Investigation of Happiness Levels and Sportsmanship Behaviors of Secondary School Students in Physical Education Lessons

Öz

Purpose: In this study, it was aimed to examine the happiness levels and sportsmanship behaviors of secondary school students in physical education classes. Method: The research was designed according to the quantitative research model and the descriptive survey method was used. While the universe of the research was composed of secondary school students, the sample was formed by students of Çakır Hasan Secondary School and Uluborlu İmam Hatip Secondary School in Uluborlu district of Isparta province by using easily accessible sampling method. The Physical Education Lesson Happiness Level Scale developed by Uğraş and Serbes (2019) and the Physical Education Class Sportsmanship Behavior Scale developed by Koç (2013) were used as measurement tools in the research. SPSS 29.0 package program was used for statistical analysis and analysis of the data. In the study, T test was applied in independent groups in pairwise comparisons to reveal the differences between the means of two independent groups, one-way anova was used to compare three or more variables, and the Bonferroni test was used to determine the difference between groups, and the significance level was taken as p=.05. Results: In line with the research findings, it has been determined that the level of happiness is below the average, exhibiting appropriate behaviors from the sub-dimensions of sportsmanship behavior is high, avoiding inappropriate behaviors is average, and the total score of sportsmanship behavior in the physical education lesson is below the average. Conclusion: While no significant difference was found in the total scores of the scale of happiness levels and sportsmanship behaviors according to the gender and class variables, a significant difference was found in the happiness levels and sportsmanship total score according to the licensed sporting status variable.

Anahtar Kelimeler

• Secondary school
• Physical education lesson
• Happiness level
• Sportsmanship behavior

Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Derslerindeki Mutluluk Düzeyleri ve Sportmenlik Davranışlarının İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu araştırmada, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor derslerindeki mutluluk düzeyleri ve sportmenlik davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, nicel araştırma modeline göre tasarlanmış olup, betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini ortaokul öğrencileri, örneklemini ise Isparta ili Uluborlu ilçesi Çakır Hasan Ortaokulu ve Uluborlu İmam Hatip Ortaokulu öğrencileri oluşturmuştur. Araştırmada ölçme aracı olarak Uğraş ve Serbes (2019) tarafından geliştirilmiş olan Beden Eğitimi ve Spor Dersi Mutluluk Düzeyi Ölçeği ve Koç (2013) tarafından geliştirilmiş olan Beden Eğitimi ve Spor Dersi Sportmenlik Davranışı Ölçeğinden faydalanılmıştır. Verilerin istatiksel analizi ve çözümlenmesi için SPSS 29.0 paket programından yararlanılmıştır. Bu çalışmada, bağımsız grupların ikili karşılaştırmalarında, iki bağımsız grubun ortalamaları arasındaki farkları ortaya çıkarmak için t-testi, ikiden fazla değişkeni karşılaştırmak için tek yönlü ANOVA ve gruplar arasındaki farklılıkları açıklamak için Bonferroni testi kullanılmış ve p=.05 anlamlılık düzeyi varsayılmıştır. Bulgular: Araştırma bulguları doğrultusunda mutluluk düzeyinin ortalamanın altında, sportmenlik davranış alt boyutlarından uygun davranışlar sergilemenin yüksek, uygunsuz davranışlardan kaçınmanın ortalama ve beden eğitimi ve spor dersi sportmenlik davranışı toplam puanının ise ortalamanın altında olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre mutluluk düzeyleri ve sportmenlik davranışları ölçek toplam puanlarında anlamlı farklılık tespit edilmezken, lisanslı spor yapma durumu değişkenine göre, mutluluk düzeyleri ve sportmenlik toplam puanında anlamlı farklılık tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ortaokul
• beden eğitimi dersi
• mutluluk düzeyi
• sportmenlik davranışı

Kaynakça

1. Akandere, M., Baştuğ, G. & Güler, E. D. (2009) Ortaöğretim kurumlarında spora katılımın çocuğun ahlaki gelişimine etkisi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3 (1), 59-68.
2. Altay, F. ve Özdemir, Z. (2006). Ankara İli Merkez İlçelerindeki İlköğretim 1.Kademesinde Öğrenim Gören 4. ve 5. Sınıf Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine İlişkin Tutumlarının Karşılaştırılması. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi. 3–5 Kasım, Muğla Üniversitesi, Muğla.
3. Altun, M. & Güvendi, B. (2019) Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi sportmenlik davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. i-International Journal of Society Researches, 11 (18), 2226- 2240.
