Demographic Characteristics and Culture Results of Patients Diagnosed with Tinea Capitis/Tinea Barbae: A Retrospective Analysis

Öz

Purpose: The lack of epidemiological studies and mandatory reporting limits research on tinea capitis and tinea barbae in our country. This study provides insights into the demographic characteristics and pathogen spectrum of patients presenting to our clinic. Materials and Methods: This retrospective study included 508 patients clinically pre-diagnosed with tinea capitis-tinea barbae(ICD-10 code B35.0) at İzmir Katip Çelebi University, Atatürk Training and Research Hospital, Dermatology Outpatient Clinic, between October 2006-July 2024. Results: The age distribution of 508 patients ranged from 0 to 76 years. Of these patients, 67%(n=339) were male, 33%(n=167) were female. The most frequently affected age group for both genders was 0–5 years, comprising 35.7%(n=182) of the cohort. Scalp cultures were requested for 19.68%(n=100) of the patients, and growth was observed in 46 samples. Of the cultures, Microsporum canis was the most prevalent pathogen, detected in 38 cases(82.61%). The sole adult patient with positive culture results was a 44-year-old male with tinea barbae caused by T. rubrum. Conclusion: Similar to the literature, the disease was most commonly observed in children, with the highest prevalence in the 0–5 age group. M. canis was the predominant agent across all age groups. The high number of diagnoses in adults in our study may be due to coexisting immunosuppressive conditions or the inclusion of tinea barbae diagnoses in men. As noted in the literature, the increasing frequency of tinea capitis in immunocompetent adults highlights the importance of considering this condition in the differential diagnosis of scalp disorders in adults.

Anahtar Kelimeler

• Tinea capitis
• Tinea barbae
• Microsporum canis
• Trichophyton rubrum

Tinea Capitis/Tinea Barbae Tanılı Hastaların Demografik Özellikleri Ve Kültür Sonuçlarının Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Epidemiyolojik çalışmaların azlığı ve zorunlu bildirim eksikliği nedeniyle ülkemizde tinea capitis/tinea barbae'nin patojen spektrumu ve prevalansı üzerine yapılan araştırmalar sınırlıdır. Çalışmamızda, kliniğimize başvuran hastaların demografik özellikleri ve patojen spektrumu hakkında bilgiler sunmaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışma, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Polikliniği’ne Ekim 2006-Temmuz 2024 tarihleri arasında başvuran, klinik olarak tinea capitis-tinea barbae(ICD-10 kodu B35.0) öntanısı konulan 508 hastayı içermektedir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 508 hastanın yaş aralığı 0 ile 76 yıl arasında değişmektedir. Hastaların %67’si(n=339) erkek, %33’ü(n=167) kadın olup, her iki cinsiyette de en sık etkilenen yaş grubu %35,7(n=182) oranıyla 0–5 yaş aralığı olmuştur. Hastaların %19,68’ine (n=100) saçlı deri kültürü istenmiş ve 46 örnekte üreme saptanmıştır. Kültür sonuçlarına göre en sık görülen patojen, 38 vakada(%82,61) tespit edilen Microsporum canis olmuştur. Pozitif kültür sonucuna sahip tek yetişkin hasta, T. rubrum kaynaklı tinea barbae tanısı alan 44 yaşında bir erkektir. Sonuç: Bu çalışma, kliniğimize başvuran hastaların demografik özellikleri ve patojen spektrumuna dair değerli bilgiler sunmaktadır. Çalışmamız hastalık literatüre benzer şekilde en sık çocuklarda, özellikle 0–5 yaş grubunda gözlenmiştir. Tüm yaş gruplarında M. canis baskın ajan olarak tespit edilmiştir. Çalışmamızdaki yetişkin tanı sayısının yüksek olması, eşlik eden immünsüpresif durumlar veya erkeklerde tinea barbae tanılarının dahil edilmesinden kaynaklanıyor olabilir. Literatürde de belirtildiği gibi, immünokompetan yetişkinlerde tinea capitis sıklığının artması, bu durumun yetişkinlerdeki saçlı deri hastalıklarının ayırıcı tanısında dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır. Erken tanı ve patojene yönelik tedavi, salgınları önlemek ve etkili bir hastalık yönetimi sağlamak açısından kritik öneme sahiptir.

