Türkiye’de Emekliliğe Geçişi Etkileyen Faktörler

Öz

Emeklilik süreci en genel şekilde kişilerin orta yaş sonundan yaşlılığa adım attıkları geçiş dönemini ifade eder. Bu geçiş aktif işgücünden iş hayatının dışına çıkışı temsil etmektedir ve finansal ile sosyo-demografik faktörlere bağlı olarak değişmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de mevcut emeklilik sisteminde yaşlı kişilerin iş hayatından çıkış kararlarını incelemek ve bu süreci etkileyen faktörleri (yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, bakmakla yükümlü olunan kişi, çalışma durumu, sahip olunan çocuk sayısı, konut mülkiyeti, genel sağlık durumu, gelir durumu ve mevcut finansal durum) ortaya koymaktır. Bu çerçevede Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) tarafından sağlanan 2013-2016 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması Panel Veri Seti kullanılmaktadır. Demografik ve sosyo ekonomik faktörlerin daha çok ileri yaşlarda olan çalışan erkeklerin emeklilik kararlarında anlamlı etkileri olduğu, sağlık, eğitim, bağımlı çocuk sahibi olmak, medeni durum ve gelir düzeyi aynı yaş grubu ve çalışan kadınların emeklilik kararlarını anlamlı şekilde etkilememektedir.

Anahtar Kelimeler

• Emeklilik kararları
• işgücü piyasaları
• çoklu terim modelleri

Kaynakça

1. Fields, G.S. and Mitchell, O.S. (1984) The Economics of Retirement Behaviour, Journal of Labour Economics, 2(1), 84-105. OECD (2018), Pension Outlook 2018, Paris: Organisation for Economic Co-Operation and Development.