4. Araujo, R.; Mesquita, I.; Hastie, P.A. (2014). Review of the status of learning in research on Sport Education: Future research and practice. J. Sport Sci. Med., 13, 846–858.
5. Aybek, A., İmamoğlu, O. ve Taşmektepligil, M. Y. (2011). Öğrencilerin Beden Eğitimi Dersi ve Ders Dışı Etkinliklerine Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 2(2), 51-60. Balaguer-Vives, J. (2017). Study of a core skill factor through the z game. Apunt. Educ. Física Deporte, 128, 48–63.
6. Başar, S. ve Sarı, İ. (2018). Düzenli Egzersizin Depresyon, Mutluluk ve Psikolojik İyi Oluş Üzerine Etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5 (3), 25-34.
7. Başaran Z, Erdoğan RB, Körmükçü Y, Adalı H. (2017). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin fair-play anlayışlarının incelenmesi. Journal of Physical Education and Sports Studies, 9(1), 35-43.
8. Bessa, C.; Hastie, P.A.; Araújo, R.; Mesquita, I. (2019). What do we know about the development of personal and social skills within the sport education model: A systematic review. J. Sport. Sci. Med., 18, 812–829.

9. Bolivar, A.; Luego, F. (2019). Restablecer una formación ética y cívica común [Reestablishing a common ethical and civic education]. Cuad. Pedag., 495, 6–9.
10. Bolter, N.D.; Kipp, L.; Johnson, T. (2018). Teaching sportsmanship in physical education and youth sport: Comparing perceptions of teachers with students and coaches with athletes. J. Teach. Phys. Educ., 37, 209–217.
11. Bozgüney, R. (2021). Rekreasyon Bölümü Öğrencilerinin Liderlik Düzeyleri Ve Özgünlükleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Doctoral dissertation, Necmettin Erbakan University (Turkey)).
12. Bozgüney, R., & Can, B. (2023). Examination of Smoking Addiction According to Some Variables in Sports Sciences Faculty Students. KOSALB International Journal of Human Movements Science (e-ISSN: 2958-8332), 2(1), 48-53.
13. Burgueño, R.; Macarro-Moreno, J.; Sánchez-Gallardo, I.; Lirola, M.-J.; Medina-Casaubón, J. (2020). Analysis of motivational profiles on sportspersonship orientations in secondary school physical education students: A self-determination theory-based perspective. J. Teach. Phys. Educ. Online Advance.
14. Calahorro-Cañada, F., Torres-Luque, G., López-Fernández, I., and Carnero, E. A. (2017). Is physical education an effective way to increase physical activity in children with lower cardiorespiratory fitness? Scand. J. Med. Sci. Sports 27, 1417–1422. doi: 10.1111/sms.12740
15. Canlı, U. (2013). Tekirdağ İli Çorlu İlçesi İlköğretim Okulları ve Liselerde Öğrenim Gören Kız ve Erkek Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor Dersine İlişkin Tutumları. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Trakya üniversitesi, Edirne.
16. Certel, Z., Bahadır, Z., & Çelik, B. (2020). Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersi Sportmenlik Davranışları. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 11(3), 221-230.
17. Çıngı, H. (1994). Örnekleme Kuramı, H.Ü. Fen Fakültesi Yayınları, Ankara, 346.
18. Çolak, E. (2018). Sosyal Fayda Projelerinde Gönüllü Çalışan Üniversite Öğrencilerinde Mutluluk ve Psikolojik Yardım Aramaya Gönüllülük Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Beyken Üniversitesi, İstanbul.
19. Deci, E. L., and Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: human needs and self-determination of behavior. Psychol. Inquiry 11, 227–268. doi: 10.1207/S15327965PLI1104_01 Delex trat, A., Esser, B., Beale, N., Bozon, F., Eldridge, E., Izadi, H., et al. (2020). Effects of gender, activity type, class location and class composition on physical activity levels experienced during physical education classes in British secondary schools: a pilot cross-sectional study. BMC Public Health 20:1590. doi: 10.1186/s12889-020-09698-y
20. Diener, E., & Seligman, M. E. (2004). Beyond money: Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5(1), 1–31.
21. Diener, E., & Tay, L. (2012). A scientific review of the remarkable benefits of happiness for successful and healthy living. In Report of the well-being working group, royal government of Bhutan: Report to the United Nations General Assembly, well-being and happiness: A new development paradigm.
