Examination of Waist Hip Ratio of University Students According to Age and Gender

Öz

Purpose: The aim of this study was to examine the waist-hip ratios of university students according to age and gender. Method: A total of 80 volunteers (31 women, 49 men) with an average age of 20 studying in Çanakkale participated in the study. The ages of the individuals participating in the study were taken, and their weight, height, body mass index and waist-hip ratio data were collected with the bioelectric impedance inbody 270 device. The data obtained from the measurements made within the scope of the research were analyzed by correlation and t-test. Results: The average waist-hip ratio of women was found to be 0.86±0.05, the average BMI was 20.69±4.04 kg/m2, the average weight was 55±11kg, and the average height was 163±5cm. The average waist-hip ratio of men was determined as 0.84±0.07, the average BMI was 23±5.4kg/m2, the average weight was 73±20kg, and the average height was 178±6cm. No relationship could be detected between the participants' waist-hip ratio and age. Additionally, there was no statistically significant difference between the waist-hip ratio between men and women (p>0.05). Conclusion: As a result, the waist/hip ratios and body mass index data of the individuals participating in the study were found to be close to each other, and according to the World Health Organization data, their health risks were determined to be at a medium level.

Anahtar Kelimeler

• Health
• Waist-hip ratio
• Body Mass Index

Üniversite Öğrencilerinin Yaş ve Cinsiyete Göre Bel Kalça Oranının İncelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinde yaş ve cinsiyete göre bel kalça oranlarının incelenmesini amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya Çanakkale’de öğrenim gören yaş ortalaması 20 olan 80 gönüllü (31 kadın, 49 erkek) birey katılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin yaşları alınmış, ağırlık, boy, beden kitle indeksi ve bel kalça oranı verileri biyoelektrik impedans inbody 270 cihazı ile toplanmıştır. Araştırma kapsamında yapılan ölçümlerden elde edilen veriler, korelasyon ve t-testi yapılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Kadınların bel kalça oranı ortalaması 0.86±0.05, bki ortalaması 20.69±4.04 kg/m2, ağırlık ortalaması 55±11kg, boy ortalaması 163±5cm olarak tespit edilmiştir. Erkeklerin bel kalça oranı ortalaması 0.84±0.07, BKİ ortalaması 23±5.4kg/m2, ağırlık ortalaması 73±20kg, boy ortalaması 178±6cm olarak tespit edilmiştir. Katılımcıların bel kalça oranı ile yaş arasında bir ilişki tespit edilememiştir. Ayrıca kadın ve erkekler arası bel kalça oranı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiştir (p>0.05). Sonuç: Sonuç olarak çalışmaya katılan bireylerin bel/kalça oranları ve beden kitle indeksi verileri birbirine yakın bulunmuştur ve Dünya sağlık örgütü verilerine göre sağlık risklerinin orta seviyede oldukları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık
• Bel Kalça Oranı
• Beden Kütle İndeksi

Kaynakça

1. Australian Centre for Diabetes Strategies (2000). National Evidence-Based Guidelines for the Management of Type 2 Diabetes Mellitus. Rev. Draft. Sydney: Diabetes Australia Guideline Development Consortium.
2. Bjorntorp P. (1987). Fat cell distribution and metabolism. Annals of the New York Academy of Sciences, 499:66‐72.
3. Demir, H., & Özkorucuklu, Y. N. (2018). Üniversite öğrencilerinde süt ve süt ürünleri tüketimi, kalsiyumun antropometrik ölçümlerle ilişkisi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (5), 494-516.
4. Gill, T., Chittleborough, C., Taylor, A., Ruffin, R., Wilson, D., & Phillips, P. (2003). Body mass index, waist hip ratio, and waist circumference: which measure to classify obesity?. Sozial-und Präventivmedizin/Social and Preventive Medicine, 48, 191-200.
5. Ho, S. Chen, Y. Woo, J. Leung, S. Lam, T. and Janus, E. (2001). Association between simple anthropometric indices and cardiovascular risk factors. International Journal of Obesity and Related Metabolic Disorders. 25(11), 1689–1697.
6. Işık, Ö., Yıldırım, İ., Yıldırım, Y., Karagöz, Ş., Et Al. (2017). Üniversite Öğrencilerinde Farklı Ölçüm Yöntemlerine Göre Obezite Prevalansı. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 20-33.
7. Oğuz, S., Çamcı, G., Arpacıoğlu, Y., Şeker, M., Erbek, H., & Yurtdaş, M. (2019). Bir aile sağlığı merkezine başvuran bireylerin obezite durumunun belirlenmesi. JAREN, 5(1), 10-16.
8. Öztürk, M., Saçaklı, H., Yancı, H. B. A., & Ferah, M. (2016). Kadın ve Erkeklere Uygulanan Egzersiz ve Diyet Programlarının Beden Kompozisyonu Bileşenlerine Etkisinin İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(3), 1-12.

9. Piqueras, P., Ballester, A., Durá-Gil, J. V., Martinez-Hervas, S., Redón, J., & Real, J. T. (2021). Anthropometric indicators as a tool for diagnosis of obesity and other health risk factors: a literature review. Frontiers in Psychology, 12, 631179.
10. Rajput, R., Rajput, M., Bairwa, M., Singh, J., Saini, O., & Shankar, V. (2014). Waist height ratio: A universal screening tool for prediction of metabolic syndrome in urban and rural population of Haryana. Indian journal of endocrinology and metabolism, 18(3), 394.
11. Serter, R. (2003). Obezite Atlası. Ankara: Karakter Color Basımevi.
12. Tam A. A., & Çakır, B. (2012). Birinci basamakta obeziteye yaklaşım. Ankara Medical Journal, 12(1), 37-41 TUİK. (2018) Sayı: 24573 2017. URL: www.tuik.gov.tr/PdfGetir.do?id=24573 2017b.
13. WHO. (1997). “Obesity: Preventing and Managing the Global Epidemic: report of a WHO Consultation on Obesity”, Geneva. World Health Organization.
14. World Health Organization. (2000). Obesity: preventing and managing the global epidemic: report of a WHO consultation.
15. World Health Organization. (2011). Waist circumference and waist-hip ratio: report of a WHO expert consultation, Geneva, 8-11 December 2008.