Anahtar Kelimeler

• Tinea capitis
• Tinea barbae
• Microsporum canis
• Trichophyton rubrum

Kaynakça

1. Macura AB. Dermatophyte infections. Int J Dermatol 1993; 32(5):313–23. Doi: 10.1111/j.1365- 4362.1993.tb01464.x.
2. Degreef H. Clinical forms of dermatophytosis (ringworm infection). Mycopathologia 2008; 166(5–6):257–65. Doi: 10.1007/s11046-008- 9101-8.
3. Leung AKC., Hon KL., Leong KF., Barankin B., Lam JM. Tinea capitis: an updated review. Recent Pat Inflamm Allergy Drug Discov 2020; 14(1):58–68. Doi: 10.2174/1872213X14666200106145624.
4. Havlickova B., Czaika VA., Friedrich M. Epidemiological trends in skin mycoses worldwide. Mycoses 2008; 51(Suppl 4):2–15. Doi: 10.1111/j.1439-0507.2008.01606.x.
5. Zhan P., Liu W. The changing face of dermatophytic infections worldwide. Mycopathologia 2017; 182(1–2):77–86. Doi: 10.1007/s11046- 016-0082-8.
6. Nenoff P., Krüger C., Ginter-Hanselmayer G., Tietz HJ. Mycology – an update. Part 1: dermatomycoses: causative agents, epidemiology and pathogenesis. J Dtsch Dermatol Ges 2014; 12(3):188–209. Doi: 10.1111/ddg.12245.
7. Seebacher C., Bouchara JP., Mignon B. Updates on the epidemiology of dermatophyte infections. Mycopathologia 2008; 166(5–6):335–52. Doi: 10.1007/s11046-008-9100-9.
8. Mirmirani P., Tucker LY. Epidemiologic trends in pediatric tinea capitis: a population-based study from Kaiser Permanente Northern California. J Am Acad Dermatol 2013; 69(6):916–21. Doi: 10.1016/j.jaad.2013.08.031.

9. Lee WJ., Song CH., Lee SJ., Kim DW., Jun JB., Bang YJ. Decreasing prevalence of Microsporum canis infection in Korea: through analysis of 944 cases (1993–2009) and review of our previous data (1975–1992). Mycopathologia 2012; 173(4):235–9. Doi: 10.1007/s11046-011- 9497-4.
10. Eke IE., Nweze EI. Tinea capitis in school children: current status. In: Bouchara JP., Nenoff P., Gupta AK., Chaturvedi V., editors. Dermatophytes and dermatophytoses. Switzerland: Springer Cham; 2021. p. 313-35. Doi:10.1007/978-3-030- 67421-2_15.
11. Gajula N., Vumma N., Rohit V., Kalikota A. A clinico-epidemiological study of tinea capitis in children attending a tertiary care hospital in Karimnagar. Indian J Paediatr Dermatol 2019; 20(4):332–7. Doi:10.4103/ijpd.IJPD_119_18.
12. Baumgardner DJ. Fungal infections from human and animal contact. J Patient Cent Res Rev 2017; 4(2):78–89. Doi:10.17294/2330-0698.1418.
13. Ginter-Hanselmayer G., Weger W., Ilkit M., Smolle J. Epidemiology of tinea capitis in Europe: current state and changing patterns. Mycoses 2007; 50(Suppl 2):6–13. Doi: 10.1111/j.1439- 0507.2007.01424.x.
14. Aktas E., Karakuzu A., Yigit N. Etiological agents of tinea capitis in Erzurum, Turkey. J Mycol Med 2009; 19(4):248–52. Doi:10.1016/j.mycmed. 2009.10.001.
15. Akpolat NO., Akdeniz S., Elci S., Atmaca S., Ozekinci T. Tinea capitis in Diyarbakir, Turkey. Mycoses 2005; 48(1):8–10. Doi:10.1111/j.1439- 0507.2004.01065.x.
16. Altindis M, Bilgili E, Kiraz N, Ceri A. Prevalence of tinea capitis in primary schools in Turkey. Mycoses 2003; 46(5–6):218–21. Doi:10.1046/j.1439- 0507.2003.00875.x.
17. Nenoff P., Krüger C., Schaller J, et al. Mykologie – ein Update. Teil 1: Dermatomykosen: Erreger, Epidemiologie und Pathogenese. J Dtsch Dermatol Ges 2014; 12(8):749–77.
18. Hill R., Gold J., Lipner S. Comprehensive review of tinea capitis in adults: epidemiology, risk factors, clinical presentations, and management. J Fungi 2024; 10(5):357. Doi:10.3390/jof10050357.
19. LovaNavarro M., GómezMoyano E., MartínezPilar L., et al. Tinea capitis in adults in southern Spain: a 17year epidemiological study. Rev Iberoam Micol 2016; 33(2):110–3. Doi:10.1016/j. riam.2015.02.007