22. Ekinci, H. B. (2018) Ortaokul öğrencilerinin sportmenlik davranışları ile başarı algıları. Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
23. Erden, C. & Özmutlu, İ. (2017) Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Kars ili örneği). Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (20), 415-425.
24. Evangelio, C.; Sierra-Díaz, J.; González-Víllora, S.; Fernández-Río, J. (2018). The sport education model in elementary and secondary education: A systematic review. Movimento, 24, 931–946.
25. Genç, S., Tutkun E. & Acar, H. (2019) Lise öğrencilerinde beden eğitimi ve spor dersinin sportmenlik davranışlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Muş ili örneği). Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21 (1-A), 23-29.
26. Ghent, A. (2011). The happiness effect. Bulletin of the World Health Organization, 89(4), 246–247. https://doi.org/10.2471/blt.11.020411.
27. Gibbons, S.L.; Ebbeck, V. (1997). The effect of different teaching strategies on the moral development of physical education students. J. Teach. Phys. Educ., 17, 85–98.
28. Gil-Madrona, P.; Samalot-Rivera, A.; Kozub, F.M. (2016). Acquisition and transfer of values and social skills through a physical education program focused in the affective domain. Motricidade, 12, 32–38.
29. Göral, A. ve Akıncı, A. Y. (2023). Cinsiyet bağlamında kadın sporcular: Antik Yunan döneminden modern döneme kadınların spordaki yeri. Spor Bilimlerinde Multidisipliner Araştırmalar, 13-28.
30. Gürsoy, S., Gürsoy, R., Zekioğlu, A., & Çamlıyer, H. (2020). Ortaokul Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Tutumları ile Öğrenmeye Karşı Sorumluluk Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Uluslararası Akademik Psikolojik Danışma ve Rehberlik Araştırmaları Dergisi, 9-17.
31. Harvey, S.; Kirk, D.; O’Donovan, T.M. (2014). Sport education as a pedagogical application for ethical development in physical education and youth sport. Sport Educ. Soc., 19, 41–62.
32. Hassandra, M., Goudas, M., and Chroni, S. (2003). Examining factors associated with instric motivation in physical education: a qualitative approach. Psychol. Sport Exerc. 4, 211–223. doi: 10.1016/S1469-0292(02)00006-7
33. Hastie, P.A.; Sharpe, T. (1999). Effects of a sport education curriculum on the positive social behaviour of at-risk rural adolescent boys. J. Educ. Students Placed Risk, 4, 417–430.
34. Hazar, G. (2019) Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine karşı tutumlarını etkileyen faktörlerin araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
35. Huppert, F. A. (2009). A new approach to reducing disorder and improving well-being. Perspectives on Psychological Science, 4(1), 108–111.
36. Hünük, D. (2006). Ankara İli Merkez İlçelerindeki İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutumlarının Sınıf Düzeyi, Öğrenci Cinsiyeti, Öğretmen Cinsiyeti ve Spora Aktif Katılımları Açısından Karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe üniversitesi, Ankara.
37. Janssen, I., and Leblanc, A. G. (2010). Systematic review of the health benefits of physical activity and fitness in school-aged children and youth. Int. J. Behav. Nutr. Phys. Act 7:40. doi: 10.1186/1479-5868-7-40
38. Jondeau E., Rockinger M. (2003). Conditional Volatility, Skewness, And Kurtosis: Existence, Persistence, And Comovements. Journal Of Economic Dynamics & Control, 27, 1699 – 1737.
39. Kalajas-Tilga, H., Koka, A., Hein, V., Tilga, H., and Raudsepp, L. (2020). Motivational processes in physical education and objectively measured physical activity among adolescents. J. Sport Health Sci. 9, 462–471. doi: 10.1016/j.jshs.2019.06.001
40. Karafil A.Y., Atay, E, Ulaş, M, Melek, C. (2017). Spora katılımın beden eğitimi dersi sportmenlik davranışları üzerine etkisinin araştırılması. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(2): 1-11.
41. Karasar N. (2004). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Nobel Yayıncılık, Ankara, 52. Kayışoğlu, N. B., Altınkök, M., Temel, C. & Yüksel, Y. (2015) Ortaokul öğrencilerin beden eğitimi dersi sportmenlik davranışların incelenmesi (Karabük İli Örneği). International Journal of Social Sciences and Education Research, 1 (3), 1045-1056
42. Kirk, D. (2013). Educational value and models-based practice in Physical Education. Edu. Philos. Theory, 45, 973–986.
