The Effect of B-Fit Exercise Protocol on Some Anthropometric Parameters in Women

Öz

Purpose: The aim of this study is to examine the effects of an eight-week B-fit exercise protocol on the anthropometric characteristics of sedentary women. Method: 74 sedentary women aged 18-40 voluntarily participated in the cross-sectional descriptive study, who did not follow any diet program and participated in B-fit exercises at least five days a week at the B-fit Women's Sports and Wellness Center in Malatya. In order to determine the effects of B-fit exercise protocol on anthropometric parameters, at the beginning and end of the study, participants' heights were measured using a wall-mounted stadiometer (Holtain Ltd., England), body weights were measured using a electronic scales (Seca, Germany) and diameter-circumference measurements (hip, waist, thigh, leg, abdomen, chest, arm) were taken using a gullick meter. Results: In the research findings, a statistically significant decrease was found in the measurements of the participants' body weight, chest, waist, abdomen, hip, thigh, leg and arm circumferences (p<0.05). Conclusion: As a result, it can be said that regular participation in B-fit exercise practices has positive effects on the anthropometric characteristics of sedentary women.

Anahtar Kelimeler

• Anthropometric Measurements
• B-fit
• Female individuals
• Fitness
• HIIRT

B-Fit Egzersiz Protokolünün Kadınlarda Bazı Antropometrik Parametrelere Etkisi

Öz

Amaç: Bu araştırmanın amacı sekiz haftalık B-fit egzersiz protokolünün sedanter kadınların antropometrik özellikleri üzerindeki etkilerini incelenmektir. Yöntem: Kesitsel tipteki tanımlayıcı araştırmaya, Malatya ilinde B-fit Kadınların spor ve yaşam merkezi spor salonunda haftada en az beş gün B-fit egzersizlerine katılan ve herhangi bir diyet programı uygulamayan 18-40 yaş arasındaki 74 sedanter kadın gönüllü olarak katıldı. Katılımcılar sekiz hafta boyunca haftada beş gün B-fit egzersiz protokolüne katıldı. B-fit egzersiz protokolünün antropometrik parametreler üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla araştırmanın başında ve sonunda katılımcıların boy uzunlukları duvara monte stadiometre (Holtain Ltd., England), vücut ağırlıkları elektronik baskül (Seca, Almanya) ve çap-çevre ölçümleri (kalça, bel, uyluk, bacak, karın, göğüs, kol) gullick metre kullanılarak alındı. Bulgular: Araştırma bulgularıda katılımcıların vücut ağırlığı, göğüs, bel, karın, kalça, uyluk, bacak ve kol çevresi ölçümlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir azalma tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak B-fit egzersiz uygulamalarına düzenli katılımın sedanter kadınların antropometrik özellikleri üzerinde olumlu etkilerinin olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Antropometrik Ölçümler
• B-fit
• Fitness
• HIIRT
• Kadın bireyler

Kaynakça

1. Aksu S, Bağış YE. (2019). Sedanter kadınlara uygulanan pilates egzersizlerinin fiziksel uygunluk özelliklerine etkisi. SDÜ Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 10(4), 413-417.
2. Aktuğ ZB, Murathan F, Dündar A. (2018). Kadınlarda b-fit egzersizlerinin antropometrik özelliklere etkisinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 4(1), 1-10.
3. Ali ZMI, El-Refay BH, Ali RR. (2015). Aerobic exercise training in modulation of aerobic physical fitness and balance of burned patients. Journal of Physical Therapy Science. 27(3), 585-589.
4. Andreasson J, Johansson T. (2014). The fitness revolution: historical transformations in the global gym and fitness culture. Sport Science Review. 23(3-4), 91-112.
5. Aras H. (2019). Fiziksel egzersiz hizmetlerinde algılanan hizmet kalitesinin bazı değişkenlere göre değerlendirilmesi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
6. Behnke AR, Wilmore JH. (1974). Evaluation and regulation of body build. Englewoods Clifs. New Jersey. Prentice Hall Inc., 90-200.
7. B-fit kadınların spor ve yaşam merkezi (2020). http://www.b-fit.com.tr. Erişim tarihi: 01.08.2020.
8. Callaway CW, Chumlea WC, Bouchard C, Himes JH, Lohman TG, Martin AD, Mitchell CD, Mueller WH, Roche AF, Seefeldt VD. (1988). Circumference in anthropometric standardization reference manual. In: Lohman TG, Roche AF, Martorell R. (Eds), Champaign, Human Kinetics Books: 39-54.

