ve Titizoğlu, Ö.Ç. (2014). Dönüşümcü ve Etkileşimci Liderlik Tarzlarının Örgütsel Özdeşleşme Ve İş Tatmini Üzerindeki Etkileri, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14, 27, ss. 275-303.
17. Eroğlu, A. (2020). İş Yükünün İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde İş Tatmini ve KişiÖrgüt Uyumunun Aracılık Rolü, İş ve İnsan Dergisi, Ekim Cilt, 7, 2,ss. 213-227.
18. Fallatah,F., Laschinger, H.K.S., Read, E.A., (2017). Theeffects of authenticleadership, organizationalidentification, andoccupationalcoping self-efficacy on newgraduatenurses' jobturnoverintentions in Canada, Nurs Outlook, 65, 172-183.
19. Fırat, İ. Ve Yeşil, S. (2020). Dönüşümcü Liderlik Özelliklerinin İşletmenin Yenilik Yeteneği Ve Performansı Üzerindeki Etkisi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 2, ss. 40-57. Hesar, A.P., Abbaszadeh, M.M ., Ghalei, A., ve Ghalavandi, H. (2019). İnvestigatingTheRelationshipBetweenTransformationalLeadership Style AndOrganizationalİdentity Of FacultyMembers İn TheStateUniversities Of West AzerbaijanProvince, İran, SerbianJournal of Management 14,1,ss. 157 – 176.
20. İşcan, Ö. F. (2002). Küresel İşletmecilikte Dönüştürücü Liderlik Anlayışı-Büyük Ölçekli İşletmelerde Bir Uygulama. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. İşcan, Ö. F. (2006). Dönüştürücü/Etkileşimci Liderlik Algısı ve Örgütsel Özdeşleşme İlişkisinde Bireysel Farklılıkların Rolü, Akdeniz İİBF dergisi, ss. 160-177. Karcıoğlu, F. ve Kaygın, E. (2013). Girişimcilik Sürecinde Dönüştürücü Liderlik Anlayışı: Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27, 3, ss.1-20.
22. Karolidis, D. ve Vouzas, F. (2019). From PSM toHelpingBehavior in theContemporaryGreekPublicSector: TheRoles of OrganizationalIdentificationandJobSatisfaction, PublicPerformance& Management Review, 42,6, ss. 1418-1447.
23. Kızıl, S. (2016). Yöneticilerin Stratejik Liderlik Davranışlarının Kurumsal İtibar Algısı Üzerine Etkisinde Örgütsel Özdeşleşmenin ve Kurumsal Sosyal Sorumluluğun Rolü, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
24. Kim, B.J. (2019). UnstableJobsCannotCultivateGoodOrganizationalCitizens: TheSequentialMediating Role of OrganizationalTrustandIdentification, International Journal of EnvironmentalResearchandPublicHealth, International Journal of EnvironmentalResearchandPublicHealth,16,1102, ss. 1-14.
25. Lagerlund, M., Sharp, L., Lindqvist, R., Runesdotter, S., Tishelman, C. (2015). Intentiontoleavetheworkplaceamongnursesworkingwithcancerpatients in acutecarehospitals in Sweden, EuropeanJournal of OncologyNursing, 19, ss. 629-637.
26. McDowelle, J.O. (2009). A ContemporaryConsideration of TransformativeLeadership, Journal of CurriculumandInstruction (JoCI), November, 3, 2, ss. 1-5.
27. Mert, G., Dördüncü, H., İncaz, S. (2019). Dönüştürücü Liderlik Davranışlarının İş Tatmini Üzerindeki Etkisi: Vakıf Üniversitesi Örneği, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 65 Ağustos, ss. 1169-1182.
28. Ramamurthi, K.,Vakilbashi, A., Rashid, S.Z.A., Mokhber, M., Basiruddin, R. (2016). Impact of JobStressorsFactors on Employees' IntentiontoLeaveMediatedbyJobEngagementandDispositionalFactors, International Review of Management and Marketing, 6, 3, ss.528-531.
29. Rıpkı, A., Murnı, S., Wahyud, M. (2020). Creative Thinking of Vocational High School Teachers: Effects of TransformationalLeadershipandJobSatisfaction, International e-Journal of EducationalStudies, 4,7, ss.93-105.
30. Sancar, A. (2012). Personel Güçlendirme Algısı İle Dönüştürücü Liderlik Arasındaki İlişkiler: Kamu Kurulusunda Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
31. Sökmen, A. (2019). Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmini İlişkisi: Otel İşletmelerinde Bir Araştırma, Journal of TourismandGastronomyStudies 7,2, ss. 980-990.