43. Koç Y, Karabudak A.A.T. (2017). The relationship between sportsmanship level of secondary school students and their success regarding the religious culture and knowledge of ethics course. Educational Research and Reviews, 12(16): 754-761.
44. Koopmans, T. A., Geleijnse, J. M., Zitman, F. G., & Giltay, E. J. (2010). Effects of happiness on all-cause mortality during 15 years of follow-up: The Arnhem Elderly Study. Journal of Happiness Studies, 11(1), 113–124.
45. Kural, S. (2022). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumları ile sportmenlik davranışları sergileme düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre analiz edilmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 1-16.
46. Lagestad, P. (2017). Å velge aktiviteter selv som grunnlag for trivsel og mestring. En casestudie av kroppsøvingsundervisningen ved en videregående skole [to choose activities as the basis for well-being and mastery. A case study of physical education at a high school]. Acta Didactica. 11, 1–18. doi: 10.5617/adno.2668
47. Lagestad, P., Van den Tillaar, R., and Mamen, A. (2018). Longitudinal changes in physical activity level, body mass index, and oxygen uptake among norwegian adolescents. Front. Public Health. 6:97. doi: 10.3389/fpubh.2018.00097
48. Lamoneda, J.; Huertas, F.J. (2017). Effects of a fair play program applied to young football players to improve sportspersonhip. Rev. Iberoam Psicol. Ejerc Deporte, 254, 244–254.
49. Lathia, N., Sandstrom, G. M., Mascolo, C., & Rentfrow, P. J. (2017). Happier people live more active lives: Using smartphones to link happiness and physical activity. PLoS ONE, 12(1), e0160589. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0160589.
50. Layne, T.E.; Hastie, P.A. (2016). Analysis of teaching physical education to second-grade students using sport education. Education 3-13, 44, 226–240.
51. Lonsdale, C., Rosenkranz, R. R., Sanders, T., Peralta, L. R., Bennie, A., Jackson, B., et al. (2013). A cluster randomized controlled trial of strategies to increase adolescents' physical activity and motivation in physical education: results of the Motivating Active Learning in Physical Education (MALP) trial. Prevent. Med. 57, 696–702. doi: 10.1016/j.ypmed.2013.09.003
52. Meyer, U., Roth, R., Zahner, L., Gerber, M., Puder, J., Hebestreit, H., et al. (2013). Contribution of physical education to overall physical activity. Scand. J. Med. Sci. Sports 23, 600–606. doi: 10.1111/j.1600-0838.2011.01425.x
53. Nas, H. (2019) Lise öğrencilerinde sportmenlik, öz-yeterlik ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan. Ntoumanis, N. (2005). A prospective study of participation in optional school physical education using a self-determination theory framework. J. Educ. Psychol. 97, 444–453. doi: 10.1037/0022-0663.97.3.444
54. Okut, S. (2017) Muş ili ve çevre ilçelerde ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutum düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İbrahim Çeçen Üniversitesi, Ağrı.
55. Özdemir, M. (2019) Lise ve ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersi sportmenlik davranışları ile sorumluluk duygu ve davranışları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
56. Özdinç M, (2021). Fiziksel aktivite ve uyku kalitesi. (Ed. Hüseyin Tolga ESEN, Varol TUTAL), Spor ve sağlık alanında bilimsel çalışmalar 2 (53-70). Ankara: Gece Kitaplığı
57. Perlman, D.J.; Karp, G.G. (2010). A self-determined perspective of the sport education model. Phys. Educ. Sport Pedag., 15, 401–418.
58. Richards, J., Jiang, X., Kelly, P., Chau, J., Bauman, A., & Ding, D. (2015). Don’t worry, be happy: Cross-sectional associations between physical activity and happiness in 15 European countries. BMC Public Health, 15, 53. https://doi.org/10.1186/s12889-015-1391-4.
59. Ryan, R. M., and Deci, E. L. (2007). “Active human nature,” in Intrinsic Motivation and Self-Determination in Exercise and Sport, Human Kinetics, eds S. H. Hagger, and N. L. D. Chatzisaratis (Leeds: Human Kinetics Europe Ltd.), 1–21.
60. Sağın, A. E. & Akbuğa, T. (2019) Lisanslı spor yapan öğrencilerle yapmayan ortaokul öğrencilerinin bazı değişkenler açısından sosyal- duygusal ve ahlaki gelişim düzeyleri. Journal of Global Sport and Education Research, 2 (1), 45-56.
