Giriş ve Amaç: Acil tıp asistanları sıklıkla yüksek iş yüküne, düzensiz vardiyalara ve psikososyal stres faktörlerine maruz kalmaktadır ve bu durum onları depresyon, tükenmişlik ve düşük iş tatminine yatkın hale getirebilir. Bu çalışma, İzmir'deki Acil tıp asistanları arasında depresyon, tükenmişlik ve iş tatminini değerlendirmeyi ve bu faktörler arasındaki ilişkileri araştırmayı amaçlamaktadır.
Materyal metot: Bu, İzmir'de eğitim ve araştırma hastaneleri ile üniversite hastanelerinde çalışan Acil Tıp asistanları arasında yürütülen kesitsel bir anket çalışmasıdır. Sosyodemografik veriler toplandı; depresyon Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile, tükenmişlik Maslach Tükenmişlik Envanteri (MTE) ile ve iş tatmini ilgili anket maddeleri ile değerlendirildi.
Bulgular: Toplam 71 asistan katılım gösterdi. Medyan yaş 29 (027-31) yıl olup, ortalama lisans sonrası süre 24,2±1 ay, 35,1% kadın idi. BDE sonuçları %46,6 oranında orta-şiddetli depresif semptomlar gösterdi. MTE sonuçları yüksek duygusal tükenme ve kişiselleşmeden uzaklaşma ile düşük kişisel başarı gösterdi. Depresyon ve duygusal tükenme arasında güçlü bir korelasyon bulundu (r=0,59, p<0,001) ve depresyon ile kişiselleşmeden uzaklaşma arasında orta düzeyde korelasyon saptandı (r=0,33, p=0,004). Bekar asistanlar, evli olanlara kıyasla anlamlı derecede daha yüksek duygusal tükenme skorları gösterdi (p=0,021). Mentor desteği olmayan asistanlar anlamlı derecede daha yüksek kişiselleşmeden uzaklaşma skorları gösterdi (p=0,057). Çalışma saatleri, cinsiyet, lisans sonrası yıl veya kurum türü ile depresyon ve tükenmişlik skorları arasında anlamlı ilişki bulunmadı.
Sonuç: Acil tıp asistanları arasında depresyon ve tükenmişliğin oldukça yaygın olduğunu ve bunların güçlü bir şekilde birbiriyle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bekar olmak ve mentor desteğinin olmaması tükenmişlik için risk faktörleri olarak ortaya çıkmıştır. Bulgular, çalışma saatlerini azaltmanın tek başına yetersiz olduğunu göstermektedir.
Acil Tıp Asistanları Tükenmişlik Depresyon Nöbetli Çalışma Mesleki Tatmin
Background: Emergency medicine (EM) residents are frequently exposed to high workload, irregular shifts, and psychosocial stressors, which may predispose them to depression, burnout, and reduced job satisfaction. This study aimed to evaluate the levels of depression, burnout, and job satisfaction among EM residents in İzmir and to investigate the relationships between these factors.
Methods: This was a observational survey conducted among EM residents working in training and research hospitals and university hospitals in Izmir. Sociodemographic data were collected; depression was assessed with the Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9), burnout with the Maslach Burnout Inventory (MBI), and job satisfaction with relevant questionnaire items.
Results: A total of 71 residents participated. The median age was 29.0(27-31) years, with a mean postgraduate year of 2.2±1.0; 52.1% were male. The median (min-max) PHQ-9 score was 15.38 (0–26), indicating moderate-to-severe depressive symptoms. MBI results showed high emotional exhaustion and depersonalization, with low personal accomplishment. A strong positive correlation was found between depression and emotional exhaustion (r=0.59; p<0.001), and a moderate correlation between depression and depersonalization (r=0.33; p=0.004). Single residents had significantly higher emotional exhaustion scores compared to married ones (p=0.021). Residents without mentor support showed significantly higher depersonalization scores (p=0.037). No significant associations were found between working hours, gender, postgraduate year, or institutional type and depression or burnout.
Conclusion: This study demonstrates that depression and burnout are highly prevalent among EM residents and are strongly interrelated. Being single and lacking mentor support emerged as risk factors for burnout. The findings indicate that reducing work hours alone is insufficient.
Emergency Medicine Residents Burnout Depression Shift Work Job Satisfaction
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Acil Tıp |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 6 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 9 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 5 Sayı: 3 |