Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni Adaylarının Mesleğe Yönelik Hazırbulunuşluklarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Amaç: Beden eğitimi ve spor derslerinin amaçlarına ulaşması için nitelikli öğretmen yetiştirilmesi, bu kişilerin pedagojik bilgiye sahip ve alan uzmanı olmaları elzemdir. Bu bağlamda çalışmanın amacı Beden Eğitimi ve Spor Öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine hazırbulunuşluk durumlarını çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Yöntem: Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplama araçları olarak “Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2023-2024 akademik yılında Karabük Üniversitesi Hasan Doğan Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim görmekte olan 358 beden eğitimi ve spor öğretmeni adayı oluşturmuştur. Araştırmada elde edilen veriler SPSS paket programıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırma bulgularında katılımcıların hazırbulunuşluk seviyelerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca demografik bilgiler açısından incelendiğinde ise sınıf düzeyinin hazırbulunuşluk üzerinde anlamlı bir farklılık oluşturduğu, ancak cinsiyet ve sosyo-ekonomik durumun anlamlı bir farklılığa sebep olmadıkları belirlenmiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının mesleğe hazırbulunuşluk seviyelerinin yüksek seviyede olduğu ayrıca cinsiyet ve sosyo-ekonomik durum değişkenlerinin hazırbulunuşluk üzerinde anlamlı bir fark oluşturmazken, sınıf düzeyinin anlamlı fark oluşturması mesleki hazırbulunuşluk düzeyinin daha çok öğretim programı, alınan uygulamalı dersler gibi akademik faktörlere dayandığını düşündürmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Hazırbulunuşluk
• öğretmenlik mesleği
• beden eğitimi öğretmeni adayı

Examining the Readiness of Pre-service Physical Education and Sports Teachers for the Profession According to Various Variables

Öz

Purpose: In order for physical education and sports lessons to achieve their goals, it is essential to train qualified teachers and for these people to have pedagogical knowledge and be field experts. The purpose of this contextual study is to examine the readiness status of preservice Physical Education and Sports Teacher for the teaching profession according to various variables. Method: The The research was conducted using the descriptive survey model, one of the quantitative research methods. The “Readiness Scale for Teaching Profession” developed by Yıldırım and Köklükaya (2017) and the “Personal Information Form” developed by the researchers were used as data collection tools in the study. The sample of the research consisted of preservice physical education and sports teachers studying at Karabük University Hasan Doğan Faculty of Sports Sciences in the 2023-2024 academic year. The data obtained in the research were analyzed with the SPSS 25 package program. Results: In the research findings, it was determined that the participants' readiness levels were high. In addition, when examined in terms of demographic information, it was determined that the grade level created a significant difference on readiness, but gender and socio-economic status did not cause a significant difference. Conclusion: As a result of the research, it was determined that the professional readiness levels of preservice physical education and sports teachers were at a high level, and while the variables of gender and socio-economic status did not create a significant difference on readiness, the significant difference in grade level suggests that the level of professional readiness is based more on academic factors such as the curriculum and practical courses taken.

Anahtar Kelimeler

• Readiness
• teaching profession
• pre-service physical education and sport teacher

Kaynakça

1. Aksoy, D., Sancaklı, S., ve Adagideli, F. H. (2022). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Öz Yeterlik Düzeyleri ve Öğretmenlik Mesleğine Hazır Bulunuşluk Düzeylerinin İncelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 167-185.
2. Akhan, O., Dolmacı, A., ve Altıntaş, S. (2019). Son Sınıf Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(1), 55-64.
3. Aynas, N., ve Sevmiş, B. Y. Öğretmen Adaylarının Öğretmenliğe Hazır Oluş Düzeyleri ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 213-228.
4. Athanases, S. Z., ve Achinstein, B. (2003). Focusing New Teachers On İndividual and Low Performing Students: The Centrality Of Formative Assessment İn The Mentor's Repertoire Of Practice. Teachers College Record, 105(8), 1486-1520.
5. Baker, P. H. (2002). TheRrole Of Self-Efficacy İn Teacher Readiness For Differentiating Discipline İn Classroom Settings. Bowling Green State University.
6. Black, M. W. (2003). A Study Of First-Year Teachers and Their Principals: Perceptions Of Readiness Among Participants From Traditional and Non-Traditional Teacher Preparation Programs.
7. Bloom, B. S., ve Özçelik, D. A. (2012). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. Pegem Akademi.
8. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., ve Çakmak, E. K. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri.