61. Sánchez-Oliva, D.; Viladrich, C.; Amado, D.; González-Ponce, I.; García-Calvo, T. (2014). Prediction of positive behaviors in Physical Education: A self-determination theory perspective. Rev. Psicodidáctica, 19, 387–406.
62. Sarıca, M. (2019) Üniversite öğrencilerinin spora karşı tutumlarının araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
63. Saygılı G, Atay E, Eraslan M, Hekim M. (2015). Düzenli olarak spor yapan ve yapmayan öğrencilerin kişilik özellikleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1): 161-170.
64. Schwamberger, B.; Curtner-Smith, M. (2019). Moral development and sporting behavior in sport education. Eur. Phys. Edu. Rev., 25, 581–596.
65. Siedentop, D.; Hastie, P.A.; van der Mars, H. (2020). Complete Guide to Sport Education, 3rd ed.; Human Kinetics: Champaign, IL, USA.
66. Song, K.O. (2011). Exploring school characteristics affecting students’ happiness. J. Korean Educ., 38, 39–64.
67. Ströhle, A. (2009). Physical activity, exercise, depression and anxiety disorders. Journal of Neural Transmission, 116(6), 777.
68. Şenel E, Yıldız M. (2016). The investigation of bodily/kinesthetic intelligence and sportspersonship orientation of students in school of physical educatıon ond sport. SSTB Uluslararası Hakemli Akademik Spor Sağlık ve Tıp Bilimleri Dergisi, 19: 54-61.
69. Şentürk, K. (2019). Ortaokulda Öğrenim Gören Öğrencilerin ve Ebeveynlerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi (Şanlıurfa-Halfeti Örneği). Yüksek Lisans Tezi: T.C. Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
70. Şirin, A ve Ulaş, E. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Düzeyleri ve Karakter Eğitimi Uygulamaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 13 (30), 279-307.
71. Taşğın, Ö. ve Tekin, M. (2009). Çeşitli Değişkenlere Göre İlköğretim ve Orta Öğretim Kurumlarında Öğrenim Gören Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor Dersine İlişkin Tutum ve Görüşleri, Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(2), 457-466.
72. Tekeli, H. (2017). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersinde sportmenlik davranışlar sergileme düzeylerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
73. Türkmen, M., & Varol, S. (2015). Beden eğitimi ve spor dersinin ortaokul öğrencileri üzerinde sportmenlik davranışı oluşturma etkisinin belirlenmesi:(Bartın İl Örneği). Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 42-64.
74. Uğraş, S. ve Güllü, M. (2020). Ortaokulda Öğrenim Gören Öğrencilerin Beden Eğitimi Dersindeki Mutluluk Düzeyleri ile Yaşam Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Yapısal Eşitlik Modeli. Journal of History School, 44, 583-599.
75. Uğraş, S., Serbes, Ş. (2019). Beden Eğitimi Dersi Mutluluk Düzeyi Ölçeği Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması, Journal of Global Sport and Education Research, 2(2), 1-10.
76. Uğurlu, M. F. ve Şakar, M. (2015). Spor Yapan ve Spor Yapmayan Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâ ve Mutluluk Düzeylerinin Karşılaştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(17): 461-469.
77. Veenhoven, R. (2010). How Universal is Happiness? (Chap. 11). In E. Diener, J. F. Helliwell, & D. Kahneman (Eds.), International differences in well-being (pp. 328–350). NewYork: Oxford University Press.
78. Vidoni, C.; Ward, P. (2009). Effects of fair play instruction on student social skills during a middle school sport education unit. Phys. Educ. Sport Pedag., 14, 285–310.
79. Yılmaz A, Esentürk OK, İlhan EL. (2017). Ortaokul öğrencilerinin ahlaki gelişimleri açısından sportmenlik yönelimleri. Journal of Human Sciences, 14(4): 4969-4988.
80. Yılmaz, E., Özdinç., M. & Aydemir, R. (2021). “Genç Hentbolcularda Stres ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi” International Social Sciences Studies Journal, (e-ISSN:2587-1587) Vol:7, Issue:80; pp:1209-1216.
81. Yılmaz, E., Atay, E. (2021). Regular Exercise, L-Carnitine And Diabetes Type Iı. European Journal Of Health &Amp; Science İn Sports, 8(1), 17-25. Doi: 10.33598/V8ı120213.
82. Yücekaya, M. A. (2020). Ortaokul Öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi, 3(1), 27-37.