9. Can A. (2020). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (9. Basım). Ankara: Pegem Akademi. Ferrand A, Robinson L, Valette P. (2010). The intention-to-repurchase paradox: A case of the health and fitness industry. Journal of Sport Management. 24(1), 83-105.
10. Fox EL, Bowers RW, Foss LM. (1999). Beden Eğitimi ve Sporun Fizyolojik Temelleri. Ankara: Bağırgan Yayınevi. Günay A, Odabaş Hİ, Altan BK, Usta G. (2021). Comparison of the effects of B-Fit™ exercises on body composition by age in women. Spor Hekimligi Dergisi/Turkish Journal of Sports Medicine. 56(3), 113-119.
11. İlbak İ, Bayer R. (2021). B-Fit Egzersiz Uygulamalarının Sedanter Kadın Bireylerin Bazı Antropometrik Parametreleri Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi. 4(3), 342-349.
12. Jitwil A, Pitil PP, Wahed WJE. (2019). High-intensity interval training and high-intensity resistance training on body fat percentage and aerobic fitness among female overweight adults. Malaysian Journal of Sport Science and Recreation. 15(2), 25-34.
13. Kafri MW, Potter JF, Myint PK. (2014). Multi-frequency bioelectrical impedance analysis for assessing fat mass and fat-free mass in stroke or transient ischaemic attack patients. Eur JClin Nutr. 68(6), 677-682.
14. Kaplan DÖ. (2016). Orta yaş kadınlarda aerobik egzersizlerin vücut kompozisyonu bileşenleri ve antropometrik ölçümlere etkilerinin değerlendirilmesi. Journal of Physical Educationand Sport. 18(3), 9-20.
15. Kaya M, Paktaş Y, Topçu İ, Karabacak E. (2020). Pilates reformer egzersizlerinin sedanter kadınlarda vücut ağırlığı, kas çevresi ve esneklik düzeylerine etkilerinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 1(3), 130-139.
16. Kreissl A, Jorda A, Truschner K. (2019). Clinically relevant body composition methods for obese pediatric patients. Bio Med Central Pediatr. 19(1), 1-8.
17. Lohman TG, Roche AF, Martorell R. (1991). Anthropometric standardization reference manual: Abridged edition. Champaign, IL: Human Kinetics Books, 39-54.
18. Matsuoa T, Okura T, Nakata Y, Yabushita N, Numaoa S, Sasai H. (2007).The influence of physical activity-induced energy expenditure on the variance in body weight change among individuals during a diet intervention. Obesity Research & Clinical Practice. 1(2), 109-117.
19. Norizzati MI, Sarina MY, Maisarah S, Raja Nurul Jannat RH. (2018). Comparison of different exercise modalities in improving metabolic syndrome risk factors among obese females. Malaysian Journal of Movement, Health & Exercise. 7(2), 135-144.
20. Okura T, Nakata Y, Lee D, Ohkawara K, Tanaka K. (2005). Effects of aerobic exercise and obesity phenotype on abdominal fat reduction in response to weight loss. International Journal of Obesity. 29(10), 1259-1266.
21. Paoli A, Moro T, Marcolin G, Neri M, Bianco A, Palma A, Grimaldi K. (2012). High-Intensity Interval Resistance Training (HIRT) influences resting energy expenditure and respiratory ratio in non-dieting individuals. Journal of translational medicine. 10(1), 1-8.
22. Pınar YÖ, Çetin E, Aktop A. (2018). Farklı yaş kadınlarda step-aerobik egzersizlerinin aerobik kapasite ve beden kompozisyonu üzerine etkisi. Spormetre. 16(1), 49-54.
23. Sillanpaa E, Hakkinken A, Nyman K, Mattila M, Cheng S, Karavirta L. (2008). Body composition and fitness during strength and/or endurance training in older men. Med Sci Sports Exerc. 40(5), 950-958.
24. Swift DL, Johannsen NM, Lavie CJ, Earnest CP, Church TS. (2014). The role of exercise and physical activity in weight loss and maintenance. Progress in Cardiovascular Diseases. 56(4): 441-447.
25. Tamer K. (2000). Sporda Fizksel-Fizyolojik Performansın Ölçülmesi ve Değerlendirilmesi. Ankara: Bağırgan Yayımevi.