9. Çiçek, Ş. (1998). Evaluation of Physical Education Teacher Education Program At Middle East Technical University.
10. Çiçek, Ş., ve Koçak, S. (2001). Graduates Perception of The Physical Education Teacher Education At Middle East Technical University (Ankara: Turkey): A Follow Up Study. Journal of International Council of Health Physical Education, Recreation, Sport, and Dance, 37(4), 13-16.
11. Demirhan, G. (2003). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Felsefi Görüşleri. Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 38-66
12. Dursun, S., ve Karagün, E. (2012). Öğretmen Adaylarının Mesleki Kaygı Düzeylerinin İncelenmesi: Kocaeli Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Son Sınıf Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (24), 93-112.
13. Ekşi, H., Keçeli, A., Dervişoğulları, M., & Ekşi, F. (yıl). Öğretmen Adaylarının Mesleki Hazırbulunuşluk Durumları ve Akademik Öz Yeterlik Eğilimleri Arasındaki İlişkide Yaşam boyu Öğrenme Eğiliminin Aracı Rolü Üzerine Bir Araştırma [A Research On The Role of The Living Long Learning Tendency Between Vocational Preparation States of The Man and Academic Self Competence Tendencies].
14. Erden, M. (2007). Eğitim bilimlerine giriş. Arkadaş.
15. Gençay, Ö. A. (2007). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin İş Doyumu ve Mesleki Tükenmişliklerinin Bazi Değişkenler Açisindan İncelenmesi. Kastamonu Education Journal, 15(2), 765-780.
16. Göksel, A. G., ve Caz, Ç. (2016). Anadolu Lisesi Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-9.
17. García-Hermoso, A., Ramírez-Vélez, R., Lubans, D. R., ve Izquierdo, M. (2021). Effects Of Physical Education İnterventions On Cognition and Academic Performance Outcomes İn Children and Adolescents: A Systematic Review and Meta-Analysis. British Journal Of Sports Medicine, 55(21), 1224-1232.
18. Hudson, P., ve Hudson, S. (2007). Examining Preservice Teachers' Preparedness for Teaching Art. International Journal of Education & the Arts, 8(5), 1-25.
19. Hamre, B. K., ve Pianta, R. C. (2004). Self-Reported Depression İn Nonfamilial Caregivers: Prevalence and Associations With Caregiver Behavior İn Child-Care Settings. Early Childhood Research Quarterly, 19(2), 297-318.
20. Jusoh, R. (2012). Effects Of Teachers’ Readiness İn Teaching and Learning Of Entrepreneurship Education İn Primary Schools. International Interdisciplinary Journal of Education, 1(7), 98-102.
21. Karademir, N. (2012). Coğrafya Öğretmen Adaylarının Mesleki Yeterliklerine Yönelik Hazırbulunuşluk Düzeyleri.[Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Karafil, B., & Oğuz, A. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Öz Yönetimli Öğrenmeye Hazırbulunuşluk Düzeylerinin İncelenmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi(72), 18-32.
23. Karakaya, F., Uzel, N., Gül, A., ve Yılmaz, M. (2019). Öğretmen Adaylarının Öğretmenliğe Hazır Olma Düzeyleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(1), 373-396.
24. Kaya, A. (2017). Eğitim Psikolojisi. (Geliştirilmiş 10. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık
25. Karasar, N. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
26. Karabulutlu, Z., ve Pulur, A. (2017). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Mesleki Yeterliği ve Eğitimlerinin Özel Alan Yeterliklerine Etkisinin İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(3), 171-176.
27. Karayol, M., ve Eroğlu, S. Y. (2020). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Mesleki Etik ve Mesleki Motivasyon Durumlarının İncelenmesi: Muş İli Örneği. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 655-664.
28. Kaya, V. H., Polat, D., & Karamüftüoğlu, İ. O. (2014). Öğretmen Adaylarının Öğretmen Yetiştirme İle İlgili Görüşlerinin Belirlenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 30(1), 569-584.
29. Knaus, M. C., Lechner, M., ve Reimers, A. K. (2020). For Better Or Worse?–The Effects of Physical Education on Child Development. Labour Economics, 67, 101904.
