BİR TIP FAKÜLTESİNDE ÇALIŞAN ASİSTAN HEKİMLERDE TÜKENMİŞLİK SENDROMU VE İŞ MEMNUNİYETİ

Öz

Amaç:Tükenmişlik ilk olarak Freudenberg tarafından başarısızlık, yıpranma, enerji ve güç kaybı veya insan iç kaynaklarına yönelik yerine getirilmemiş taleplerden kaynaklanan bir tükenme durumu olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, bir üniversite tıp fakültesinde görev yapan asistan hekimler arasında tükenmişlik sendromu sıklığını belirlemek ve iş doyumu ile arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışma kesitsel tiptedir. Çalışma, çevrimiçi anket uygulaması olarak tasarlanmıştır. Online anketin uy-gulandığı çalışma dönemi 15 Aralık 2020 -31 Ocak 2021'dir. Çalışmaya gönüllü 92 asistan hekim katılmıştır. Bir anket formu, Tükenmişlik Ölçeği Kısa Formu (BS-KF) ve Minnesota İş Doyumu Ölçeği uygulanmıştır. Veri girişi ve analizi SPSS 25.0 programında yapılmıştır. İstatistiksel analizlerde Student t-testi, One-way ANOVA ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular:Çalışma grubunda %22,8'i (n: 21) “çok ciddi bir tükenmişlik sorunu” ve %20,7'si (n: 19) “bir an önce profesyonel yardıma muhtaç” bulundu. Tükenmişlik sendromu ile yaşlı olmak, kadın olmak, uzmanlık disiplinine uygun olmadığını düşünmek, aylık gelirlerinden memnun olmamak, hobilere zaman ayıramamak, mobbing, hastalardan psikolojik şiddet, psikolojik destek ve tıp mesleğinden ayrılmayı düşünme değişkenleri arasında ilişki bulunmuştur (her biri için p <0,05). BS-SF puanı ile Minnesota İş Doyumu Ölçeği puanı arasında orta düzeyde negatif bir korelasyon bulundu (r: -0,527; p <0,001). Sonuç:Bu çalışma, tükenmişlik sendromunun çalışma grubunu oluşturan asistan doktorlar arasında yaygın olduğuna dair kanıt sağlamaktadır. Asistan hekimlere psikolojik destek hizmetlerinin etkin ve sürdürülebilir bir şekilde verilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Burnout
• resident doctor
• job satisfaction

BURNOUT SYNDROME AND JOB SATISFACTION IN RESIDENT DOCTORS WORKING IN A FACULTY OF MEDICINE

Öz

Purpose:Burnout was first described by Freudenberg as a state of exhaustion resulting from failure, wear, loss of energy and power, or unfulfilled demands on human internal resources. The aim of this study is to determine the frequency of burnout syndrome among resident doctors in a university medical faculty and to evaluate the relationship between this and its possible related factors and job satisfaction. Material and Methods:This study is a cross-sectional study. The study was designed as an online survey application. The working period in which the online survey is applied is December 15, 2020 -January 31, 2021. A total of 92 resident physi-cians who volunteered participated in the study. A questionnaire form, the Burnout Scale Short Form (BS-SF), and the Minne-sota Job Satisfaction Scale were used. Data entry and analysis were made in SPSS 25.0 statistics program. The student t-test, One-way ANOVA, and correlation analysis were used in statistic analyses. Results:In the study group, 22.8% (n: 21) were found to be “a very serious burnout problem” and 20.7% (n: 19) “in need of professional help as soon as possible”. Relations were found between the burnout syndrome and variables such as being older, being a woman, thinking that they are not suitable for their field of specialization, not being satisfied with their monthly in-come, not being able to devote time to hobbies, mobbing, psychological violence from patients, psychological support, and thinking to leave the medical profession (for each one p<0.05). A moderate negative correlation was found between the BS-SF score and the Minnesota Job Satisfaction Scale score (r: -0.527; p <0.001). Conclusion:This study provides evidence that burnout syndrome is common among resident doctors who make up the study group. It is recommended that psychological support services for resident doctors be provided in an effective and sustainable manner

Anahtar Kelimeler

• Burnout
• resident doctor
• job satisfaction