30. Lorås, H. (2020). The Effects Of Physical Education On Motor Competence in Children and Adolescents: A Systematic Review and Meta-Analysis. Sports, 8(6), 88.
31. Mehmetlioğlu, D., ve Haser, Ç. (2013). İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Mesleğe Hazır Bulunuşlukları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(34), 91-102.
32. McConnell III, J. R., Teske, A. H., Attwood, A. I., ve Barron, L. L. (2021). Preservice Teachers' Performance and Confidence in Their Readiness to Teach: An Exploratory Study. Srate Journal, 30(1), n1.
33. Morgil, İ., Seçken, N., ve Yücel, A. S. (2004). Kimya Öğretmen Adaylarının Öz-yeterlik İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(1), 62-72.
34. Özoğlu, M., Gür, B. S., ve Altunoğlu, A. (2013). Türkiye ve Dünyada Öğretmenlik. Retorik ve Pratik, 1(1), 41-60.
35. Pamukoğlu, İ. (2021). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Öz Yeterlilik Algısı (Balıkesir Üniversitesi Örneği) (Master's thesis, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).
36. Pantić, N., ve Wubbels, T. (2010). Teacher Competencies As A Basis For Teacher Education–Views of Serbian Teachers and Teacher Educators. Teaching and Teacher Education, 26(3), 694-703.
37. Pennington, C. G., ve Wolfe, A. (2024). The Relationship between Physical Education Activity Programs and Academic Achievement.
38. Rosas, C. E. (2011). Pre-Service Teachers' Perception and Beliefs of Readiness To Teach Mathematics. Current Issues in Education, 14(1).
39. Rajić, V., Hosgorur, T., ve Drvodelić, M. (2015). An İnternational Perspective On The Teacher Qualities İssue: The Case Of Croatia and Turkey. Croatian Journal of Education: Hrvatski časopis za odgoj i obrazovanje, 17(1), 37-62.
40. Somosot, I. S. (2020). 21st Century Skills and The Readiness Of Preservice Teachers Toward Practice Teaching Program. Asia Pacific Journal of Multidisciplinary Research, 8 (2), 36, 42.
41. Straková, Z. (2015). The Perception Of Readiness For Teaching Profession: A Case Of Pre-Service Trainees. Journal of Language and Cultural Education, 3(1), 32-42.
42. Saracaloğlu, A. S., Yenice, N., ve Özden, B. (2013). Fen Bilgisi, Sosyal Bilgiler ve Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğretmen Öz-Yeterlik Algılarının ve Akademik Kontrol Odaklarının İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 227-250.
43. Stronge, J. H. (2018). Qualities Of Effective Teachers. Ascd.
44. Şirinkan, A., ve Gündoğdu, K. (2011). The Perceptions of Teachers İn Relation To Physical Education Curriculum and İnstructional Plans. Elementary Education Online, 10(1).
45. Tschannen-Moran, M., ve Hoy, A. W. (2001). Teacher Efficacy: Capturing An Elusive Construct. Teaching and Teacher Education, 17(7), 783-805.
46. Tezer, M., ve Beyoğlu, D. (2018). How do Preservice Teachers' Readiness and Attitudes towards Mobile Learning Affect their Acceptance of Mobile Learning Systems?. TEM Journal, 7(4).
47. Uğraş, S., ve Güllü, M. (2019). Beden Eğitimi Öğretmenliği Bölümlerinin Yeterliliği ile İlgili Öğretmen Görüşleri. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 57-65.
48. Valli, L., ve Rennert-Ariev, P. (2002). New Standards and Assessments? Curriculum Transformation İn Teacher Education. Journal of Curriculum Studies, 34(2), 201-225.
49. Yağcı, U., ve Aksoy, V. (2015). Müzik Öğretmeni Adaylarının Akademik Öz Yeterlikleriyle Öğretmenlik Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(33), 84-104.
50. Yenen, E. T., ve Durmaz, A. (2019). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Hazırbulunuşluk Düzeylerinin İncelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 13(19), 922-940.
51. Yurtluk, M. (2003). Proje Tabanlı Öğrenme Yaklaşımının Matematik Dersi Öğrenme Süreci ve Öğrenci Tutumlarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
52. Yıldırım, E. G., & Köklükaya, A. N. (2019). Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Hazırbulunuşluk Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 3(56), 67-82.